Όταν ο Αδαμίδης το βάζει στα πόδια και πουλάει “μαγκιές” από το λάπτοπ…
Στο ίδιο έργο θεατές. Σε μια ΑΕΚ που προσπαθεί να απεγκλωβιστεί για να πετάξει. Να απογειωθεί. Το σκηνικό, όπως και παλιά. Ο κόσμος προσπαθεί να πάρει την κατάσταση στα χέρια του. Ο Γιάννης Ξενάκης σχολιάζει το γκρίζο μέλλον της Ένωσης και τη στάση του Δημήτρη Μελισσανίδη.
Η διοίκηση με κινήσεις σπασμωδικές. Η ομάδα με ημερομηνία λήξης. Και η προοπτική; Αυτήν ψάχνουν όλοι, ο καθένας με διαφορετική προσέγγιση, επιθυμία, λαχτάρα. Αναλόγως από το στρατόπεδο που είναι ενταγμένος….
Άλλοι θέλουν τον δικηγόρο απ’ το Λονδίνο εκεί στη θέση του να συνεχίσει και να ολοκληρώσει το δύσκολο έργο που ανέλαβε. Της «εξυγίανσης» όπως αναφέρει και η εκτός τόπου και χρόνου μεταμεσονύχτια ανακοίνωση της διοίκησης. Ότι θα φτάναμε τον Απρίλιο του 2010 και ένας πρόεδρος της ΑΕΚ, από την ομάδα των γιάπηδων και τεχνοκρατών που κάνουν το κουμάντο τα τελευταία χρόνια, θα μιλούσε για «εξυγίανση», δεν θα μπορούσε ουδείς να το φανταστεί. Ούτε να το προβλέψει. Αν έβγαινε κάποιος και έλεγε το 2005 ή το 2006 ότι πολύ σύντομα θα έρθει στα πράγματα ένας δικηγόρος που θα μιλάει για «εξυγίανση στην ΑΕΚ» θα τον έπαιρναν με τις ντομάτες. Διότι, υποτίθεται πως αυτή η περιβόητη «εξυγίανση» έγινε την τετραετία 2004-2008.
Άλλοι γουστάρουν τον Μελισσανίδη, ακόμα και αντίπαλοι προπονητές και παιδιά της ΑΕΚ, όπως ο Βαγγέλης Βλάχος. Η αλήθεια είναι πως το μεγαλύτερο κομμάτι των λογικά σκεπτόμενων φιλάθλων της ΑΕΚ αυτόν θέλει πίσω. Τον Μελισσανίδη. Πως το λέω έτσι αυθαίρετα, χωρίς να έχω κάτι το επίσημο, θα πουν πολλοί. Μα το δείχνει ο σφυγμός, το δείχνουν οι διαθέσεις, αντιδράσεις, παρεμβάσεις των φίλων της ομάδας. Σε φόρουμ. Σε ραδιόφωνα. Και τι κάνει ο Μελισσανίδης για όλη αυτή την κατάσταση; Προς το παρόν, τίποτα. Χτες αρκέστηκε σε μια λακωνική δήλωση (στο aek365) από την οποία δεν προκύπτει επαναδραστηριοποίηση «τίγρη». Από πού προκύπτουν μόνο αχνά σημάδια; Όπως μου έλεγε αρκετή ώρα μετά το ματς άνθρωπος που έχει «ανοιχτή γραμμή» μαζί του, «αν ο Μελισσανίδης δεν ενδιαφερόταν, δεν θα ερχόταν στο γήπεδο ειδικά αυτόν τον καιρό που του την «πέφτουν» όλοι» Δεν με έπεισε και πολύ αυτή η συλλογιστική, αλλά στο καπάκι μου συμπλήρωσε: «Ψημένος είναι. Και πολύ μάλιστα. Αλλά συνάμα και διστακτικός. Δεν έχει πάρει τις οριστικές του αποφάσεις. Αν το αποφασίσει, να δούμε μονάχα με ποιον θα μιλήσει, με ποιον θα συνεννοηθεί, ποιος έχει τις μετοχές».
