Το καρέ με άρωμα τίτλου της Μάντσεστερ Σίτι

Σύστημα, φιλοσοφία, προπονητής, φόρμα, περιβάλλον, ιστορία, κόσμος, γήπεδο, προοπτικές. Τόσοι παράγοντες που αποτρέπουν μία ορθή σύγκριση του ρόστερ δύο ομάδων ή τουλάχιστον μία σύγκριση που να “πυροδοτήσει” όσο το δυνατόν λιγότερες ενστάσεις.

Υπάρχει ένας άλλος τρόπος, διάτρητος κι αυτός, όμως πολύ πιο ασφαλής από άλλους, για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο. Πόσοι παίκτες από τη μία ομάδα θα έπαιζαν στην άλλη; Πόσοι ποδοσφαιριστές της ομάδας Α θα έπειθαν τον προπονητή της ομάδας Β να τους χρησιμοποιήσει ως βασικούς, “θυσιάζοντας” κάποιον “δικό” του παίκτη;

Σε μία σεζόν στην Αγγλία που κανείς δεν μπορεί να διακρίνει με βεβαιότητα τους διεκδικητές του τίτλου, εκείνους ενός “εισιτηρίου” στο Champions League και τους… παρατρεχάμενους, οι απόπειρες για την ανάδειξη της καλύτερης ομάδας στη θεωρία είναι αναπόφευκτες. Οι μεμονωμένες κρίσεις για κάθε ομάδα γνωστές: η Άρσεναλ δεν έχει “κόφτες” και είναι ισχνή στην επίθεση, η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ δεν έχει κέντρο, η Τσέλσι δεν διαθέτει γκολτζή και αξιόπιστο στόπερ, η Τότεναμ ψάχνεται κι αυτή στα μετόπισθεν, η Λίβερπουλ χρειάζεται μέσους, η Μάντσεστερ Σίτι…

Οι πρωταθλητές του 2012 έχουν δαπανήσει πάνω από 1.000.000.000 λίρες σε μισθούς και μεταγραφές στα 5 χρόνια παρουσίας του σεΐχη Μανσούρ για να δημιουργήσουν ένα ανταγωνιστικό σύνολο. Αν και οι Άραβες έχουν δείξει “ιώβεια” υπομονή σε σχέση με την περιουσία που έχουν ρίξει σε αυτό το πρότζεκτ, Μαρκ Χιουζ, Ρομπέρτο Μαντσίνι και Μανουέλ Πελεγκρίνι κατά σειρά δεν έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν ένα σύνολο που στα χαρτιά να συγκαταλέγεται στα 3-4 κορυφαία του κόσμου.

Η Αγγλία, όμως, παρά την… πεποίθηση του ’50, δεν είναι όλος ο ποδοσφαιρικός κόσμος. Στην πραγματικότητα, δίχως ομάδα στα περσινά προημιτελικά του Champions League, μοιάζει να απουσιάζει ακόμα κι από την παγκόσμια ελίτ. Τα κορυφαία προϊόντα του αθλήματος δεν επιλέγουν πλέον με κλειστά μάτια το Νησί και γι’ αυτό η Μάντσεστερ Σίτι, όσα εκατομμύρια κι αν διαθέσει, δεν θα στεγάσει ποτέ έναν Λιονέλ Μέσι ή έστω έναν Έντινσον Καβάνι στο “Ιτιχάντ”.

Κατάφερε, όμως, τα προηγούμενα χρόνια, να αποκτήσει 4 ποδοσφαιριστές που θα μπορούσαν να παίζουν σε κάθε άλλη ανταγωνίστριά της στην Premier League. Τέσσερις παίκτες που θα έπαιρναν φανέλα βασικού σπίτι τους, ανεξαρτήτως συναγωνισμού, σε Άρσεναλ, Λίβερπουλ, Τσέλσι, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και Τότεναμ. Σέρχιο Αγκουέρο, Γιάγια Τουρέ, Ντάβιντ Σίλβα και Βενσάν Κομπανί σχηματίζουν έναν κορμό που ανεβάζει δύο επίπεδα κάθε ομάδα που έχει την τύχη ή τα χρήματα να τον κάνει δικό της. Αυτό το καρέ, όταν συνεργάζεται με παίκτες όπως ο Σαμίρ Νασρί, ο Άλβαρο Νεγρέδο κι ο Φερναντίνιο παράγουν ένα αποτέλεσμα που συντρίβει με 4-1 τη Γιουνάιτεντ ή με 7-0 τη Νόριτς. Ακόμα κι αν υποτάσσεται με κατεβασμένα χέρια από την Μπάγερν μέσα στην Αγγλία, πρωταρχικός στόχος είναι η ανακατάληψη της εξουσίας εντός των τειχών, αφού το βήμα παραπάνω στην Ευρώπη, είναι σχεδόν μαθηματικά προκαθορισμένο να γίνει.

