“Σφύρα να φύγουμε… για τα πλέι οφ”
Το ματς με τον Εργοτέλη ήταν από τα παιχνίδια, στα οποία έπρεπε ο διαιτητής να έχει το δικαίωμα, βάσει κανονισμών, να σφυρίζει την λήξη τους στο ημίχρονο, συνδράμοντας, έτσι, στην αποφυγή της ταλαιπωρίας θεατών, παικτών, προπονητών, παραγόντων και λοιπών συμμετεχόντων και παρισταμένων στον αγώνα. Ένα αδιάφορο βαθμολογικά παιχνίδι, που είναι 3-0 από το 17΄, με τι κουράγιο να το παρακολουθήσεις;
Ήταν από τα ματς που ακόμα και ο φίλαθλος σιγοψιθυρίζει από βαρεμάρα στην κερκίδα «σφύρα να φύγουμε…». Θυμάστε, την περιβόητη φράση που είχε πει και ο παρατηρητής του αγώνα Γενεράλης στον διαιτητή Παπαπέτρου, στο αλησμόνητο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό στη Τούμπα το 1998, για άλλους λόγους, βέβαια, εκείνος, εξαιτίας της έκρυθμης κατάστασης που είχε δημιουργηθεί στο γήπεδο από τους εξαγριωμένους οπαδούς του ΠΑΟΚ.
Το παιχνίδι με τον Εργοτέλη έμοιαζε με φιλικό ματς προετοιμασίας, ενόψει των πλέι οφ. Και από κάθε ματς… προετοιμασίας βγαίνουν κάποια συμπεράσματα, αν και όχι, πάντα, ασφαλή, ιδίως απέναντι σε ένα αντίπαλο με άμυνα «ελβετικό τυρί» σαν τον Εργοτέλη.
Πέραν τούτου, θετική ήταν η συμπεριφορά και η αντίδραση του ΠΑΟΚ μετά το 3-0. Παρότι τα τρία πρώτα γκολ μπήκαν πολύ νωρίς, δεν χαλάρωσαν οι παίκτες του Φερνάντο Σάντος και δεν παρασύρθηκαν σε τακουνάκια και περιττές ατομικές ενέργειες. Παρέμειναν πειθαρχημένοι και σοβαροί μέχρι το τέλος του πρώτου ημιχρόνου, πέτυχαν και τέταρτο γκολ, έφτιαξαν φάσεις από οργανωμένες επιθέσεις και έκαναν σε γενικές γραμμές ένα ολοκληρωμένο τεστ αγωνιστικής ανάπτυξης και ετοιμότητας ενόψει των πλέι οφ.
Το δεύτερο, προφανές, για όσους είδαν το παιχνίδι συμπέρασμα αφορά τον Βιερίνια. Ο Πορτογάλος έδειξε ότι εξακολουθεί να διανύει περίοδο μεγάλης φόρμας. Είναι ο παίκτης που κάνει το απροσδόκητο μέσα στο παιχνίδι, αιφνιδιάζει με τις κινήσεις του την αντίπαλη άμυνα, την αποδιοργανώνει και είναι άπιαστος ειδικά στο ένας εναντίον ενός, ενώ μοιράζει και ασίστ για γκολ με χαρακτηριστική άνεση. Ο Βιερίνια, κατά κοινή ομολογία, αποτελεί την μεγάλη – επιθετική – ελπίδα του ΠΑΟΚ για την υπέρβαση στα πλέι οφ.
Επίσης, ο Μουσλίμοβιτς με τον Παπάζογλου σκόραραν και έδειξαν ότι η αυτοπεποίθησή τους έχει ανέβει, ενώ και ο Εντίνιο με τον Φιλομένο, που έπαιξαν αλλαγή στο δεύτερο ημίχρονο, φάνηκε ότι έχουν όρεξη για μπάλα και είναι σε καλή αγωνιστική και φυσική κατάσταση. Άρα θα υπάρχει έντονος συναγωνισμός στα πλέι φο στην επιθετική γραμμή του ΠΑΟΚ και αυτό είναι σημαντικό, γιατί εάν κάτι έλειπε περισσότερο από τον δικέφαλο του βορρά κατά την διάρκεια της κανονικής περιόδου, αυτό ήταν σίγουρα το γκολ.
Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά ο ΠΑΟΚ, μέσω των πλέι οφ, θα διεκδικήσει (πολύ πιο ξεκάθαρα φέτος ακόμα και σε επίπεδο δηλώσεων) την έξοδό του στο Τσάμπιονς Λιγκ. Με την φιλοδοξία, στη συνέχεια, πρόκρισής του στους «χρυσοφόρους» ομίλους, οι οποίοι είναι και η μοναδική ορατή ευκαιρία για την δραστική μείωση των χρεών του, που απειλούν την βιωσιμότητα της ΠΑΕ και αποτελούν διαχρονικά τροχοπέδη στην προσπάθεια ανόδου του επιπέδου της ομάδας για οποιαδήποτε διοίκηση.
Το επιχείρημα είναι χιλιοειπωμένο, αλλά με 10 εκατ. ευρώ, που είναι κατά προσέγγιση τα έσοδα από την συμμετοχή σε όμιλο, ο ΠΑΟΚ θα κάνει απόσβεση του μεγαλύτερου μέρους των βεβαιωμένων χρεών του και θα γίνει ελκυστικός για οποιαδήποτε μικρή ή μεγάλη επένδυση.
Αλλάζει επίπεδο, δηλαδή, και ξεφεύγει από την οικονομική μιζέρια που τον μαστίζει εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Μια είσοδο στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ θα προσφέρει πολύ μεγάλη βοήθεια στην οικονομική εξυγίανση της ΠΑΕ και στην εν γένει πολυεπίπεδη ανάταση του ΠΑΟΚ που επιδιώκει η διοίκηση του Θόδωρου Ζαγοράκη.
Φυσικά, ο δρόμος μέχρι τους ομίλους είναι πολύ μακρύς και δύσβατος. Ακόμα και μια μεγάλη επιτυχία εξόδου στο Τσάμπιονς Λιγκ, σε καμία περίπτωση δεν θα δώσει στον ΠΑΟΚ τον τίτλο του φαβορί για την είσοδο σε ομίλους, αφού πρέπει να περάσει, πρώτα, από δυο προκριματικούς γύρους, συνήθως κόντρα σε ισχυρές ομάδες. Και η επώδυνη εμπειρία του 2004, με τον αποκλεισμό από την Μακάμπι Τελ Αβίβ στο γήπεδο και στα χαρτιά (με το ιστορικό φιάσκο Λουκά), στριφογυρίζει ακόμα βασανιστικά στο μυαλό κάθε φίλου και οπαδού του ΠΑΟΚ
Η είσοδος, όμως, σε όμιλο του Τσάμπιονς Λιγκ είναι η μοναδική πρακτική δυνατότητα του ΠΑΟΚ να ξεφύγει από την μέγγενη των χρεών που του σφίγγουν τον λαιμό εδώ και πάρα πολλά χρόνια σε βαθμό ασφυξίας. Ας την επιδιώξει με όλες του τις δυνάμεις, γιατί μεγαλοεπιχειρηματίες που θα βάλουν μεγάλα ποσά στα ταμεία της ΠΑΕ δεν υπάρχουν και το πρόβλημα θα διαιωνίζεται εις βάρος της ομάδας και της πορείας της στο μέλλον.
Το παιχνίδι με τον Εργοτέλη έμοιαζε με φιλικό ματς προετοιμασίας, ενόψει των πλέι οφ. Και από κάθε ματς… προετοιμασίας βγαίνουν κάποια συμπεράσματα, αν και όχι, πάντα, ασφαλή, ιδίως απέναντι σε ένα αντίπαλο με άμυνα «ελβετικό τυρί» σαν τον Εργοτέλη.
Πέραν τούτου, θετική ήταν η συμπεριφορά και η αντίδραση του ΠΑΟΚ μετά το 3-0. Παρότι τα τρία πρώτα γκολ μπήκαν πολύ νωρίς, δεν χαλάρωσαν οι παίκτες του Φερνάντο Σάντος και δεν παρασύρθηκαν σε τακουνάκια και περιττές ατομικές ενέργειες. Παρέμειναν πειθαρχημένοι και σοβαροί μέχρι το τέλος του πρώτου ημιχρόνου, πέτυχαν και τέταρτο γκολ, έφτιαξαν φάσεις από οργανωμένες επιθέσεις και έκαναν σε γενικές γραμμές ένα ολοκληρωμένο τεστ αγωνιστικής ανάπτυξης και ετοιμότητας ενόψει των πλέι οφ.