Περιμένοντας τις αποφάσεις του Μελισσανίδη, να σταθούμε λίγο στα γεγονότα της Κυριακής. Καταρχάς το συλλαλητήριο στη Ν.Φιλαδέλφεια ήταν ένα πρώτο ηχηρό μήνυμα. Έστω και χωρίς την παρουσία των παιδιών της original, που αντικειμενικά είναι το πολυπληθέστερο και πιο ζωντανό κομμάτι στο συνδεσμιακό κίνημα, συγκεντρώθηκαν τουλάχιστον δυο χιλιάδες. Αυτό σημαίνει πως υπάρχει δυναμική, υπάρχει αγωνία, υπάρχει ανταπόκριση. Από οργανωμένους και ανοργάνωτους, από μικρούς και μεγάλους. Αυτό σημαίνει πως αύριο – μεθαύριο, οι δυο χιλιάδες μπορούν να γίνουν πέντε, εφτά, οχτώ χιλιάδες.
Το κλίμα του συλλαλητηρίου μεταφέρθηκε ουσιαστικά στο γήπεδο. Με πολλά πανό και έντονη συνθηματολογία. Το πράγμα έπρεπε να εξαντληθεί εκεί και δεν χρειαζόταν το σκηνικό που στήθηκε μετά το 65ο λεπτό. Με το «ντου» που επιχειρήθηκε στα επίσημα και τις απειλητικές διαθέσεις κατά διοικούντων – μετόχων. Βεβαίως δεν είναι η πρώτη φορά που ο κόσμος προσπάθησε να πάρει την κατάσταση στα χέρια του. Ας ρωτήσει ο δικηγόρος από το Λονδίνο τι έγινε το ’87 με τον Ζαφειρόπουλο και πως έκοψαν οι οπαδοί το γήπεδο από έναν ΑΕΚτζή παράγοντα που ξόδεψε την περιουσία του για την ΑΕΚ. Ας ρωτήσει για τις καταστάσεις που έγιναν στα τελειώματα του Γιδόπουλου, ας ρωτήσει τον κυρ-Μιχάλη τον Τροχανά, τον Λεωντσινίδη, τους Νετμεντάδες και τους αποκωδικοποιητές που έκαιγαν στην Κάντζα. Ας ρωτήσει τον Κασάπη και τον Τσιάρτα, κάτι θα έχουν να του ψιθυρίσουν στ’ αυτί.
Και ήρθε λοιπόν στην ΑΕΚ, ως «μπροστινός» του αόρατου Παππά, ένας δικηγόρος από το Λονδίνο για να μας πει λίγο μετά τα μεσάνυχτα, ότι υπάρχουν οπαδοί «θρασύδειλοι, απόλυτα κατευθυνόμενοι, ανεγκέφαλοι, τραμπούκοι και διασπαστές της «Ένωσης». Μάλιστα. Μαζί σου κύριε Αδαμίδη, να την υπογράψουμε και με τα δέκα δάχτυλα την ανακοίνωση, αν δεν το είχες βάλει στα πόδια. Όπου φύγει – φύγει.
