Το μεγάλο ξενέρωμα
Ο ΠΑΟΚ δεν κατάφερε απλώς να χάσει την πρωτιά του ομίλου από τα πιτσιρίκια της Αλκμααρ (κατά πόσον θα το πληρώσει, θα φανεί στην κλήρωση της Δευτέρας 16/12, αλλά οι πιθανότητες είναι σαφώς εις βάρος του). Κατάφερε κυρίως,σε ένα παιχνίδι θεωρητικά κομμένο και ραμμένο στα μέτρα του, να ξενερώσει το σύμπαν!
Η τεσσάρα από τον Ολυμπιακό είναι ένα αποτέλεσμα που έχει έτσι κι αλλιώς σημαδέψει τη φετινή σεζόν. Ο κόσμος της ομάδας δεν θα την ξεχάσει εύκολα. Κι ωστόσο, άπαντες στον σύλλογο, από τον Στέφενς και τους παίκτες, μέχρι τους οπαδούς, έδειξαν να την ξεπερνούν με τον ενδεδειγμένο τρόπο. Με ωριμότητα, ενότητα και νίκες. Ακόμη και η γκέλα κόντρα στον Απόλλωνα, αντιμετωπίστηκε στο σωστό πλαίσιο. ΟΚ, κακό αποτέλεσμα, δεν τίθεται θέμα, αλλά εφόσον ο Τζόρβας μεταμορφώθηκε σε κράμα Λεβ Γιασίν και Γκόρντον Μπανκς, τι ευθύνες να ζητήσεις από τους ποδοσφαιριστές;
Και μετά ήρθε η Αλκμααρ. Με τα δεύτερα. Τα οποία δεύτερα, ως γνήσια ολλανδάκια που πρώτα έμαθαν να κυκλοφορούν σωστά τη μπάλα και μετά έμαθαν να μιλάνε, τα βασικά τα γνώριζαν καλά. Δεν χρειάστηκαν κάτι παραπάνω . Η διαρκής πίεση, οι γρήγορες πάσες, η φρεσκάδα και τα πολλά τρεξίματα, τους αρκούσαν για να φέρουν το ματς στα μέτρα τους.. Ειδικά απέναντι σε αυτόν τον βαριεστημένο, μπλαζέ, εκνευριστικά απρόσεχτο, πιο αργό κι απ’ την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας, ΠΑΟΚ.
Tα “τιμή και δόξα στον Πάμπλο τον Γκαρσία”…
Και κάπως έτσι επέστρεψαν στις κερκίδες της Τούμπας, η γκρίνια, τα γιούχα, τα απαράδεκτα συνθήματα εις βάρος της Εθνικής Ελλάδος, τα “τιμή και δόξα στον Πάμπλο τον Γκαρσία” και μια εν γένει κακή διάθεση που δεν βοηθάει κανέναν.
Φυσικά, δεν αποκλείεται όλα αυτά να ξεχαστούν αν ο ΠΑΟΚ κλείσει με νίκες τον πρώτο γύρο του πρωταθλήματος. Σε γενικές γραμμές άλλωστε, ξεκινώντας από τα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ το καλοκαίρι, μέχρι και την τελευταία αναμέτρηση με την ΑΖ, ο «Δικέφαλος» πραγματοποίησε μια καλή ευρωπαϊκή πορεία. Και θα έχει τον Φεβρουάριο την τρίτη του ευκαιρία τα τελευταία τέσσερα χρόνια για να πάει ένα βήμα παρακάτω. Δεν είναι και λίγο.
Δεν την έχουν βάλει στην καρδιά τους…
Μόνο που, το έχω ξαναγράψει, οι ΠΑΟΚτσήδες δεν έχουν αγαπήσει ακόμα την σημερινή ομάδα. Δεν την έχουν βάλει στην καρδιά τους. Κάπου, κάτι δεν έχει κολλήσει στη χημεία της συγκεκριμένης φουρνιάς παιχτών με την εξέδρα (ενώ αντιθέτως με την φουρνιά των Γκαρσία, Βιεϊρίνια, Κοντρέρας, Μουσλίμοβιτς κ.λ.π. υπήρξε έρωτας με την πρώτη ματιά). Και δε νομίζω ότι αυτό οφείλεται στην ποιότητα του ποδοσφαίρου που αποδίδει το συγκρότημα του Στέφενς. Οφείλεται περισσότερο στην -ψυχρή και αποστασιοποιημένη από τις ΠΑΟΚτσήδικες σταθερές- μενταλιτέ που βγάζει το κλαμπ προς τα έξω. Και που οι εμφανίσεις ήσσονος προσπάθειας όπως αυτή κόντρα στην Άλκμααρ απλώς την υπογραμμίζουν.
Το ψυχόδραμα στο αίμα του…
Ο ΠΑΟΚ παραμένει μια άκρως συναισθηματική ιστορία. Ως τέτοια έχει τις εντάσεις και το ψυχόδραμα στο αίμα του, Γίνεται να ισορροπήσουν όλα ετούτα με τα λεφτά και την λογική “εδώ κάνουμε μπίζνες” του Σαββίδη; Να η ερώτηση του ενός εκατομμυρίου δολαρίων. Από την απάντηση της οποίας εξαρτάται τελικά το μέλλον του ΠΑΟΚ…
Υ.Γ. Πιστεύω απόλυτα αυτό που λέει ο Στέφενς για τον Πάμπλο Γκαρσία. Η εικόνα του στις προπονήσεις πιθανόν να είναι απογοητευτική. Μόνο που ο Ουρουγουανός αποτελεί παίκτη αγώνων. Όχι προπονήσεων. Πιστεύω λοιπόν απόλυτα επίσης, ότι αν έβρισκε ρυθμό, ο Γκαρσία θα μπορούσε να προσφέρει ανάσες στο ολοφάνερα κουρασμένο κέντρο του ΠΑΟΚ. Από την άλλη όμως, η πρόοδος του ΠΑΟΚ δεν έχει ανάγκη τον Πάμπλο. Η πρόοδος του ΠΑΟΚ έχει ανάγκη τον Πόζογλου και τους «Πόζογλου» που ακολουθούν. Αν το δεις καθαρά ποδοσφαιρικά δηλαδή, σε σχέση με τον Γκαρσία, θα ήταν σαφώς χρησιμότερο για τον σύλλογο να πάρει ξανά μια ευκαιρία ο Κάτσε…
Διαβάστε ακόμη:
Τα χρήματα που φέρνει η δεύτερη θέση
Η… γκρίνια σε Στέφενς για Γκαρσία
Στέφενς: “Ελάτε να δείτε μια προπόνηση…”
Κατσουράνης: “Οχι σε ομάδα του Champions League”