Το δεύτερο, προφανές, για όσους είδαν το παιχνίδι συμπέρασμα αφορά τον Βιερίνια. Ο Πορτογάλος έδειξε ότι εξακολουθεί να διανύει περίοδο μεγάλης φόρμας. Είναι ο παίκτης που κάνει το απροσδόκητο μέσα στο παιχνίδι, αιφνιδιάζει με τις κινήσεις του την αντίπαλη άμυνα, την αποδιοργανώνει και είναι άπιαστος ειδικά στο ένας εναντίον ενός, ενώ μοιράζει και ασίστ για γκολ με χαρακτηριστική άνεση. Ο Βιερίνια, κατά κοινή ομολογία, αποτελεί την μεγάλη – επιθετική – ελπίδα του ΠΑΟΚ για την υπέρβαση στα πλέι οφ.
Επίσης, ο Μουσλίμοβιτς με τον Παπάζογλου σκόραραν και έδειξαν ότι η αυτοπεποίθησή τους έχει ανέβει, ενώ και ο Εντίνιο με τον Φιλομένο, που έπαιξαν αλλαγή στο δεύτερο ημίχρονο, φάνηκε ότι έχουν όρεξη για μπάλα και είναι σε καλή αγωνιστική και φυσική κατάσταση. Άρα θα υπάρχει έντονος συναγωνισμός στα πλέι φο στην επιθετική γραμμή του ΠΑΟΚ και αυτό είναι σημαντικό, γιατί εάν κάτι έλειπε περισσότερο από τον δικέφαλο του βορρά κατά την διάρκεια της κανονικής περιόδου, αυτό ήταν σίγουρα το γκολ.
Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά ο ΠΑΟΚ, μέσω των πλέι οφ, θα διεκδικήσει (πολύ πιο ξεκάθαρα φέτος ακόμα και σε επίπεδο δηλώσεων) την έξοδό του στο Τσάμπιονς Λιγκ. Με την φιλοδοξία, στη συνέχεια, πρόκρισής του στους «χρυσοφόρους» ομίλους, οι οποίοι είναι και η μοναδική ορατή ευκαιρία για την δραστική μείωση των χρεών του, που απειλούν την βιωσιμότητα της ΠΑΕ και αποτελούν διαχρονικά τροχοπέδη στην προσπάθεια ανόδου του επιπέδου της ομάδας για οποιαδήποτε διοίκηση.
Το επιχείρημα είναι χιλιοειπωμένο, αλλά με 10 εκατ. ευρώ, που είναι κατά προσέγγιση τα έσοδα από την συμμετοχή σε όμιλο, ο ΠΑΟΚ θα κάνει απόσβεση του μεγαλύτερου μέρους των βεβαιωμένων χρεών του και θα γίνει ελκυστικός για οποιαδήποτε μικρή ή μεγάλη επένδυση.
Αλλάζει επίπεδο, δηλαδή, και ξεφεύγει από την οικονομική μιζέρια που τον μαστίζει εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Μια είσοδο στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ θα προσφέρει πολύ μεγάλη βοήθεια στην οικονομική εξυγίανση της ΠΑΕ και στην εν γένει πολυεπίπεδη ανάταση του ΠΑΟΚ που επιδιώκει η διοίκηση του Θόδωρου Ζαγοράκη.
Φυσικά, ο δρόμος μέχρι τους ομίλους είναι πολύ μακρύς και δύσβατος. Ακόμα και μια μεγάλη επιτυχία εξόδου στο Τσάμπιονς Λιγκ, σε καμία περίπτωση δεν θα δώσει στον ΠΑΟΚ τον τίτλο του φαβορί για την είσοδο σε ομίλους, αφού πρέπει να περάσει, πρώτα, από δυο προκριματικούς γύρους, συνήθως κόντρα σε ισχυρές ομάδες. Και η επώδυνη εμπειρία του 2004, με τον αποκλεισμό από την Μακάμπι Τελ Αβίβ στο γήπεδο και στα χαρτιά (με το ιστορικό φιάσκο Λουκά), στριφογυρίζει ακόμα βασανιστικά στο μυαλό κάθε φίλου και οπαδού του ΠΑΟΚ
Η είσοδος, όμως, σε όμιλο του Τσάμπιονς Λιγκ είναι η μοναδική πρακτική δυνατότητα του ΠΑΟΚ να ξεφύγει από την μέγγενη των χρεών που του σφίγγουν τον λαιμό εδώ και πάρα πολλά χρόνια σε βαθμό ασφυξίας. Ας την επιδιώξει με όλες του τις δυνάμεις, γιατί μεγαλοεπιχειρηματίες που θα βάλουν μεγάλα ποσά στα ταμεία της ΠΑΕ δεν υπάρχουν και το πρόβλημα θα διαιωνίζεται εις βάρος της ομάδας και της πορείας της στο μέλλον.