Εάν σε μία ενδεκάδα, τέσσερα στελέχη έχουν τέτοια ποιότητα, τότε πώς μπορείς να φιγουράρεις στην 5η θέση μετά από 10 αγωνιστικές; Η απάντηση, προφανώς, κρύβεται στις υπόλοιπες λύσεις που έχει στα χέρια του ο Πελεγκρίνι. Επιλογές κατώτερης στάθμης, ελαττωματικές ή με σκαμπανεβάσματα. Ο Τζο Χαρτ φιγούραρε ως ο επόμενος καλύτερος τερματοφύλακας του κόσμου, αλλά απέναντι στη Νόριτς έμεινε για πρώτη φορά στον πάγκο σε πρωτάθλημα από τον Μάιο του 2009. Ο Φερναντίνιο υπήρξε ο… Τουρέ της Σαχτάρ Ντόνετσκ τα τελευταία χρόνια, αλλά στη Σίτι έγινε ο… Τόμας Χούμπσμαν των Ουκρανών, με συνέπεια οι “πολίτες” να χάνουν μεγάλο μέρος από των χαρισμάτων του Βραζιλιάνου μέσου, ενώ ο Στέβαν Γιόβετιτς παραμένει μέχρι και σήμερα ένας από τους παίκτες με το μεγαλύτερο potential στο ποδόσφαιρο, αλλά που οι τραυματισμοί δεν του επιτρέπουν να “ανθίσει”.

Απέναντι στα “καναρίνια” του Κρις Χιούτον, η Σίτι είχε 91% ευστοχία μεταβιβάσεων. Τίποτε παράξενο εφόσον είχε στη σύνθεσή της παίκτες όπως ο Αγκουέρο, ο Σίλβα, ο Νασρί κι ο Τουρέ. Μόνο που ο τρόπος παιχνιδιού δεν θύμιζε ακραιφνή Μπαρτσελόνα. Ακροβατεί μεταξύ του τίκι τάκα των Καταλανών και του άμεσου τρόπου ανάπτυξης που αντιπαρέταξε η Ρεάλ Μαδρίτης του Ζοζέ Μουρίνιο. Το ιδανικό ποδόσφαιρο εν πολλοίς, εάν παίζεται στο ίδιο επίπεδο με την ίδια συχνότητα.

Η αποθεραπεία του αδιαμφισβήτητου αρχηγού Κομπανί θα προσθέσει πολλά σε αυτήν την ομάδα. Μετά από μία άσχημη χρονιά, ο Βέλγος αναζητά παιχνίδια στα πόδια προτού οδηγήσει την πατρίδα του σε ένα αξέχαστο Παγκόσμιο Κύπελλο. Ο Χάβι Γκαρθία δεν κατάφερε να αναπληρώσει το κενό του στα στόπερ, ο Τζολέον Λέσκοτ δεν είναι ποτέ υγιής και δεν τον εμπιστεύεται ο Πελεγκρίνι, ο Μαρτίν Ντεμιτσέλις μόλις επέστρεψε κι αυτός από τραυματισμό, με συνέπεια ο παρτενέρ του εξελισσόμενου Ματίγια Νάστασιτς να μην έχει καθοριστεί ακόμα.

Εάν φύγει αυτός ο “βραχνάς”, ο Φερναντίνιο θα απελευθερωθεί από ένα μεγάλο ανασταλτικό βάρος. Ο Βραζιλιάνος ήταν ο παίκτης με τις περισσότερες ανακτήσεις μπάλας (5 στις 15 της Σίτι) απέναντι στη Νόριτς, αλλά η παρουσία του Κομπανί, ενός παίκτη που μπορεί ακόμα και να οργανώσει το παιχνίδι από την άμυνα, θα του δώσει την ευκαιρία να προωθηθεί μερικά μέτρα και να παίξει πιο κοντά στον Τουρέ.

Μία τέτοια ομάδα, δημιουργικά κι εκτελεστικά θα μπορεί, στην καλή μέρα της, να κατατροπώνει κάθε αντίπαλη άμυνα. Για να υπάρξει αρνητικό αποτέλεσμα, τα δικά της ανασταλτικά προβλήματα, από τα άκρα κι από αργοπορημένες επιστροφές στην άμυνα, θα πρέπει να καταλήγουν σε περισσότερα τέρματα από εκείνα που θα σημειώνουν σε κάθε παιχνίδι ο Αγκουέρο, ο Νεγρέδο κι ο Έντιν Τζέκο. Εντός έδρας, αυτός ο αριθμός φτάνει τα 4 ανά ματς μέχρι στιγμής. Εκτός, η Σίτι σκοράρει, αλλά προς το παρόν δεν έχει καταφέρει να κλείσει τους διαδρόμους για την εστία της.

Μία μόλις εκτός έδρας νίκη και μάλιστα με αντιπάλους όπως η Κάρντιφ, η Στόουκ, η Άστον Βίλα κι η Γουέστ Χαμ δεν είναι απολογισμός υποψήφιας πρωταθλήτριας. Από την άλλη, ένα βαθμό παραπάνω από τους “μπλε” διαθέτει η Τότεναμ, που έχει σκοράρει 19 φορές λιγότερες. Η Premier League σε αυτούς τους πρώτους 2,5 μήνες ψεύδεται για πολλές καταστάσεις. Εάν μία εξ αυτών είναι κι η πραγματική δυναμική των “θορυβωδών γειτόνων” των πρωταθλητών Αγγλίας, θα το δούμε πολύ σύντομα.

Για περισσότερη συζήτηση γύρω από το διεθνές ποδόσφαιρο Follow @bratsos_