Στην πρώτη μπόρα, στην πρώτη ψιχάλα ο νεοεκλεγείς πρόεδρος της ΑΕΚ σηκώθηκε 20 λεπτά πριν τη λήξη και την κοπάνησε απ’ το γήπεδο. Δεν ξέρω μην σκόνταψε κιόλας σε κανένα σκαλοπάτι, γιατί αυτόπτες μάρτυρες τον είδαν πολύ βιαστικό. Αν είναι έτσι, τότε, τι το ‘θελε το γήπεδο; Δεν έβγαζε καλύτερα εισιτήρια για το Μέγαρο Μουσικής του Λονδίνου;
Και στον Νικολαΐδη την «έπεσαν» οπαδοί, αλλά ο Ντέμης δεν το έβαλε ποτέ (όσο ήταν πρόεδρος) στα πόδια. Έμενε εκεί, τους αντιμετώπιζε, ενδεχομένως άνοιγε και διάλογο μαζί τους, απ’ έξω σε πηγαδάκια. Ούτε τον Θανόπουλο θυμάμαι ποτέ να το σκάει από το γήπεδο πριν το τελειώσει ένα παιχνίδι. Μόνο κάτι φοβισμένους μετόχους θυμόμαστε όλοι, όταν τελείωσε ο μήνας του μέλιτος (δηλαδή, η πρώτη τετραετία) και άρχισαν τα ζόρικα, να ξεχνούν κατά πού πέφτει το γήπεδο. Και ακόμη δεν το έχουν βρει, αν κρίνουμε από τις συνεχιζόμενες απουσίες που παίρνει αυτός που πυκνά συχνά δηλώνει (στα «Νέα») ότι θα συνεχίσει να στηρίζει την ΑΕΚ. Αν ήταν να μείνει μετεξεταστέος ο Παππάς, από απουσίες θα έμενε…
Εν πάση περιπτώσει, ο Αδαμίδης άρχισε λίγο μετά τα μεσάνυχτα να πουλάει και πάλι «μαγκιές», όπως έκανε και με κάποιες άλλες ανακοινώσεις, πριν αναλάβει και επισήμως προεδρικά καθήκοντα. Ο δικηγόρος που νομίζει ότι η ΑΕΚ διοικείται με e-mail και πίσω από ένα λάπτοπ, θα πρέπει καταρχάς να μας πει ποιοι είναι οι «φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί» των γεγονότων της Κυριακής. Διότι, αν όπως λέει δεν είναι τόσο άγνωστοι όσο νομίζουν και ο κόσμος της ΑΕΚ τους γνωρίζει, τότε θα πρέπει και ο ίδιος να τους ξέρει. Ας βγει, λοιπόν, κι ας τους καταγγείλει με το όνομα τους, για να μην παίζουμε την κολοκυθιά. Και μετά ας τους απομονώσει ο ίδιος.
Στο δια ταύτα. Ο Αδαμίδης με εντολή άνωθεν για συρρίκνωση της ΑΕΚ, με μπάτζετ α λα Πανιωνίου κα με λογική Πανόπουλου «πουλάω τον καλύτερο παίκτη της ομάδας σε Παναθηναϊκό ή Ολυμπιακό», το πιθανότερο είναι πως πολύ σύντομα θα επιστρέψει και πάλι στις δικαστικές αίθουσες του Λονδίνου. Τουλάχιστον εκεί μπορεί να πείθει και να κερδίζει και καμιά υπόθεση ως καλός δικηγόρος που είναι. Στην ΑΕΚ μέχρι στιγμής δεν έχει πείσει ότι μπορεί να εφαρμόσει χωρίς τριγμούς «σχέδιο Κιντή». Δεν πείθει ότι θα το υλοποιήσει και τα αποτελέσματα του θα φέρουν πρώτη την ΑΕΚ.
Κι εδώ που έφτασε το πράγμα, χίλιες φορές καλύτερα να είχε αναλάβει την ΑΕΚ ο Κοζώνης κι ας μην διαθέτει πακτωλό χρημάτων. Τουλάχιστον θα είχε όραμα, πάθος, στόχο. Χίλιες φορές καλύτερα από νοοτροπία γιάπηδων…
ΥΓ: Δεν θα κάτσω να μετρήσω πόσοι γιούχαραν τον Σκόκο και πόσοι τον χειροκρότησαν. Η ιστορία με την «Σκοκιάδα» ένα τέλος πρέπει να έχει. Μετεγγραφή στο εξωτερικό. Και αν δεν συγκινηθεί κανείς απ’ έξω, έχει άλλο ένα χρόνο συμβόλαιο. Όλα τα άλλα περί Παναθηναϊκού και Ολυμπιακού, συνεχίζουν να ρίχνουν πολύ χαμηλά την ΑΕΚ…
