Ο Σκόκο, ο Μπλάνκο, ο Τζιμπούρ και οι άλλοι

Φτάσαμε στο σημείο να μας αρέσει ένα ποδόσφαιρο που δεν βγάζει μάτια, που δεν καθηλώνει τον αντίπαλο αλλά που τουλάχιστον προσπαθεί να δώσει τα στοιχειώδη. Τα άκρως απαραίτητα για να λες ότι υπάρχει ΑΕΚ που το παλεύει να παίξει ως ομάδα.

Το έχουμε πει κι άλλες φορές και είναι πλέον αποδεκτό ότι ο πήχης κατέβηκε επικίνδυνα. Ο πήχης των φιλοδοξιών και των προσδοκιών. Δεν κάνεις όρεξη για μεγάλα πράγματα, διότι το έχεις συνειδητοποιήσει πλέον ότι τούτη η ομάδα σχεδιάστηκε πολύ πρόχειρα και επιπόλαια από ανθρώπους που αντικειμενικά ξέρουν (τουλάχιστον) πέντε τοις εκατό παραπάνω μπάλα από όλους μας.

Δεν χρειάζεται να επαναλαμβάνουμε πράγματα και να κουράζουμε. Ότι υπάρχει ένας ολόκληρος γύρος μπροστά (με 7 εκτός έδρας ματς, σαφώς πιο προσιτά από τα «έξω» του α’ γύρου) για να κάνει η ομάδα νίκες και «διπλά». Για να πλησιάσει Παναθηναϊκό και ΠΑΟΚ. Για να έχει στόχο ακόμα και την 2η θέση στα πλέι οφ, ασχέτως αν η ΑΕΚ δεν υπάρχει στον ευρωπαϊκό χάρτη και σε κλήρωση προκριματικών Τσάμπιονς Λιγκ θα πέσει σε λάκκο με θηρία. Με το Κύπελλο που το έθεσε ως πρωταρχικό στόχο ο Μπάγεβιτς, δεν ασχολούμαι. Είναι θέμα κλήρωσης, ημέρας, φόρμας. Και πάνω απ όλα είναι παρηγοριά στον άρρωστο.

Υπάρχει ένας ολόκληρος γύρος μπροστά για να παίξει μπάλα (επιτέλους) η ΑΕΚ. Για να παίξει ως «ομάδα Μπάγεβιτς» κι ας τραβάει τα μαλλιά από την χωρίστρα του ο Σερβοέλληνας μ’ αυτό που βρήκε και μ’ αυτό που βλέπει σχεδόν ένα μήνα. Στο Χαριλάου υπήρχαν στοιχεία στην ομάδα του β’ ημιχρόνου που σου έδιναν το δικαίωμα να πιστέψεις ότι κάτι πάει να αλλάξει προς το καλύτερο. Όχι τίποτα το τρομερό και θεαματικό, αλλά μια αρχή πρέπει να γίνει και σιγά σιγά να ρολάρει η ομάδα.

Νομίζω πως οι φίλοι της ΑΕΚ δεν πρέπει να ζουν με ψευδαισθήσεις ενόψει μετεγγραφών Ιανουαρίου. Η ομάδα θέλει φρεσκάρισμα και ενίσχυση σε αρκετές θέσεις, η ομάδα θέλει… .χτες δυο μπακ που να φυσάνε, αλλά είναι ελάχιστες οι πιθανότητες να γίνει υπέρβαση με μεγάλη δαπάνη. Αν κι εδώ που τα λέμε, δεν χρειάζεσαι καμιά μεγάλη περιουσία για να χτυπήσεις επί παραδείγματι την πόρτα του Πηλαδάκη και να πάρεις τον Βενετίδη. Των 32 ετών, τον Βενετίδη με προοπτική το πολύ διετίας, τον Βενετίδη που παίζει εφτά φορές καλύτερα από τον συνομήλικο Χουανφράν και τον κάθε Χουανφράν.

Ο Κιντής μετά την επαφή με τον Νοτιά θα κάνει την γύρα και με τους υπόλοιπους μετόχους, να δει τι μπορεί να μαζέψει και να δώσει μπάτζετ στον προπονητή και τον τεχνικό διευθυντή. Παράλληλα με το οικονομικό-διοικητικό πλάνο που ετοιμάζει και θα αφορά όλα όσα πρέπει να γίνουν μέχρι το καλοκαίρι του 2010 και τα 25 εκατομμύρια ευρώ που απαιτούνται.

Δεν πιστεύω ότι ένας – δυο καινούριοι ποδοσφαιριστές μπορούν τον Γενάρη να αλλάξουν θεαματικά την κατάσταση. Θα πρέπει να σου βγουν λαχεία και όλοι θυμόμαστε ότι μέσα σε δυο (και πλέον) δεκαετίες «χειμωνιάτικα τζόκερ» δεν πέτυχε πολλά η ΑΕΚ. Εστερχάζι, Σαβέβσκι, Τσιάρτας. Συγχωρέστε με αν ξέχασα κανέναν άλλον που να ήρθε Γενάρη και να έκανε μεγάλη καριέρα.

