Ρεσιτάλ προχειρότητας
Ενάμιση μήνα μετά την απομάκρυνση Δώνη και πριν από τον πρώτο αγώνα στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ και ακόμα προπονητής δεν υπάρχει. Οι κινήσεις στο θέμα πρόσληψης τεχνικού καταδεικνύουν ένα ρεσιτάλ προχειρότητας.
Το αλαλούμ με τον Ντομίνγκος είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Ήρθε, είδε και απήλθε με μεθόδους κατασκοπευτικής ταινίας. Τον έκρυβαν προς αποφυγή του επικοινωνιακού φιάσκου, γιατί δεν ήταν «κλεισμένος» και δεν γνώριζαν την κατάληξη, η οποία τελικά ήταν αρνητική.
Είναι ερασιτεχνική διοικητική αντίληψη, λίγες εβδομάδες πριν από την πρώτη συγκέντρωση για την νέα χρονιά, η έλευση ενός προπονητή στη Θεσσαλονίκη απλά για συζητήσεις. Ήταν κοινό μυστικό η αποχώρηση του Δώνη το αργότερο στο τέλος της σεζόν. Κι όμως δεν έγινε, όπως αποδείχτηκε, καμία προετοιμασία αντικατάστασής του.
Αυτονόητα ερωτήματα
Και το χειρότερο είναι ότι ενάμιση μετά την αποπομπή του ακόμα δεν εντοπίσθηκε ο νέος προπονητής. Τα ερωτήματα είναι πολλά και αυτονόητα. Γιατί δεν βρέθηκε επί ενάμιση μήνα, παρότι θεωρητικά λεφτά, υπάρχουν; Πότε θα αξιολογήσει το ρόστερ; Πότε θα γίνουν οι μεταγραφές; Το επιχείρημα των «έτοιμων» μεταγραφών δεν στέκει, διότι κανείς σοβαρός προπονητής δεν θα δεχθεί μεταγραφές χωρίς την δική του συγκατάθεση. Ίσως αυτός ήταν και ένας από τους λόγους του «ναυαγίου» με τον Ντομίνγκος.
Ο προβληματισμός είναι φανερός. Όπως και η αναποτελεσματικότητα έως τώρα των Βρύζα, Τσιστιακόφ (προστέθηκε και ο Ζαγοράκης) που ψάχνουν για προπονητή. Ο Σαββίδης τους ανέθεσε μια δουλειά, αλλά η δουλειά δεν γίνεται. Εκτός και εάν περνάνε όλα από τον μεγαλομέτοχο και οι ίδιοι κάνουν μόνο εισηγήσεις, απαλλασσόμενοι από την ευθύνη της επιλογής, κάτι το οποίο εάν συμβαίνει, επίσης, δεν τους τιμάει.
Το μισό ρόστερ είναι στον αέρα, με συμβόλαια που λήγουν (Ετό, Φωτάκης, Χακόμπο, Λίνο), αρκετούς δανεικούς (Σίλντενφελντ, Καμαρά, Ολίσε) και πολλούς πιτσιρικάδες που ενσωματώθηκαν εξαιτίας της οικονομικής ανάγκης από πέρυσι στο ρόστερ.
Το έργο της «τρόικας»
Σε όλο αυτό το χρονικό διάστημα η «τρόικα» επέδειξε ως παραγωγή έργου, μια προφορική συμφωνία με τον 36χρονο Λίνο και μια συνάντηση του μεγαλομετόχου με τον 36χρονο Γκαρσία, για λόγους κατευνασμού του πλήθους. Έτσι, όμως, δεν γίνονται ομάδες. Ήδη, έπρεπε να είχε παραδοθεί εν λευκώ σε έναν καταξιωμένο τεχνικό διεθνούς κύρους, με πολυετές συμβόλαιο και όλα τα εφόδια για να χτίσει μια ομάδα με προοπτική.
Έτσι όπως το πάνε θα ξεκινήσει με τον Γιώργο Γεωργιάδη η προετοιμασία και βλέπουμε… Όχι, ότι είναι επιλήψιμη ιδέα Αλλά θα πρέπει να ξεκαθαρίσουν στον κόσμο τι ακριβώς ψάχνουν και τι ακριβώς επιδιώκουν στο θέμα του νέου προπονητή. Καθαρά και ξάστερα.