Ο Βαλβέρδε ρίσκαρε και κέρδισε τον φουνταριστό Μιραλάς

Ο Βαγγέλης Μαρινάκης… βρήκε στον Ολυμπιακό κάποιες μεταγραφές. Όχι πολλές…Τον Επστάιν, που τελικά τον έδωσε στην Κέρκυρα, τον Χολέμπας, που έκανε σαν τρελός να τον αποκτήσει ο Λίνεν, τον Μοντέστο και τον Μιραλάς. Δεν ξέρω τι λένε και τι λέμε τώρα εμείς, αλλά καμία από τις μεταγραφές του Σωκράτη Κόκκαλη δεν είχε κάνει… κλικ. Ούτε στον κόσμο ούτε στη νέα τάξη πραγμάτων ούτε στον Τύπο.



Ο νέος ιδιοκτήτης έφερε στο λιμάνι παίκτες αξίας. Τα ονόματα και τα λεφτά που δαπανήθηκαν έκαναν τις μεταγραφές που βρήκε να περάσουν σε δεύτερο πλάνο. Ο δανεικός Κέβιν Μιραλάς, που ήρθε για να δώσει λύσεις στα πλάγια και κυρίως στην αριστερή πλευρά, βρέθηκε αρχικά εκτός πλάνων, Ήρθε και ένας τραυματισμός για να τον φέρει πίσω με αποτέλεσμα κάποιες στιγμές να μπει ένας προβληματισμός. Ήταν κάτι πουφάνηκε από την όχι και τόσο φιλική αντιμετώπιση που είχε ο μάνατζερ του παίκτη στην πρώτη συνάντηση με τους ανθρώπους του Ολυμπιακού.



Αυτό που δεν περίμενε κανείς, ποτέ μα ποτέ, είναι ότι θα ερχόταν η στιγμή που θα βλέπαμε τον Μιραλάς στη θέση του φουνταριστού. Στην ομάδα ναι, αλλά πώς στην κορυφή και πώς στην θέση του Πάντελιτς; Ο Ερνέστο Βαλβέρδε είδε κάποια πράγματα στον Βέλγο, ορισμένα στοιχεία και πήρε το ρίσκο. Θα χαρακτηριζόταν… έγκλημα αν κάτι δεν πήγαινε καλά. Μπροστά μου τα έχω τα πρωτοσέλιδα…”Τα πειράματα του Βαλβέρδε”, “πήγε να βαπτίσει φορ έναν παίκτη που δεν είχε παίξει ποτέ σε αυτή την θέση”. Η αλήθεια είναι ότι ο Βέλγος δεν είχε παραστάσεις από τον ρόλο του φουνταριστού, αλλά τον γούσταρε αυτόν τον ρόλο, όπως είχε δηλώσει ο ίδιος.



Το ρίσκο του προπονητή του Ολυμπιακού, ακόμα μεγαλύτερο, ήταν ότι προχώρησε σε αυτή την κίνηση με τον Μιραλάς στη θέση του Πάντελιτς, μετά από γκολ του Σέρβου στο ματς με τον Πανσερραϊκό. Όμως ο Ισπανός προπονητής ήθελε κάποια άλλα στοιχεία που τα βρήκε στο πρόσωπο του Μιραλάς. Την εκρηκτικότητα, τη διαρκή κίνηση και τον τρόπο που βγαίνει στην πλάτη της αντίπαλης άμυνας. Τα είδαμε όλα αυτά, αλλά από τη στιγμή που δεν έχουμε συνηθίσει να ρισκάρουμε στη ζωή μας, οτιδήποτε νέο το αντιμετωπίζουμε με δυσπιστία…



Το “καλός ο Μιραλάς, αλλά δεν σκοράρει”, ήταν κάτι που ακουγόταν… Ο Βέλγος απέδειξε ότι ξέρει και να στέλνει την μπάλα στα δίχτυα. Μερικά γκολ μπορεί και να είναι τυχαία, κάποιες στιγμές μπορεί ένας παίκτης να περνάει καλό φεγγάρι και όλα να του βγαίνουν, αλλά αν σταθούμε στον τρόπο που σκόραρε στο ματς με τον Παναθηναϊκό, στο ματς με τον Πανιώνιο, χωρίς δεύτερη σκέψη καταλήγεις ότι ο Ολυμπιακός βρήκε παίκτη για τα επόμενα… πέντε χρόνια.



Η πλάκα είναι ότι ο Ολυμπιακός έχει σίγουρα τον Μιραλάς για ένα χρόνο. Ο παίκτης ήρθε από την Σεντ Ετιέν – παρεμπιπτόντως δεν είχε παίξει ποτέ σέντερ φορ – ως δανεικός για μια σεζόν. Η ρήτρα που έχει είναι 2,5 εκ. ευρώ, αλλά ακούγεται, τουλάχιστον έτσι λέει ο μάνατζερ του, ότι υπάρχει όρος σύμφωνα με τον οποίο αν βρεθεί ομάδα που θα δώσει τέσσερα, πήρε αυτόματατο Βέλγο.



Αυτονόητο είναι ότι μέχρι το τέλος του χρόνου ο Μαρινάκης θα καλέσει τον ατζέντη του παίκτη για συζητήσεις. Η σκέψη που υπήρχε αρχικά, πριν βγάλει… μάτια ο Μιραλάς “να τον πάρουμε, αλλά με λιγότερα λεφτά”, δεν υφίσταται πλέον. Επί του παρόντος , ο κόσμος του Ολυμπιακού μπορεί να χαίρεται αυτόν τον παίκτη. Είναι αυτός που κάνει την διαφορά, ακόμα και σε διαστήματα που ο Ολυμπιακός δεν βλέπεται. Στο ματς με τον Πανιώνιο στο πρώτο ημίωρο ήταν χειρότερος και από τον κάκιστο αντίπαλο του, αλλά μπορεί τελικά ο Μιραλάς να βγάζει και την ομάδα από αδιέξοδα…



ΥΓ. Οφείλουμε να έχουμε και μνήμη. Τον Μιραλάς τον έφερε στον Ολυμπιακό ο Δημήτρης Θεοδωρίδης. Ακόμα και οι… φίλοι του το έχουν ξεχάσει.