Με την τακτική “σπάσιμο νεύρων” πήρε το “Χ” ο Αρης
Ο φετινός μέτριος Άρης δεν μπορούσε να παίξει «στα ίσα» τον ΠΑΟΚ μέσα στην Τούμπα. Το ήξεραν όλοι αυτό πριν από το παιχνίδι και αποδείχτηκε στα πρώτα λεπτά του ματς. Μέχρι το 6΄ η άμυνα του Άρη δεχόταν ισχυρή πίεση. Ήταν ξεκάθαρο ότι μόνο μέσω… πλαγίας οδού θα άντεχε. Μόνο έτσι η ομάδα του Κίκε Ερνάντεθ θα έφτανε στο στόχο της και ήταν καλά προετοιμασμένη γι’ αυτό.
Φαινόταν σαν να είχε ήδη ξεκινήσει από τους φιλοξενούμενους η εφαρμογή ενός σχεδίου «σπάσιμο νεύρων», είτε για να πετάξουν αντικείμενα οι ανεγκέφαλοι της εξέδρας και να διακοπεί το παιχνίδι εις βάρος του ΠΑΟΚ, είτε για να αποσυντονιστεί η ομάδα του Φερνάντο Σάντος και να πάρουν την νίκη – πρόκριση, ή την ισοπαλία που θα τους έδινε την δυνατότητα για ρεβάνς στο Χαριλάου μετά από 15 μέρες.
Αυτό φαινόταν σαν να επιδίωκαν από την αρχή του αγώνα οι παίκτες του Άρη. Αμέσως μετά το «μπάχαλο» με το κόρνερ του Σιστόν, ο Βιτόλο προκάλεσε τον Σνάουτσνερ στην γραμμή του πλάγιου άουτ, ο Πολωνός αντέδρασε και άρχισαν πάλι να τσακώνονται πολλοί παίκτες των δύο ομάδων.
Και φυσικά ήταν «καραμπινάτη» κόκκινη το αντιαθλητικό μαρκάρισμα του Γκαρσία πάνω στον Χαβίτο. Σοβαρή παράλειψή μου που δεν το ανέφερα. Έχουν δίκιο όσοι φίλοι του Άρη στέλνοντάς μου email διαμαρτύρονται με κόσμιο τρόπο (και όχι με θρασύδειλες μαγκιές) γιατί δεν τα ανέφερα (όπως και το γυάλινο μπουκάλι που πέταξε κάφρος οπαδός του ΠΑΟΚ στον αγωνιστικό χώρο και το έδειχνε στο διαιτητή ο Νέτο).
Επίσης είναι γνωστό ότι στο ποδόσφαιρο σε πολλά ματς ο εκνευρισμός εντός αγωνιστικού χώρου ευνοεί τον φιλοξενούμενο και αυτό το κάνουν πολλές ομάδες. Δεν είναι καινούργιο φαινόμενο, ούτε έγινε πρώτη φορά από τον Άρη. Δεν χαρακτηρίζονται πουθενά στο κείμενο αντιαθλητικοί οι παίκτες του Άρη, ούτε φυσικά λέει κανείς ότι είχαν δόλο και οργανωμένο σχέδιο να προκαλέσουν επεισόδια και βία. Στο πλαίσιο του «ψυχολογικού πολέμου», που είναι αναπόσπαστο μέρος των ποδοσφαιρικών αγώνων, προφανώς, ενήργησαν και τον «κέρδισαν». Δεν θα λέμε τα αυτονόητα. To συγκεκριμένο κείμενο είναι απλά ένα σχόλιο, η έκφραση της υποκειμενικής γνώμης του υπογράφοντα, για το πως του φάνηκαν σύμφωνα με τα δικά του αισθητήρια, ορισμένα θέματα τακτικής των δύο ομάδων κατά τη διάρκεια του αγώνα. Δεν είναι ρεπορτάζ, δεν αποτελεί καταγγελία, ούτε έχει την έννοια της αποκάλυψης ενός οργανωμένου σχεδίου των παικτών του Αρη.