ΥΓ2: Καλά δεν ήταν η πρώτη φορά που επισκέφτηκαν το «Ντεζαβού» οι Αργεντινοί. Μόνιμοι θαμώνες. Μερικοί και «γερά ποτήρια». Αν επιχειρηθεί να ξηλωθεί αυτή η παροικία, ένα πράγμα θα σημαίνει. Η ΑΕΚ θα έχει αλλάξει χέρια. Και μυαλά…
ΥΓ 3: Μήπως έγινε τίποτα τις τελευταίες μέρες μεταξύ Μπάγεβιτς και Τζιμπούρ και αγαπήθηκαν έτσι ξαφνικά; Παρεμπιπτόντως από τους ξένους παίκτες που έχει η ΑΕΚ, ο «τίγρης» μονάχα για έναν δίνει ρέστα. Τον Αλγερινό…
Άλλοι θέλουν τον δικηγόρο απ’ το Λονδίνο εκεί στη θέση του να συνεχίσει και να ολοκληρώσει το δύσκολο έργο που ανέλαβε. Της «εξυγίανσης» όπως αναφέρει και η εκτός τόπου και χρόνου μεταμεσονύχτια ανακοίνωση της διοίκησης. Ότι θα φτάναμε τον Απρίλιο του 2010 και ένας πρόεδρος της ΑΕΚ, από την ομάδα των γιάπηδων και τεχνοκρατών που κάνουν το κουμάντο τα τελευταία χρόνια, θα μιλούσε για «εξυγίανση», δεν θα μπορούσε ουδείς να το φανταστεί. Ούτε να το προβλέψει. Αν έβγαινε κάποιος και έλεγε το 2005 ή το 2006 ότι πολύ σύντομα θα έρθει στα πράγματα ένας δικηγόρος που θα μιλάει για «εξυγίανση στην ΑΕΚ» θα τον έπαιρναν με τις ντομάτες. Διότι, υποτίθεται πως αυτή η περιβόητη «εξυγίανση» έγινε την τετραετία 2004-2008.
Άλλοι γουστάρουν τον Μελισσανίδη, ακόμα και αντίπαλοι προπονητές και παιδιά της ΑΕΚ, όπως ο Βαγγέλης Βλάχος. Η αλήθεια είναι πως το μεγαλύτερο κομμάτι των λογικά σκεπτόμενων φιλάθλων της ΑΕΚ αυτόν θέλει πίσω. Τον Μελισσανίδη. Πως το λέω έτσι αυθαίρετα, χωρίς να έχω κάτι το επίσημο, θα πουν πολλοί. Μα το δείχνει ο σφυγμός, το δείχνουν οι διαθέσεις, αντιδράσεις, παρεμβάσεις των φίλων της ομάδας. Σε φόρουμ. Σε ραδιόφωνα. Και τι κάνει ο Μελισσανίδης για όλη αυτή την κατάσταση; Προς το παρόν, τίποτα. Χτες αρκέστηκε σε μια λακωνική δήλωση (στο aek365) από την οποία δεν προκύπτει επαναδραστηριοποίηση «τίγρη». Από πού προκύπτουν μόνο αχνά σημάδια; Όπως μου έλεγε αρκετή ώρα μετά το ματς άνθρωπος που έχει «ανοιχτή γραμμή» μαζί του, «αν ο Μελισσανίδης δεν ενδιαφερόταν, δεν θα ερχόταν στο γήπεδο ειδικά αυτόν τον καιρό που του την «πέφτουν» όλοι» Δεν με έπεισε και πολύ αυτή η συλλογιστική, αλλά στο καπάκι μου συμπλήρωσε: «Ψημένος είναι. Και πολύ μάλιστα. Αλλά συνάμα και διστακτικός. Δεν έχει πάρει τις οριστικές του αποφάσεις. Αν το αποφασίσει, να δούμε μονάχα με ποιον θα μιλήσει, με ποιον θα συνεννοηθεί, ποιος έχει τις μετοχές».
Περιμένοντας τις αποφάσεις του Μελισσανίδη, να σταθούμε λίγο στα γεγονότα της Κυριακής. Καταρχάς το συλλαλητήριο στη Ν.Φιλαδέλφεια ήταν ένα πρώτο ηχηρό μήνυμα. Έστω και χωρίς την παρουσία των παιδιών της original, που αντικειμενικά είναι το πολυπληθέστερο και πιο ζωντανό κομμάτι στο συνδεσμιακό κίνημα, συγκεντρώθηκαν τουλάχιστον δυο χιλιάδες. Αυτό σημαίνει πως υπάρχει δυναμική, υπάρχει αγωνία, υπάρχει ανταπόκριση. Από οργανωμένους και ανοργάνωτους, από μικρούς και μεγάλους. Αυτό σημαίνει πως αύριο – μεθαύριο, οι δυο χιλιάδες μπορούν να γίνουν πέντε, εφτά, οχτώ χιλιάδες.
