Στην Αθήνα το… τροπάριο της Κασσιανής

Εν αρχή ην η πρόκριση βεβαίως βεβαίως αλλά όσο κι αν πρέπει να κρατηθούν οι ισορροπίες, διότι στον αθλητισμό και στο μπάσκετ όλα γίνονται κλπ, κλπ, η ομάδα του Γιαννάκη
οφείλει να τελειώσει τη σειρά σε επτά ημέρες. Κοινώς Μεγάλη Τρίτη επιστροφή από την Πολωνία με τη σκούπα επ’ ώμου και το εισιτήριο σφραγισμένο για Παρίσι.

Προσέξτε δεν είναι ευχή. Πρόκειται για τη φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων, όπως καταγράφεται από την τεράστια διαφορά δυναμικότητας.

Παρά την παρουσία πέντε Αμερικανών γκαρντ-φόργουορντ, η Πρόκομ σε καμία περίπτωση δεν παίζει άναρχο μπάσκετ. Ο Λιθουανός προπονητής της κάνει την ανάγκη χρέος κι ελλείψει ερεισμάτων στην ρακέτα (μόνο τον Βάρντα θα δούμε να πλησιάζει το καλάθι) προσπαθεί να κτυπήσει με τον Λόγκαν, που κάνει όλο το παιχνίδι, και ανάλογα το βράδυ με τον Κιντέλ Γουντς.

Ουσιαστικά ο υπερταλαντούχος όσο και ασταθής Αμερικανός αποτελεί τον παράγοντα Χ. Στο μεγάλο του βράδυ η Πρόκομ θα αποτελέσει αξιόλογο αντίπαλο. Αν δεν σκοράρει, οι ερυθρόλευκοι δεν θα χρειαστεί να περάσουν περισσότερες από δύο ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδας στην Πολωνία προκειμένου τη Μεγάλη Τρίτη να ακούσουν το τροπάριο της Κασσιανής στην πατρίδα.

Δεν υπάρχει κάτι συγκεκριμένο προς προσοχή. Οι “ερυθρόλευκοι” διαθέτουν απείρως καλύτερες επιλογές, εντός κι εκτός ρακέτας, ακόμα και αν δεν παίξουν καλή άμυνα, πάλι η επίθεσή τους θα τους δώσει τις νίκες. Εκείνο που χρειάζεται να κάνουν οι παίκτες του Γιαννάκη είναι μία δήλωση από το πρώτο δεκάλεπτο του αγώνα της Τρίτης: αν η Πρόκομ πιστέψει ότι μπορεί να πάρει έστω και μία αναμέτρηση, ο Ολυμπιακός θα έχει διαπράξει μεγάλο σφάλμα.

Ομάδες όπως η Πρόκομ εμπίπτουν στην λογική του ” δώσε θάρρος στο χωριάτη “. Αν οι κυπελλούχοι είναι ακόμα και ο καλός εαυτός τους, όχι κάτι σούπερ, θα περάσουν με τρία μηδέν. Μόνο σε αυτό το σημείο, ο Ολυμπιακός χρειάζεται να είναι και σούπερ.