Οι οπαδοί του Ατρομήτου δεν ξεχνούν τον Μουγκάμπε Τσιμάγκα
Οι οπαδοί του Ατρομήτου δεν θα μπορούσαν να ξεχάσουν τον αδικοχαμένο Μουγκάμπε Τσιμάγκα στην κορυφαία στιγμή στην ιστορία της ομάδας τους.
Ο ποδοσφαιριστής από το Ζαϊρ είχε αφήσει την τελευταία του πνοή φορώντας τη φανέλα του Ατρομήτου στις 30 Απριλίου του 1995 στο γήπεδο της Ελευσίνας σε παιχνίδι κόντρα στον τοπικό Πανελευσινιακό.
Μετά από μία εναέρια σύγκρουσή του με τον Στέλιο Βογιατζή, ο Τσιμάγκα σωριάστηκε στο έδαφος και αφού στο γήπεδο δεν υπήρχε ασθενοφόρο, κατέληξε από ανακοπή καρδιάςβυθίζοντας στο πένθος όλο το Περιστέρι.
Οι φίλοι του Ατρομήτου λοιπόν θα έχουν το Σάββατο στο ΟΑΚΑ μεγάλη φωτογραφία του παίκτη και θα φωνάξουν σύνθημα προς τιμήν του για τη συμπλήρωση 16 χρόνων από το θάνατό του.
Παρακάτω παραθέτουμε απόσπασμα από το βιβλίο του Παύλου Κατώνη “Φτερούγισμα στη Δόξα”: “Όλα ξεκίνησαν από μια διεκδίκηση της μπάλας στο χώρο της μεσαίας γραμμής, ανάμεσα στον Τσιμάγκα και τον Στέλιο Βογιατζή. Ο αγκώνας του Βογιατζή βρέθηκε στο λαιμό του Τσιμάγκα και του προκάλεσε βλάβη στην καρωτίδα. Ο Τσιμάγκα σηκώθηκε και περπάτησε λίγα μέτρα με όλη τη δύναμη της ψυχής του, αλλά δεν άντεξε. Πέρασαν μερικά δευτερόλεπτα μέχρι να καταλάβει ο διαιτητής τι είχε συμβεί.
Ο γιατρός της Ελευσίνας και όλοι οι άνθρωποι του πάγκου έπεσαν αμέσως πάνω στον άτυχο ποδοσφαιριστή. Πιο δίπλα οι παίκτες των δύο ομάδων τραβούσαν τα μαλλιά τους. Διαισθάνονταν ότι κάτι πολύ κακό είχε συμβεί. Με ένα κλειδί οι γιατροί επιχείρησαν να επαναφέρουν τη γλώσσα του Τσιμάγκα, που είχε γυρίσει, πίσω στη θέση της, αλλά ο Τσιμάγκα δεν μπορούσε να αναπνεύσει. Χρειάστηκε να γίνει τραχειοτομή, πάνω στο χορτάρι του γηπέδου, για να εξοικονομηθεί χρόνος, δεδομένου ότι στο γήπεδο δεν υπήρχε ασθενοφόρο. Το ασθενοφόρο έφτασε με σημαντική καθυστέρηση,αλλά ήταν αργά. Οι παλμοί του Τσιμάγκα είχαν πέσει στο μηδέν και μέχρι τη διακομιδή του στο Τζάνειο Νοσοκομείο άφησε την τελευταία του πνοή.
Το θλιβερό μαντάτο, που απλώθηκε γρήγορα σε ολόκληρη την Ελλάδα, μέσω της τηλεόρασης που έδειχνε καρέ-καρέ τα τελευταία δευτερόλεπτα μιας ζωής που φεύγει, προκάλεσε συγκίνηση αλλά και οργή για την καθυστέρηση του ασθενοφόρου. Πολλοί υποστήριξαν πως αν το ασθενοφόρο είχε φτάσει νωρίτερα, ο Τσιμάγκα ίσως και να βρισκόταν ακόμη ανάμεσά μας”.