Το κλίμα του συλλαλητηρίου μεταφέρθηκε ουσιαστικά στο γήπεδο. Με πολλά πανό και έντονη συνθηματολογία. Το πράγμα έπρεπε να εξαντληθεί εκεί και δεν χρειαζόταν το σκηνικό που στήθηκε μετά το 65ο λεπτό. Με το «ντου» που επιχειρήθηκε στα επίσημα και τις απειλητικές διαθέσεις κατά διοικούντων – μετόχων. Βεβαίως δεν είναι η πρώτη φορά που ο κόσμος προσπάθησε να πάρει την κατάσταση στα χέρια του. Ας ρωτήσει ο δικηγόρος από το Λονδίνο τι έγινε το ’87 με τον Ζαφειρόπουλο και πως έκοψαν οι οπαδοί το γήπεδο από έναν ΑΕΚτζή παράγοντα που ξόδεψε την περιουσία του για την ΑΕΚ. Ας ρωτήσει για τις καταστάσεις που έγιναν στα τελειώματα του Γιδόπουλου, ας ρωτήσει τον κυρ-Μιχάλη τον Τροχανά, τον Λεωντσινίδη, τους Νετμεντάδες και τους αποκωδικοποιητές που έκαιγαν στην Κάντζα. Ας ρωτήσει τον Κασάπη και τον Τσιάρτα, κάτι θα έχουν να του ψιθυρίσουν στ’ αυτί.
Και ήρθε λοιπόν στην ΑΕΚ, ως «μπροστινός» του αόρατου Παππά, ένας δικηγόρος από το Λονδίνο για να μας πει λίγο μετά τα μεσάνυχτα, ότι υπάρχουν οπαδοί «θρασύδειλοι, απόλυτα κατευθυνόμενοι, ανεγκέφαλοι, τραμπούκοι και διασπαστές της «Ένωσης». Μάλιστα. Μαζί σου κύριε Αδαμίδη, να την υπογράψουμε και με τα δέκα δάχτυλα την ανακοίνωση, αν δεν το είχες βάλει στα πόδια. Όπου φύγει – φύγει.
Στην πρώτη μπόρα, στην πρώτη ψιχάλα ο νεοεκλεγείς πρόεδρος της ΑΕΚ σηκώθηκε 20 λεπτά πριν τη λήξη και την κοπάνησε απ’ το γήπεδο. Δεν ξέρω μην σκόνταψε κιόλας σε κανένα σκαλοπάτι, γιατί αυτόπτες μάρτυρες τον είδαν πολύ βιαστικό. Αν είναι έτσι, τότε, τι το ‘θελε το γήπεδο; Δεν έβγαζε καλύτερα εισιτήρια για το Μέγαρο Μουσικής του Λονδίνου;
Και στον Νικολαΐδη την «έπεσαν» οπαδοί, αλλά ο Ντέμης δεν το έβαλε ποτέ (όσο ήταν πρόεδρος) στα πόδια. Έμενε εκεί, τους αντιμετώπιζε, ενδεχομένως άνοιγε και διάλογο μαζί τους, απ’ έξω σε πηγαδάκια. Ούτε τον Θανόπουλο θυμάμαι ποτέ να το σκάει από το γήπεδο πριν το τελειώσει ένα παιχνίδι. Μόνο κάτι φοβισμένους μετόχους θυμόμαστε όλοι, όταν τελείωσε ο μήνας του μέλιτος (δηλαδή, η πρώτη τετραετία) και άρχισαν τα ζόρικα, να ξεχνούν κατά πού πέφτει το γήπεδο. Και ακόμη δεν το έχουν βρει, αν κρίνουμε από τις συνεχιζόμενες απουσίες που παίρνει αυτός που πυκνά συχνά δηλώνει (στα «Νέα») ότι θα συνεχίσει να στηρίζει την ΑΕΚ. Αν ήταν να μείνει μετεξεταστέος ο Παππάς, από απουσίες θα έμενε…
