Το μπαλάκι στα χέρια των μελών του ΕΣΑΚΕ
Παρακολουθώντας τηλεοπτικές συζητήσεις με θέμα την ελληνική οικονομία αποκλείεται να μην έχετε ακούσει το…καημό των παραγόντων που διαμορφώνουν το κλίμα για την έλλειψη της ανταγωνιστικότητας που (υποτίθεται) ότι κρατά δέσμια τη χώρα στην οικονομική εσωστρέφειά της. Μάλιστα με την κρίση και το κλίμα οικονομικής τρομοκρατίας που διαμορφώνεται σε πολλά ΜΜΕ, η συζήτηση αυτή έχει ενταθεί τον τελευταίο καιρό.
Δεν θα εξετάσουμε αν αυτή η ανησυχία έχει πραγματική βάση στο (πολύ γενικό) πλαίσιο της οικονομίας αλλά θα εκφράσουμε τη σιγουριά μας ότι στο μικρόκοσμο του ελληνικού επαγγελματικού (στους τύπους μόνο) μπάσκετ έχει σαφείς αναφορές. Ουδείς μπορεί να ισχυριστεί σήμερα, εν έτει 2010, ότι το πρωτάθλημά μας είναι στοιχειωδώς ανταγωνιστικό.
Ακόμα και αν θεωρήσουμε ότι κάποιος φίλος του αθλήματος έλειπε πολλά χρόνια από την Ελλάδα και ότι δεν ενημερωνόταν στην…ξενιτιά για τις εξελίξεις, πολύ δύσκολα θα μπορούσε να πιστέψει ότι πχ το Σάββατο η μάχη παραμονής μεταξύ της Καβάλας και του ΓΣ Ολύμπια κρίθηκε με 40 πόντους διαφορά υπέρ της πρώτης. Η ότι ο Ολυμπιακός, κάνοντας πραγματικά αγγαρεία, νίκησε άνετα με 18 πόντους διαφορά τον ιστορικό Πανιώνιο.
Αν φέρουμε το χρόνο πίσω και τον σταματήσουμε στις αρχές της δεκαετίας του 90, θα βγάζαμε πολλά χρήσιμα συμπεράσματα. Ο Πανιώνιος, ας πούμε, έπαιζε τότε πρωταγωνιστικό ρόλο στο πρωτάθλημα και εκτός έδρας κοίταζε στα μάτια τους μεγάλους αντιπάλους του (στο κλειστό της Αρτάκης συνήθως τους νικούσε). Ο ΠΑΟΚ θεωρούσε αποτυχημένη σεζόν που δεν τον έβρισκε στην πρώτη τετράδα ενώ για την παραμονή γίνονταν πραγματικά ομηρικές μάχες σε παιχνίδια που κρίνονταν στις λεπτομέρειες.
Plus
*** Ελληνας παίκτη που συνεχίζει την καριέρα του σε ευρωπαϊκό πρωτάθλημα (όχι πρώτης γραμμής) έχει να λέει για την οικονομική αξιοπιστία της νυν ομάδας του.
*** Προπονητής εξέφρασε τα παράπονά του για τον τρόπο που διοργανώνεται το All-star game με όσα είδε στο Ηράκλειο. Διέκρινε προχειρότητα. Να τον αδικήσουμε;
Όλα αυτά φαντάζουν μακρινό παρελθόν πλέον. Οι πλατιές μάζες φιλάθλων έχουν γυρίσει την πλάτη στο μπάσκετ (κακά τα ψέματα), οι επενδύσεις αποτελούν άγνωστη έννοια για τους περισσότερους Ελληνες παράγοντες, η προχειρότητα βασιλεύει σε όλα τα επίπεδα. Αν αναρωτιέστε τι κάνει για όλα αυτά η διοργανώτρια αρχή του πρωταθλήματος, η απάντηση είναι μάλλον εύκολη: Όχι πολλά πράγματα.
Ακόμα και στα αμέσως προηγούμενα χρόνια, όταν δεν είχε στηθεί ακόμα το σκηνικό της οικονομικής κρίσης, ο ΕΣΑΚΕ απέτυχε να βάλει το πρωτάθλημα σε τροχιά προόδου. Τώρα, που σχεδόν όλες οι ομάδες αντιμετωπίζουν οξύ οικονομικό πρόβλημα, προφανώς και έχει σηκώσει τα χέρια ψηλά. Αντί να αναλάβει δράση για τον τρόπο με τον οποίο θα βγουν τα μέλη του από το αδιέξοδο, προτιμά το δρόμο της απραξίας. Που είναι οι μεγάλοι χορηγοί; Που είναι η φαντασία στο προμόσιον της διοργάνωσης; Που είναι η μετάβαση στη νέα ηλεκτρονική εποχή;
Το μπαλάκι, όπως γίνεται σαφές, περνάει στα χέρια των μελών του συνεταιρισμού. Αν παράγοντες όπως οι αδελφοί Γιαννακόπουλοι ή οι αδελφοί Αγγελόπουλοι επιθυμούν να βλέπουν το προϊόν που παράγουν να απαξιώνεται συνεχώς, τότε….πάμε πάσο. Αν όμως θέλουν να αλλάξουν την κατάσταση έτσι ώστε το πρωτάθλημα στο οποίο συμμετέχουν να αποκτήσει υπόσταση και ανταγωνιστικότητα, οφείλουν να κινηθούν άμεσα. Μία ειλικρινής κουβέντα μεταξύ τους μετά το τέλος του φετινού πρωταθλήματος θα μπορούσε να αποτελέσει ένα καλό βήμα. Λύσεις στα προβλήματα υπάρχουν. Αρκεί κάποιος να θέλει να τις βρει.
