Δυναμικός, αυτοκριτικός και με σχέδιο ο Δερμιτζάκης
Αυτοκριτικός, απολογητικός, αλλά συνάμα αποφασιστικός και δυναμικός ήταν ο Παύλος Δερμιτζάκης. Κυρίως, όμως, έδειξε ότι έχει ένα συγκεκριμένο σχέδιο στο μυαλό του πάνω στο οποίο βαδίζει. Καλό ή κακό, ουτοπικό ή ρεαλιστικό, θα το δείξει ο χρόνος… Ο Σάκης Γκίνας σχολιάζει το πλάνο εξόδου από την κρίση που παρουσίασε το μεσημέρι της Τετάρτης ο προπονητής του ΠΑΟΚ.
Τι ζήτησε ο Δερμιτζάκης στην συνέντευξη Τύπου; Κάτι πολύ απλό, λογικό και αναμενόμενο. Πίστωση χρόνου για να αποδείξει ποιος είναι. Όταν προσλαμβάνεις έναν νέο σε ηλικία προπονητή, χωρίς πλούσιο βιογραφικό, παίρνεις ρίσκο και το ξέρεις. Αλλά από την στιγμή που θα τον προσλάβεις του δίνεις την ευκαιρία.
Όχι… μισή ευκαιρία, ή ευκαιρία 70 ημερών. Τον αφήνεις για μια χρονιά, τουλάχιστον και στο τέλος βλέπεις τι έχει κάνει και εάν τον πιστεύεις τον κρατάς περισσότερο. Δεν μπορεί και δεν πρέπει να κρίνεται κάθε Κυριακή από το αποτέλεσμα. Και ο Σάντος, παρότι ήταν έμπειρος, την πρώτη χρονιά στον ΠΑΟΚ, 9ος βγήκε στο πρωτάθλημα.
Εδώ, όμως, είμαστε Βαλκάνια. Όσοι και όποιοι είμαστε «ηττημένοι» στην προσωπική μας ζωή, θέλουμε κάπου να κερδίζουμε, έστω και μέσω της ομάδας μας. Όταν χάνει κι αυτή δεν το αντέχουμε. Ενώ βλέπεις οι Ελβετοί και οι Σουηδοί που έχουν λύσει τα βιοποριστικά τους προβλήματα και έχουν επίπεδο εκπαίδευσης πολύ ανώτερο από το δικό μας, απολαμβάνουν το ποδόσφαιρο, δεν το αντιμετωπίζουν ως εκτόνωση. Χάσει, κερδίσει η ομάδα τους, δεν παθαίνουν νευρικό κλονισμό, πηγαίνουν και πίνουν μπύρες, το διασκεδάζουν. Δεν φταίμε κι εμείς, βέβαια, ως λαός. Προερχόμαστε από πολέμους και κακουχίες και δεν συνορεύουμε με την Δανία και το Λουξεμβούργο, αλλά με την Τουρκία και την Αλβανία.
Επιστρέφω στον Δερμιτζάκη. Θεωρώ έωλο το επιχείρημα ότι είναι άπειρος, ως εκ τούτου δεν εκπέμπει σεβασμό στα αποδυτήρια και άρα σίγουρα θα αποτύχει. Το αβάσιμο του επιχειρήματος επιβεβαιώνουν παραδείγματα καταξιωμένων και διάσημων, πλέον, τεχνικών στο εξωτερικό.
Ο Μουρίνιο όταν ξεκίνησε την προπονητική στην Μπενφίκα δεν ήταν καθόλου έμπειρος. Η Μπαρτσελόνα ήταν η πρώτη ανδρική ομάδα που προπόνησε ο Γκουαρντιόλα. Προάχθηκε από την δεύτερη ομάδα της Μπάρτσα στην πρώτη, με την απόλυτη στήριξη όλων. Και ο Μουρίνιο και ο Γκουαρντιόλα ήταν νέοι και άπειροι στο ξεκίνημά τους σε μεγάλες ομάδες, αλλά ταυτόχρονα ήταν πολύ έξυπνοι και αναδείχτηκαν σύντομα.