Για όσους εξυβρίζουν, θέλω να τους πω, γιατί έτσι ίσως θα αισθανθούν καλύτερα, ότι πολλές φορές και φανατικοί οπαδοί του ΠΑΟΚ με την ίδια «φρασεολογία» έχουν «επιτεθεί» στον υπογράφοντα, εάν θεωρούν ότι ένα σχόλιό του θίγει την ομάδα τους.
Στο 23′ ο Κάκος δεν είδε τον Σιστόν που κλότσησε την μπάλα μπροστά από τον Ίβιτς, όταν αυτός πήγε να εκτελέσει φάουλ στον χώρο του κέντρου, προκαλώντας νέα ένταση. Στο 31΄ ο Ρεγκέιρο πάτησε τον Σνάουτσνερ, ενώ η μπάλα είχε βγει άουτ, με αποτέλεσμα ο Πολωνός να εκνευριστεί και να δείχνει έξαλλος με μια κίνηση του χεριού του στον Ρεγκέιρο, ότι θα πάρει την «ρεβάνς», ενώ σχεδόν σε κάθε φάση οι παίκτες του Άρη διαμαρτύρονταν στον διαιτητή και τσακώνονταν με τους αντιπάλους.
Η ένταση, ήταν προφανές, ότι ευνοούσε τους φιλοξενούμενους. Οι παίκτες του ΠΑΟΚ εκνευρίστηκαν μετά το πρώτο δεκάλεπτο, έχασαν την αυτοσυγκέντρωσή τους και αντί να σκέφτονται το παιχνίδι επιδόθηκαν σε ανταλλαγή λεκτικών αντιπαραθέσεων (μιλώντας σίγουρα όχι στο… πληθυντικό) με τους παίκτες του Άρη καθ’ όλη την διάρκεια του αγώνα. Έπεσαν στην «παγίδα» της τεχνικής έντασης που φαίνεται ότι τους «έστησαν» έξυπνα οι αντίπαλοί τους.
Το λάθος του Σάντος και ο αγωνιστικός χώρος
Ο Άρης, πάντως, είχε μια τακτική, έστω και ανορθόδοξη. Ο ΠΑΟΚ δεν είχε καθόλου τακτική. Από την μία η έλλειψη αυτοσυγκέντρωσης των παικτών στο παιχνίδι και το σοβαρό λάθος του Σάντος να ξεκινήσει δεξί χαφ τον Βερόν, αχρηστεύοντας έτσι την δεξιά πλευρά, αλλά και μειώνοντας ταυτόχρονα την δύναμη του ΠΑΟΚ στο κέντρο και από την άλλη ο λασπωμένος αγωνιστικός χώρος που ευνοεί πάντα τον αμυνόμενο και δυσχεραίνει υπερβολικά τον επιτιθέμενο που πρέπει να δημιουργήσει παιχνίδι, έκαναν ακίνδυνη μετά το πρώτο δεκάλεπτο την ομάδα του Σάντος.
Με οργανωμένη προσπάθεια ήταν αδύνατο να απαπτυχθεί ο ΠΑΟΚ. Ήταν αδύνατο να παιχθεί στρωτό ποδόσφαιρο, αφού η μπάλα σταματούσε στα νερά σε κάθε πάσα, εκνευρίζοντας ακόμα περισσότερο τους παίκτες των γηπεδούχων. Μόνο από σέντρες μέσα στην περιοχή θα μπορούσαν να απειλήσουν την εστία του Σηφάκη, όπως και έγινε με τις δυο κεφαλιές του Μάρκος Αντόνιο στο δεύτερο ημίχρονο που δεν βρήκαν στόχο.
Η ομάδα του Ερνάντεθ, από την άλλη, πρόσεχε με παίκτες παθιασμένους και αποφασισμένους την άμυνά της, αφού ήταν ευχαριστημένη με την ισοπαλία, που της δίνει το δικαίωμα να διεκδικήσει την πρόκριση στο Χαριλάου.
Μόνο που τώρα ο Άρης θα έχει το άγχος…