Εν πάση περιπτώσει, ο Αδαμίδης άρχισε λίγο μετά τα μεσάνυχτα να πουλάει και πάλι «μαγκιές», όπως έκανε και με κάποιες άλλες ανακοινώσεις, πριν αναλάβει και επισήμως προεδρικά καθήκοντα. Ο δικηγόρος που νομίζει ότι η ΑΕΚ διοικείται με e-mail και πίσω από ένα λάπτοπ, θα πρέπει καταρχάς να μας πει ποιοι είναι οι «φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί» των γεγονότων της Κυριακής. Διότι, αν όπως λέει δεν είναι τόσο άγνωστοι όσο νομίζουν και ο κόσμος της ΑΕΚ τους γνωρίζει, τότε θα πρέπει και ο ίδιος να τους ξέρει. Ας βγει, λοιπόν, κι ας τους καταγγείλει με το όνομα τους, για να μην παίζουμε την κολοκυθιά. Και μετά ας τους απομονώσει ο ίδιος.
Στο δια ταύτα. Ο Αδαμίδης με εντολή άνωθεν για συρρίκνωση της ΑΕΚ, με μπάτζετ α λα Πανιωνίου κα με λογική Πανόπουλου «πουλάω τον καλύτερο παίκτη της ομάδας σε Παναθηναϊκό ή Ολυμπιακό», το πιθανότερο είναι πως πολύ σύντομα θα επιστρέψει και πάλι στις δικαστικές αίθουσες του Λονδίνου. Τουλάχιστον εκεί μπορεί να πείθει και να κερδίζει και καμιά υπόθεση ως καλός δικηγόρος που είναι. Στην ΑΕΚ μέχρι στιγμής δεν έχει πείσει ότι μπορεί να εφαρμόσει χωρίς τριγμούς «σχέδιο Κιντή». Δεν πείθει ότι θα το υλοποιήσει και τα αποτελέσματα του θα φέρουν πρώτη την ΑΕΚ.
Κι εδώ που έφτασε το πράγμα, χίλιες φορές καλύτερα να είχε αναλάβει την ΑΕΚ ο Κοζώνης κι ας μην διαθέτει πακτωλό χρημάτων. Τουλάχιστον θα είχε όραμα, πάθος, στόχο. Χίλιες φορές καλύτερα από νοοτροπία γιάπηδων…
ΥΓ: Δεν θα κάτσω να μετρήσω πόσοι γιούχαραν τον Σκόκο και πόσοι τον χειροκρότησαν. Η ιστορία με την «Σκοκιάδα» ένα τέλος πρέπει να έχει. Μετεγγραφή στο εξωτερικό. Και αν δεν συγκινηθεί κανείς απ’ έξω, έχει άλλο ένα χρόνο συμβόλαιο. Όλα τα άλλα περί Παναθηναϊκού και Ολυμπιακού, συνεχίζουν να ρίχνουν πολύ χαμηλά την ΑΕΚ…
ΥΓ2: Καλά δεν ήταν η πρώτη φορά που επισκέφτηκαν το «Ντεζαβού» οι Αργεντινοί. Μόνιμοι θαμώνες. Μερικοί και «γερά ποτήρια». Αν επιχειρηθεί να ξηλωθεί αυτή η παροικία, ένα πράγμα θα σημαίνει. Η ΑΕΚ θα έχει αλλάξει χέρια. Και μυαλά…
ΥΓ 3: Μήπως έγινε τίποτα τις τελευταίες μέρες μεταξύ Μπάγεβιτς και Τζιμπούρ και αγαπήθηκαν έτσι ξαφνικά; Παρεμπιπτόντως από τους ξένους παίκτες που έχει η ΑΕΚ, ο «τίγρης» μονάχα για έναν δίνει ρέστα. Τον Αλγερινό…