Οι συγκρίσεις με την ελληνική πραγματικότητα είναι αδόκιμες, αλλά θέλω να πω απλά, ότι το προπονητικό στυλ και ταλέντο ή το έχεις, ή δεν το έχεις. Δεν αποκτάται με την εμπειρία, μόνο βελτιώνεται. Είναι θέμα προσωπικότητας και γνώσεων. Ο Δερμιτζάκης ομολόγησε ευθαρσώς τα λάθη του. Νομίζω, ότι το σημαντικότερο κομμάτι των όσων είπε, αφορά τις σχέσεις του με τους παίκτες. Τόνισε ότι θα αναθεωρήσει την στάση του και ότι πρέπει ο ίδιος να γίνει πιο επαγγελματίας απέναντί τους.
Και μόνο που είπε πως ο Μπαλάφας είναι ο πιο επαγγελματίας απ’ όλους στην ομάδα, δείχνει τον βαθμό δυσαρέσκειάς του από την αγωνιστική και εξωαγωνιστική συμπεριφορά πολλών έμπειρων άσσων της ομάδας. Η διαπίστωση που έκανε ότι δεν τον έπεισαν μέχρι τώρα πολλοί παίκτες με μεγάλα συμβόλαια και δεν μπορεί να στηριχτεί πάνω τους, ήταν ένα σαφές προμήνυμα αλλαγών στη στελέχωση της ομάδας απ’ εδώ και πέρα. Έστειλε ξεκάθαρο μήνυμα, επίσης, προς πάσα κατεύθυνση, πως ανεξάρτητα από το όνομα του παίκτη, «όποιος δεν προσπαθεί, δεν θα υπολογίζεται» στη συνέχεια.
Η θεωρητική προσέγγιση που έκανε ήταν σωστή. Πράξη, να δούμε, εάν θα καταφέρει να κάνει όλα όσα είπε. Πάντως, είναι θετικό ότι έδειξε σίγουρος για τον εαυτό του, τονίζοντας ότι η δουλειά που κάνει θα βγει στο γήπεδο και ότι η ομάδα θα στρώσει σύντομα.
Ένα είναι βέβαιο… Η διαιώνιση του σήριαλ Δερμιτζάκη κάθε άλλο παρά ωφελεί τον ΠΑΟΚ. Εφόσον δεν υπάρχει πρόθεση αντικατάστασής του, θα ήταν χρήσιμη σε πολλά επίπεδα μια ανακοίνωση της ΠΑΕ, η οποία θα ξεκαθαρίζει ότι τουλάχιστον μέχρι το καλοκαίρι αυτός θα είναι ο προπονητής, ανεξαρτήτως πρόσκαιρων αποτελεσμάτων.
Όχι… μισή ευκαιρία, ή ευκαιρία 70 ημερών. Τον αφήνεις για μια χρονιά, τουλάχιστον και στο τέλος βλέπεις τι έχει κάνει και εάν τον πιστεύεις τον κρατάς περισσότερο. Δεν μπορεί και δεν πρέπει να κρίνεται κάθε Κυριακή από το αποτέλεσμα. Και ο Σάντος, παρότι ήταν έμπειρος, την πρώτη χρονιά στον ΠΑΟΚ, 9ος βγήκε στο πρωτάθλημα.
Εδώ, όμως, είμαστε Βαλκάνια. Όσοι και όποιοι είμαστε «ηττημένοι» στην προσωπική μας ζωή, θέλουμε κάπου να κερδίζουμε, έστω και μέσω της ομάδας μας. Όταν χάνει κι αυτή δεν το αντέχουμε. Ενώ βλέπεις οι Ελβετοί και οι Σουηδοί που έχουν λύσει τα βιοποριστικά τους προβλήματα και έχουν επίπεδο εκπαίδευσης πολύ ανώτερο από το δικό μας, απολαμβάνουν το ποδόσφαιρο, δεν το αντιμετωπίζουν ως εκτόνωση. Χάσει, κερδίσει η ομάδα τους, δεν παθαίνουν νευρικό κλονισμό, πηγαίνουν και πίνουν μπύρες, το διασκεδάζουν. Δεν φταίμε κι εμείς, βέβαια, ως λαός. Προερχόμαστε από πολέμους και κακουχίες και δεν συνορεύουμε με την Δανία και το Λουξεμβούργο, αλλά με την Τουρκία και την Αλβανία.
