Από την άμυνα πρέπει να αρχίσει η… αντεπίθεση

Καλύτερη μπάλα, ομορφότερο θέαμα, περισσότερα γκολ. Ίδια θέση όμως. Δεύτερη σε ένα πρωτάθλημα που οι υπόλοιποι διεκδικητές της επέτρεψαν να ονειρεύεται ακόμα και τίτλο. Ένα δίμηνο black out όμως, μετά τις διακοπές των Χριστουγέννων, της στέρησε αυτή τη πιθανότητα. Είναι όμως αργά για… δάκρυα. Είναι νωρίς όμως για προγραμματισμό. Για να εμφανιστεί η ΑΕΚ την επόμενη αγωνιστική περίοδο έτοιμη για τη κορυφή. Κι έχει τα θεμέλια πάνω στα οποία μπορεί να… χτίσει.

Το ματς με τον Ιωνικό έδειξε ότι έχει ποιοτικούς παίκτες στο κέντρο, πάνω στους οποίους μπορεί να στηριχθεί. Ο Ζήκος δεν έπαιξε αλλά η αξία του δεν αμφισβητείται. Μαντούκα, Καφές, Τόζερ, Σέζαρ, Λάκης, είναι αξιόπιστες λύσεις και ίσως αυτή γραμμή είναι που χρειάζεται τις λιγότερες διορθώσεις. Δεύτερη τη τάξει η επίθεση. Για τον Λυμπερόπουλο, ούτε λόγος. Ώριμος, εξαιρετικός στην επαφή του με τα δίχτυα, ηγέτης. Ο Καμπάνταης, ο πιο βελτιωμένος ποδοσφαιριστής του πρωταθλήματος. Ο Καπετάνος άτυχος, αλλά χρήσιμος. Σίγουρα όμως σε αυτή τη γραμμή χρειάζεται περαιτέρω ενίσχυση, ενώ είναι ανοιχτό και το θέμα του Καμπάνταη του οποίου το συμβόλαιο λήγει.

Εκεί όμως που πραγματικά χρειάζεται μεγάλη προσοχή και περισσότερο βάρος στις μεταγραφές είναι η άμυνα. Ο Σορεντίνο θέλει να φύγει, ενώ αβέβαιο είναι και το μέλλον του Χιώτη. Άρα ένας ή δύο τερματοφύλακες. Μόρας προς την έξοδο, Τσιρίλο αβέβαιος, Δέλλας στην ομάδα αλλά με διπλό ρόλο: Να βοηθήσει αγωνιστικά, αλλά και να προετοιμάσει την επόμενη γενιά κεντρικών αμυντικών. Άρα δεν αποκλείεται να χρειαστούν δύο ή τρεις στόπερ.

Φυσικά υπάρχει και ο Αλεξόπουλος, αλλά με το το ερωτηματικό που προκύπτει για την ετοιμότητά του, από τον έναν χρόνο απραξίας. Για την αξία του βέβαια δεν υπάρχει αμφισβήτηση. Αριστερά ο Τζιωρτζιόπουλος, δεξιά ο Παουτάσο και «μπαλαντέρ» ο Γεωργέας. Πολύ πιθανό δηλαδή να χρειαστεί ένας παίκτης για κάθε άκρο, αφού εναλλακτικές δεν υπάρχουν.

Άρα το σουξέ της μεταγραφικής περιόδου για την ΑΕΚ βλέπω να είναι το πολύ γνωστό: «Της αμύνης τα παιδιά»!