Δαχτυλοδεικτούμενοι
Δεν είναι πρώτη φορά που συμβαίνει αυτό. Σεκιούριτι έχει χάσει δάχτυλα και σχετικά πρόσφατα. Τρία χρόνια πριν, τελευταίος τελικός στο μπάσκετ, στο κλειστό του ΟΑΚΑ, Παναθηναϊκός – Ολυμπιακός. Ήταν και η τελευταία φορά που στον 5ο τελικό είχε οπαδούς και των δύο ομάδων. Την επόμενη μέρα, οι εφημερίδες τό ’χαν στα ψιλά, πνιγμένο ανάμεσα στα αφιερώματα για τον πρωταθλητή Παναθηναϊκό.
Αυτη τη φορά το θέμα πήρε μεγαλύτερη έκταση. Βοήθησε το γεγονός πως ήταν κοπέλα, αλλά πολύ περισσότερο ότι υπήρχαν φωτογραφίες. Σαφώς πιο δυνατή από ένα κείμενο, η φωτό βοήθησε να είναι γνωστό σήμερα τι και πως έγινε την Κυριακή στο ΟΑΚΑ, ενώ πριν από τρια χρόνια κανείς δεν είχε πάρει χαμπάρι τίποτα. Ο Παναθηναϊκός, όπως ήταν αναμενόμενο, έβγαλε ανακοίνωση. Βρίσκει απαράδεκτο το να απειλείται η σωματική ακεραιότητα ανθρώπων, θεωρεί πως τέτοια “δεδομένα” πρέπει να πάψουν να υφίστανται και δηλώνει πως θα σταθεί δίπλα στην κοπέλα σε ό,τι χρειαστεί. Μάλιστα. Συγκινήθηκα.
Μετά το αντίστοιχο ντέρμπι στο Καραϊσκάκη, έλεγα από μικροφώνου πως απαιτώ από τη διοίκηση του Ολυμπιακού να είναι η πρώτη που θα ασχοληθεί με ό,τι έγινε στο Φάληρο. Πως θα έπρεπε, προστατεύοντας την ίδια την ομάδα της, να δει τα βίντεο από τα συστήματα ασφαλείας και να βρει όσους πιθανόν χρησιμοποίησαν αεροβόλα, αυτούς τους 15-20 που ξήλωσαν το προστατευτικό δίχτυ και τους 300-400 που φώναζαν ρατσιστικά συνθήματα κατά του Σισέ. Θα μπορούσε να τα κάνει όλα αυτά ο Ολυμπιακός. Και εύκολα μάλιστα. Το μόνο δύσκολο ήταν πως θα έπρεπε να το ήθελε, να τον ενδιέφερε. Και η απάντηση ήταν φυσικά όχι. Ουτοπικό ήταν αυτό που ζητούσα, δεδομένης της στάσης που έχει δείξει ο Ολυμπιακός απέναντι σε ό,τι προέρχεται από την πλευρά των οργανωμένων.
Τώρα, από ποιον να ζητήσω το ίδιο που ζητούσα και τότε; Χμμ. Από τους Γιαννακόπουλους; Σοβαροί να είμαστε. Στο μπάσκετ του Παναθηναϊκού, οι κάφροι κάνουν ό,τι γουστάρουν και ο μόνος που λέει κάτι είναι ο Ζοτς. Και εκεί έχουν αεροβόλα και βαράνε στο ψαχνό, και εκεί έχασε δάχτυλα ένας σεκιούριτι από κροτίδα, και εκεί πλάκωσαν κόσμο ακόμα και σε τελικό με τον ΑΓΟΡ. Από τον Πατέρα; Μάταιος κόπος. Αυτός συναντά τους οργανωμένους πιο συχνά κι από τον Αντωνίου. Όλα για να είναι ευχαριστημένα τα παιδιά. Και βέβαια, ψοφάει να κάνει και τη λεζάντα του. Να παίρνει τον Βεκρή υπασπιστή μαζί του και να πηγαίνει περατζάδα μπροστά στη 13, όπως είχε κάνει φέτος με την Ατλέτικο και τώρα πάλι με τον Ολυμπιακό. Να αποθέωσει και να αποθεωθεί, σαν άλλος Γιώργος Αμανατίδης, που έκανε με μπαταρισμένο χέρι γύρους θριάμβου παλιά, όταν ο Ολυμπιακός έπαιζε στο ΟΑΚΑ.
ΠΏς θα κάνει τον Αμανατίδη ο Πατέρας, άμα έχει σταθεί εναντίον μερικών από τα καλόπαιδα της 13; Ποιος μένει; Ποιος άλλος από τον υπέροχο Βγενό. Αυτόν που εδώ και χρόνια, όπου σταθεί κι όπου βρεθεί, μιλά εναντίον της βίας και της ανοχής της από τις ίδιες τις ομάδες. Πέρα των επεισοδίων, ο Βγενόπουλος έχει κάνει γλαφυρές δηλώσεις για το πόσο βοηθούν στην έξαρση και οι οπαδικές εφημερίδες, ενώ έχει μιλήσει και για το πόσο τον ενοχλούν ακόμα και τα συνθήματα, σχολιάζοντας συγκεκριμένο σύνθημα της 13. Λοιπόν, αγαπητέ Βγενό, που πάντα τα λες ωραία, τώρα είναι ευκαιρία να αποδείξεις αν εννοείς έστω και κάτι από όλα αυτά που έχεις δηλώσει τόσον καιρό. Τα λόγια αφενός είναι το δυνατό σου σημείο και, αφετέρου, δεν έχουν και καμία σημασία. Αφού η βία σε αηδιάζει, βγάλε μια ανακοίνωση – πάταγο, από αυτές που σε χαρακτηρίζουν. Ζήτα το πολύ απλό, ως μέτοχος αλλά και ως φίλαθλος του Παναθηναϊκού, όπως σου αρέσει να δηλώνεις.
Να γίνει λεπτομερής εξέταση των βίντεο και να βρεθούν όλοι όσοι συμμετείχαν στην υποδοχή του Ολυμπιακού. Το ίδιο να γίνει ώστε να βρεθούν, αν είναι δυνατόν, και όσοι πέταξαν κροτίδες και οδήγησαν στον ακρωτηριασμό της κοπέλας. Βλέπεις, αγαπητέ Ανδρέα, όταν κάποιος δηλώνει πως τον αηδιάζει το “είμαστε από τη Λεωφόρο”, όταν κάποιος απειλεί πως ακόμα και τα υβριστικά συνθήματα θα ήταν λόγος να αποχωρήσει από το ποδόσφαιρο, τότε βάζει τον πήχη πολύ ψηλά. Και κάποια στιγμή θα πρέπει να περνάει στην πράξη, να αποδείξει πως ο ίδιος είναι στο ύψος των περιστάσεων που δημιούργησε με τόσο βαρύγδουπες δηλώσεις. Αλλιώς, αγαπητέ Βγενό, θα είσαι απλός ένας ακόμα. Και σαν τέτοιος, μπορείς να μείνεις στην ιστορία ως αυτός που είπε το πετυχημένο με τους ρου-λα-λά-δες και ως εκείνος που όποτε πήγαινε στο γήπεδο, κατά διαβολική σύμπτωση, τον έβγαζαν φωτό να φιλάει τη γυναίκα του.
