Σουβλιστός την άνοιξη

Το όνομα και μόνο θυμίζει αρχάγγελους που κατεβαίνουν από τους ουρανούς για να σημάνουν την ώρα της κρίσης. Όταν ο Γκάμπριελ σκοράρει κάτι το τρομερό είναι βέβαιο ότι θα συμβεί. Στην συγκεκριμένη περίπτωση το σάλπισμα για τον κάτω κόσμο της Β’ Εθνική ήταν για τον αξέχαστο Γιάννη Κομπότη. Για να πέσει όμως ο Λεβαδειακός στην δεύτερη κατηγορία έπρεπε να γίνουν κάτι άλλα θαύματα στο ματς του Ηρακλή με την Ξάνθη στο Καυτανζόγλειο.

Το να παρακολουθείς το ματς του Ηρακλή με την Ξάνθη ήταν όπως κάτι σχέσεις που έχουν χαλάσει και κάποια στιγμή επειδή έχεις ξεμείνει από γυναίκα δοκιμάζεις να τις ξαναρχίσεις. Ξεκινάει με 0-1, 0-2 και εκεί λες ”
Δεν πάει στο διάολο που θα κάθομαι να ασχολούμαι με καταστάσεις που ήξερα από την αρχή που θα καταλήξουν. Καλύτερα να βλέπω το Νέα Καβάλα – Νέος Πανιώνιος, που λέει ο λόγος». Όπου ζαπάρεις ασύστολα, όλες οι ομάδες γίνονται ένας αχταρμάς και κάποια στιγμή σκάνε τα γράμματα στην βάση της οθόνης «Ηρακλής – Ξάνθη 2-2». Ξανά πίσω.
«Μήπως όμως θα έπρεπε να προσπαθήσουμε να σώσουμε την σχέση; Άλλωστε όλοι μας δεν κάνουμε λάθη; Μήπως αν δείξουμε πίστη ο ένας στον άλλον αυτή την φορά τα πράγματα θα είναι καλύτερα;”... Πίσω στο Καυτανζόγλειο. Όπου όμως το ματς έχει γίνει μυθιστόρημα του Λε Καρέ. Όλοι θεωρητικά ανήκουν σε δύο παρατάξεις. Κατά το τέλος όμως δεν μπορείς να βγάλεις άκρη ποιος είναι πράκτορας, ποιος είναι διπλός πράκτορας και ποιος είναι τριπλός πράκτορας, παιζόμενος αβολοντέ και με πιπίνι. Τέλος πάντων μόνο για το θύμα είμαστε σίγουροι, τον Γιάνναρο τον Κομπότη, που σαν τον Θανάση τον Διάκο πήγε σουβλιστός την άνοιξη.

Ακόμα όμως και αν ο Κομπόταρος έχει δικαίωμα να φοράει πλερέζα ελπίζω να μην αρχίζει να φωνάζει για την αξιοπιστία του ποδοσφαίρου. Γιατί αν η Ξάνθη έκανε την «ομορφιά» χθες, να ρίξει τέσσερα στον Ηρακλή, ο Κομπότης είχε πετύχει την σούπερ επίδοση πριν κάτι χρόνια να ρίξει τρία στον Ολυμπιακό. Σε ένα μισάωρο. Μέχρι που ο Τάκης Λεμονής, που ήταν προπονητής του Λεβαδειακού το μάζεψε το ματς και έγινε 3-2, πριν σπάσει το ρεκόρ της Γιουβέντους. Βέβαια η νίκη δεν του είχε φτάσει αφού ο Λεβαδειακός είχε πέσει, τελικά σώθηκε ο ΟΦΗ αλλά η ομορφιά είχε γίνει και τις αναποδιές πρέπει να τις παίρνεις με stiff upper lip όπως ο προπονητής του Λεβαδειακού ο Φαράντος, που μετά το ματς δήλωσε είπε ότι τα αποτελέσματα δεν ήταν τα σημαντικά αλλά η παραμονή του Λεβαδειακού κρίθηκε στην ισοπαλία με την ΑΕΚ. Με τον Πανόπουλο να λέει ότι τα χθεσινά αποτελέσματα είναι αποτέλεσμα το Πανιώνιος – Λάρισα 0-3, που η Λάρισα βρήκε τους τρεις βαθμούς για να έχει να τους δώσει στον Λεβαδειακό.



Το stiff upper lip είναι από τις αγαπημένες μου αγγλικές εκφράσεις. Είναι ο τρόπος που μιλάνε οι Αγγλοι της καλής κοινωνίας, με τα χείλη να μην κουνιούνται σαν να έχουνε μασήσει οδοντόπαστα με μπετόν. Το καλύτερο stiff upper lip έκαναν ο Terry Thomas και ο Lionel Jeffries.

Ο λόγος που οι νότιοι λαοί είναι ο τρόπος που προφέρουν τα φωνήεντα. Τα προφέρουν με το στόμα ανοιχτό ενώ οι Βόρειοι λαοί το κλείνουν επειδή την εποχή που έμεναν στην ύπαιθρο για να μην υποφέρουν απέφευγαν να αφήνουν τον κρύο αέρα να μπαίνει στο στόμα.

Τέλος σε κάτι άσχετο στο ερώτημα του αναγνώστη Σ. Μ.
«Κύριε Πανούτσο παίζετε όντως GTAV ή μας δουλεύετε;» να ομολογήσω ότι πράγματι σας δουλεύω. Την Παρασκευή ξεκίνησα να παίξω GTA και μετά με έπιασε το επαναστατικό και πήγα και κόλλησα στο Red Faction Guerilla που το λατρεύω για τον τρόπο που ο τυπάς σπάει τα πάντα με την βαριοπούλα.