Ζαγοράκης: “Είμαστε ομάδα με κεφαλαία γράμματα”
Μια συνέντευξη ευ’ όλης της ύλης παραχώρησε ο Θοδωρής Ζαγοράκης στο ένθετο περιοδικό του Ελεύθερου Τύπου, "ΕΤ Sports". Ο «μεγάλος αρχηγός» της εθνικής ομάδας μίλησε για το θαύμα του 2004, το προσεχές Euro, τον Ρεχάγκελ, αλλά και για την αποχώρησή του από τα γήπεδα. Τα κυριότερα σημεία:
Ο πολυτιμότερος ποδοσφαιριστής του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 2004, θυμήθηκε τη συνέντευξη Τύπου πριν από την έναρξη του μεγάλου τουρνουά: “Στη συνέντευξη Τύπου ένας Πορτογάλος δημοσιογράφος με ρώτησε αν μπορούμε να φτάσουμε στον τελικό. Μου ήρθε να γελάσω. Τι να του έλεγα; Ναι; Θα με περνούσαν για τρελό! Είπα κάτι τετριμμένο, δεν θυμάμαι ακριβώς, αλλά εκείνη τη στιγμή μου φάνηκε τρελό να φτάσουμε στον τελικό, πόσο μάλλον να κατακτήσουμε το κύπελλο”.
Στη συνέχεια ο πρόεδρος του ΠΑΟΚ μίλησε για το «θαύμα» της Πορτογαλίας και για τις στιγμές που του έχουν μείνει χαραγμένες από εκείνο το αξέχαστο καλοκαίρι: “Όλο το Euro της Πορτογαλίας ήταν ένα μεγάλο σχολείο. Εμείς οι Έλληνες αντιληφθήκαμε ότι τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο, αρκεί να το πιστέψεις. Οι ξένοι δεν το πίστευαν. Τελικά «ποτέ μη λες ποτέ»…”.
“Είναι μια αξέχαστη διοργάνωση, όχι μόνο για μένα, αλλά για όλους όσοι είχαμε την τύχη να βρεθούμε στο σπουδαιότερο ραντεβού του ελληνικού ποδοσφαίρου. Αν θα πρέπει αν ξεχωρίσω μια στιγμή, ήταν αυτή που σφύριξε ο διαιτητής τη λήξη του τελικού με την Πορτογαλία. Εκείνη τη στιγμή… έπεσαν οι διακόπτες!”.
Όταν… αγνόησε το πρωτόκολλο
Στη συνέχεια, ο Ζαγοράκης μίλησε για το πρωτόκολλο που ορίζει η UEFA και το οποίο ο ίδιος αγνόησε όταν πήρε το βαρύτιμο τρόπαιο στα χέρια: “Πριν από την έναρξη του τελικού οι υπεύθυνοι της UEFA με φώναξαν μαζί με τον Φίγκο για μια πρόβα σε ειδικό χώρο του γηπέδου. Έπρεπε να ακολουθήσουμε ένα συγκεκριμένο πρωτόκολλο”.
“Μας υπέδειξαν τι πρέπει αν κάνουμε τη στιγμή της απονομής. Έπρεπε να παραλάβουμε το τρόπαιο από τα χέρια του προέδρου της UEFA, να το δείξουμε πρώτα προς την κερκίδα των επισήμων και στη συνέχεια στο υπόλοιπο γήπεδο. Μόνο αυτό δεν έκανα. Μου ήταν απίστευτα δύσκολο να ξεχάσω ότι πάνω από 20.000 Έλληνες είχαν κάνει ένα τεράστιο ταξίδι για να είναι κοντά μας. Γι’ αυτό η πρώτη μου κίνηση ήταν να γυρίσω και να το δείξω στη γαλανόλευκη κερκίδα”.
Ο πρώτος σε συμμετοχές (120) ποδοσφαιριστής του ομοσπονδιακού συγκροτήματος προσπάθησε να βρει μια λογική εξήγηση για το ελληνικό θαύμα της Πορτογαλίας: “Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Η Ελλάδα δεν ήταν φαβορί. Δεν πέρναγε καν από το μυαλό μας ότι θα φτάναμε στην κορυφή. Απλά ξέραμε ότι είχαμε μια πολύ καλή ομάδα. Με όλη τη σημασία της λέξης. Μπορεί ακόμα να μην μπορώ να δώσω μια συγκεκριμένη απάντηση, αλλά αυτό που ξέρω είναι ότι όταν δουλεύεις σκληρά, μπορείς να πετύχεις πολλά. Να φτάσεις ψηλά”.
Το κεφάλαιο Οτο Ρεχάγκελ
Ερωτώμενος για τη συμβολή του Ρεχάγκελ στην αναγέννηση της εθνικής μας ομάδας, ο Ζαγοράκης τόνισε: “Ο Ρεχάγκελ κατάφερε κάτι που δεν είχε καταφέρει κανείς άλλος. Μας έκανε ομάδα. Μας έδεσε. Κυρίως, όμως, υποχρέωσε την ΕΠΟ να αλλάξει φιλοσοφία γύρω από το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα”.
“Ολοι μας ξέραμε ότι οι επιλογές του Ρεχάγκελ ήταν δικές του και δεν επηρεάζονταν από κανέναν. Όταν πίστευε ότι ο Ζαγοράκης πρέπει να μείνει στον πάγκο (αναφερόμενος στο ματς με Νορβηγία) για το συμφέρον της ομάδας, αυτό έκανε”.
Αποχώρηση και συναισθήματα
Κάποτε όλοι οι ποδοσφαιριστές καλούνται να κρεμάσουν τα παπούτσια τους, είτε λόγω ηλικίας, είτε λόγω προσωπικών θεμάτων. Όταν ο Θοδωρής Ζαγοράκης αποσύρθηκε από την ενεργό δράση, πολλοί είπαν ότι βιάστηκε. Ο ίδιος δηλώνει σχετικά:
“Κάποτε όλα τελειώνουν. Από την Εθνική έφυγα γιατί εγώ το ήθελα. Δεν με έδιωξε κανένας, και αυτό είναι πολύ μεγάλη υπόθεση για όποιον καταλαβαίνει… τους πρώτους μήνες μου ήταν δύσκολο να συνειδητοποιήσω ότι αποσύρθηκα. Όμως έφυγα με ψηλά το κεφάλι. Χορτάτος, γεμάτος ευχάριστες και δυσάρεστες αναμνήσεις”.
Το ραντεβού της εθνικής στα γήπεδα της Αυστρίας και της Ελβετίας
Αναφερόμενος στις προσδοκίες της εθνικής στο Euro 2008, ο «αρχηγός» δήλωσε: “Είμαστε πρωταθλητές Ευρώπης. Αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε, ούτε όμως να δημιουργεί άγχος στις πλάτες των διεθνών. Όλοι ξέρουμε ότι είναι δύσκολο να ξαναδούμε την Ελλάδα πρωταθλήτρια Ευρώπης. Μακάρι να συμβεί. Ποιος δεν το θέλει”.
“Η εθνική πρέπει αν αποδείξει ότι έχει παρελθόν, παρόν και μέλλον. Μια καλή πορεία θα μας καθιερώσει στην ελίτ του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Οι αντίπαλοι θα μας υπολογίζουν ακόμα περισσότερο. Απέναντί τους θα έχουν την πρωταθλήτρια Ευρώπης και όχι κάποια ομάδα που απλά κατάφερε να προκριθεί στην τελική φάση”.
