Το σημαντικότερο ήταν ότι τελείωσε

Να όμως που ενίοτε και οι σαχλαμάρες επιβεβαιώνονται. Ο Ολυμπιακός δεν έκανε ούτε μια καθαρή φάση αν δεν με απατά η μνήμη μου σε ολόκληρο το ενενηντάλεπτο. Ο Παναθηναϊκός αντιθέτως, ειδικά στο δεύτερο μέρος δημιούργησε τουλάχιστον τρεις καθαρές ευκαιρίες. Οι Ερυθρόλευκοι όμως έφυγαν με το τρίποντο χάρη στην εκτελεστική ευχέρεια του Μήτρογλου και διατήρησαν διαφορά τριών πόντων από τον δεύτερο ΠΑΟΚ τον οποίο και υποδέχονται την επόμενη Κυριακή στο Καραϊσκάκη.

Το αγωνιστικό σκέλος εξαντλείται κάπου εδώ. Ο Ολυμπιακός πήρε ακριβώς ό,τι ήθελε πριν την καθοριστική αναμέτρηση με την Μπενφίκα, ο Παναθηναϊκός θα προσπαθήσει να χρυσώσει το χάπι μιλώντας για καλή απόδοση, ατυχία, κερδισμένες εμπειρίες, μελλοντική παρακαταθήκη κ.λ.π. Aμφότεροι θα ξεχάσουν το ντέρμπι αύριο κιόλας.

Το εξωαγωνιστικό σκέλος ευτυχώς δεν είχε πολύ ζούμι. Με γκολ των φιλοξενουμένων στο φινάλε, τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι σαφώς χειρότερα. Ωστόσο αυτό που εμείς στην Ελλάδα έχουμε συνηθίσει να θεωρούμε ανεκτό, στα κανονικά πρωταθλήματα θα προκαλούσε διακοπή δίχως δεύτερη συζήτηση. Κροτίδες, φωτιές και διάφορα αγνώστου ταυτότητος ιπτάμενα αντικείμενα είναι ωραίο ντεκόρ για νούμερο σε τσίρκο, όχι για ποδοσφαιρικό παιχνίδι.

Το πρόβλημα στην Ελλάδα δεν έγκειται στα ματς όπου γίνεται το κακό (μπουκάρει ο κόσμος, τρώνε ξύλο οι παίκτες και οι διαιτητές και αναγκαστικά διακόπτονται). Το πρόβλημα στην Έλλαδα έγκειται στα ματς όπως το συγκεκριμένο που ξεκινάνε και τελειώνουν μέσα σε απαράδεκτες συνθήκες. Τις οποίες όμως έχουμε μάθει πια να τις θεωρούμε αποδεκτές.

Αποδεχόμαστε την καφρίλα ως περίπου αυτονόητη. Αποδεχόμαστε το γεγονός ότι ο Πράνιτς έχει μια πληγή από κροτίδα στη γάμπα του ως αναγκαίο κακό. Κακό είναι. Αναγκαίο γιατί; Ο Γιάννης Αναστασίου μιλώντας στην κάμερα της Nova μετά το παιχνίδι είπε: «Το σημαντικό ήταν ότι τελείωσε». Πράγματι. Παίζουν Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός και το σημαντικό είναι ότι τελειώνει. Ενώ δεν θα έπρεπε να αρχίζει καν.

Υ.Γ. Για να μην πλακωθείτε στα γνωστά σχόλια, ξεκαθαρίζω ότι δεν μιλάω μονάχα για τη Λεωφόρο, μιλάω και για όλες τις αντίστοιχες ή πολύ χειρότερες περιπτώσεις σε στο Καραϊσκάκη, στην Τούμπα, στο Χαριλάου κ.ο.κ.

Υ.Γ.2: Παρ΄ όλα αυτά ο αγαπημένος μου κυρ – Σάββας δεν δικαιούται δια να ομιλεί. Από το στόμα του οι καταγγελίες περί ζούγκλας (είπε και το εξής εκπληκτικό: «Ευχαριστώ τους διαιτητάς, για μένα είναι.. .ήρωας». Το «ήρωας» να υποθέσω, αποτελεί τον πληθυντικό του …”ήρωας”;) ακούγονται περίπου σαν να καταγγέλλει ο… Τζακ ο Αντεροβγάλτης τον Κουέντιν Ταραντίνο για υπερβολική χρήση βίας!