Όποιοι κι αν έρθουν, πάνω απ΄ όλα προέχει πως και πότε θα καταλάβει ο Σκόκο ότι με εμφανίσεις σαν κι αυτές των 37 λεπτών στο Χαριλάου, πολύ σύντομα και με προπονητή τον Μπάγεβιτς, θα ζεσταίνει τον πάγκο. Πιθανώς και την εξέδρα. Τον Σκόκο δεν τον απέκτησε η ΑΕΚ για να βάζει τα χέρια στην μέση ο Αργεντινός και να περιμένει πότε θα του έρθει η μπάλα για να κάνει καμία ντρίμπλα άνευ ουσίας. Δεν συμμερίζομαι την άποψη αρκετών, ότι θα μπορούσε αντί να «σκοτώσει» τον Σηφάκη να κάνει πιο γλυκό πλασέ και να ανοίξει το σκορ. Ο Σκόκο είναι παίκτης που λειτουργεί με το ένστικτο κι εκείνη την στιγμή αυτό του βγήκε. Το ζήτημα είναι τρέξει, να μοχθήσει, να προσπαθήσει περισσότερο. Έχει έναν απείθαρχο τρόπο παιχνιδιού που δεν ωφελεί καθόλου την ομάδα. Εννοείται πως πρέπει να μπει (και) σε καλούπι, εδώ το έχει καταφέρει ο Σερ Άλεξ με ολόκληρο Κριστιάνο και θα κάνει τα τσαλιμάκια του ο Σκόκο;

Όποιοι κι αν έρθουν, πάνω απ’ όλα προέχει να βρεθούν, να δέσουν, να βρουν την χημεία τους Μπλάνκο και Τζιμπούρ. Συμπληρώνεται ένας γύρος και μέχρι τώρα μιλάμε ότι ο ένας είναι στην ανατολή κι ο άλλος στη δύση. Καμία επαφή, καμία συνεργασία, στα πιο πολλά ματς εύκολη λεία για αντίπαλους αμυντικούς. Βλέπω σε αρκετά παιχνίδια τον Μπλάνκο να κινείται έξω και μακριά από την περιοχή. Στο Χαριλάου σε δυο περιπτώσεις που επιχείρησε η ΑΕΚ (με Καφέ ή Ενσαλίβα) να βγει στην «κόντρα», ο Μπλάνκο αντί να είναι μπροστά βολόδερνε στη μεσαία γραμμή. Καλός, χρυσός και άγιος ο «Ζορό», σε θέση βολής δεν χαρίζεται. Αλλά οι ατέλειες είναι ατέλειες. Άτεχνος. Με πολλά προβλήματα στο κοντρόλ και την υποδοχή της μπάλας, ειδικά όταν παίζει με πλάτη που δεν ξέρει το παλικάρι να παίξει με πλάτη. Ο Μπλάνκο είναι (σχεδόν αποκλειστικά) μόνο για την περιοχή. Όσο για τον Τζιμπούρ, όχι δεν θα πω (από τώρα) ότι ο Τσακίρης έπιασε κορόιδο τον Ντέμη με τα 3,150 που του πήρε την τελευταία μέρα. Αυτό θα το πω αν ο Γαλλοαλγερινός παίζει και μετά από δυο – τρεις μήνες, όπως παίζει σήμερα. Όχι μόνο επειδή δεν δίνει με ταχύτητα στη σκέψη την μπάλα, αλλά προσπαθώντας να κουράσει τον αντίπαλο, περισσότερο την δική του ομάδα κουράζει (και ζημιώνει). Αλλά κυρίως επειδή δεν βλέπω στον Τζιμπούρ την εκρηκτικότητα, την σπιρτάδα που είχε στον Πανιώνιο.

Όποιοι κι αν έρθουν τον Γενάρη, πάνω απ’ όλα προέχει να συνεχίσει ο Εντίνιο από εκεί που σταμάτησε στο Χαριλάου, να μας θυμίσει τον εξαιρετικό δημιουργό και εκτελεστή του περσινού δευτέρου γύρου. Προέχει να βελτιωθεί ακόμη περισσότερο και να αποκτήσει δυνάμεις για να βγάζει 90λεπτα ο Μαντούκα έτσι ώστε να κερδίζει σε ταχύτητα η ΑΕΚ. Προέχει να μιμηθούν τα άλλα κεντρικά χαφ, τον πιο αθόρυβο (μα συνάμα πολύτιμο) ποδοσφαιριστή της ΑΕΚ: τον Παντελή Καφέ. Το μοναδικό χαφ της ομάδας που τούτη την εποχή προσπαθεί να παίξει και με καρδιά και με μυαλό. Δεν τα καταφέρνει πάντα. Αλλά τουλάχιστον προσπαθεί.

ΥΓ: Πρωταθλήτρια χειμώνα η ΑΕΚ. Στα δοκάρια. Οχτώ φορές τα σημάδεψαν μέχρι τώρα. Επειγόντως να αλλάξει ο ύμνος. Φτάνει πια ο Φοίβος. Εμπρός της ΑΕΚ παλικάρια σουτάρετε και σπάστε τα δοκάρια τα δίχτυα σκίστε.