Επιστρέφω στον Δερμιτζάκη. Θεωρώ έωλο το επιχείρημα ότι είναι άπειρος, ως εκ τούτου δεν εκπέμπει σεβασμό στα αποδυτήρια και άρα σίγουρα θα αποτύχει. Το αβάσιμο του επιχειρήματος επιβεβαιώνουν παραδείγματα καταξιωμένων και διάσημων, πλέον, τεχνικών στο εξωτερικό.
Ο Μουρίνιο όταν ξεκίνησε την προπονητική στην Μπενφίκα δεν ήταν καθόλου έμπειρος. Η Μπαρτσελόνα ήταν η πρώτη ανδρική ομάδα που προπόνησε ο Γκουαρντιόλα. Προάχθηκε από την δεύτερη ομάδα της Μπάρτσα στην πρώτη, με την απόλυτη στήριξη όλων. Και ο Μουρίνιο και ο Γκουαρντιόλα ήταν νέοι και άπειροι στο ξεκίνημά τους σε μεγάλες ομάδες, αλλά ταυτόχρονα ήταν πολύ έξυπνοι και αναδείχτηκαν σύντομα.
Οι συγκρίσεις με την ελληνική πραγματικότητα είναι αδόκιμες, αλλά θέλω να πω απλά, ότι το προπονητικό στυλ και ταλέντο ή το έχεις, ή δεν το έχεις. Δεν αποκτάται με την εμπειρία, μόνο βελτιώνεται. Είναι θέμα προσωπικότητας και γνώσεων. Ο Δερμιτζάκης ομολόγησε ευθαρσώς τα λάθη του. Νομίζω, ότι το σημαντικότερο κομμάτι των όσων είπε, αφορά τις σχέσεις του με τους παίκτες. Τόνισε ότι θα αναθεωρήσει την στάση του και ότι πρέπει ο ίδιος να γίνει πιο επαγγελματίας απέναντί τους.
Και μόνο που είπε πως ο Μπαλάφας είναι ο πιο επαγγελματίας απ’ όλους στην ομάδα, δείχνει τον βαθμό δυσαρέσκειάς του από την αγωνιστική και εξωαγωνιστική συμπεριφορά πολλών έμπειρων άσσων της ομάδας. Η διαπίστωση που έκανε ότι δεν τον έπεισαν μέχρι τώρα πολλοί παίκτες με μεγάλα συμβόλαια και δεν μπορεί να στηριχτεί πάνω τους, ήταν ένα σαφές προμήνυμα αλλαγών στη στελέχωση της ομάδας απ’ εδώ και πέρα. Έστειλε ξεκάθαρο μήνυμα, επίσης, προς πάσα κατεύθυνση, πως ανεξάρτητα από το όνομα του παίκτη, «όποιος δεν προσπαθεί, δεν θα υπολογίζεται» στη συνέχεια.
Η θεωρητική προσέγγιση που έκανε ήταν σωστή. Πράξη, να δούμε, εάν θα καταφέρει να κάνει όλα όσα είπε. Πάντως, είναι θετικό ότι έδειξε σίγουρος για τον εαυτό του, τονίζοντας ότι η δουλειά που κάνει θα βγει στο γήπεδο και ότι η ομάδα θα στρώσει σύντομα.
Ένα είναι βέβαιο… Η διαιώνιση του σήριαλ Δερμιτζάκη κάθε άλλο παρά ωφελεί τον ΠΑΟΚ. Εφόσον δεν υπάρχει πρόθεση αντικατάστασής του, θα ήταν χρήσιμη σε πολλά επίπεδα μια ανακοίνωση της ΠΑΕ, η οποία θα ξεκαθαρίζει ότι τουλάχιστον μέχρι το καλοκαίρι αυτός θα είναι ο προπονητής, ανεξαρτήτως πρόσκαιρων αποτελεσμάτων.
