Ο Νίνης κι η αγγαρεία της χρονιάς
Να ξεκινήσουμε από τα βασικά. Ντροπή στους οπαδούς του Παναθηναϊκού, που πανηγύρισαν και φώναξαν συνθήματα στο 3-1 επί του ΠΑΣ. Ντροπή, γιατί δεν είναι σωστό να αψηφάς τις οδηγίες του προέδρου σου. “Βουλώστε στόματα”, είπε ο Πατέρας στους παίκτες. Και μιας και στο ραδιόφωνο, από την Κυριακή μέχρι και σήμερα, μόνο Παναθηναϊκοί παίρνουν για να γκρινιάξουν και να δηλώσουν απογοητευμένοι, προφανώς σε αυτούς αναφερόταν ο ηγέτης του Παναθηναϊκού.
Δεύτερον, ο Παναθηναϊκός επικράτησε με 2-1 και όχι με 3-1! Το γκολ που πέτυχε ο Νίνης δεν μετράει. Όπως δεν μετράει το 3ο γκολ του Παναθηναϊκού στη Ρώμη, το τετ-α-τετ του Σισέ, το ματς έληξε 2-2. Βλέπετε, και τα δύο γκολ μπήκαν από κλεψίματα του Νίνη. Ως γνωστόν, ο Νίνης δεν μαρκάρει και γι’αυτό είχε δίκιο ο Πεσέιρο που δεν τον έβαζε σχεδόν ποτέ. Έτσι μας έλεγαν τότε οι αναλύσεις των δημοσιογράφων, που έπαιζαν τον ρόλο τους στους πρώτους Τζιγκερικούς Πολέμους.
Άρθρα και αναλύσεις επί αναλύσεων για την τακτική ανακολουθία του Νίνη, για το γεγονός πως οι ομάδες του χάνουν στα οικογενειακά διπλά, επειδή ο μικρός δεν μαρκάρει. Άκυρα και τα δυο γκολ, ήρθαν από κλέψιμο του Νίνη, άρα από εικονική πραγματικότητα, από τον κόσμο του Μάτριξ. Τρίτον, την επόμενη φορά που θα συμφωνήσω να εργαστώ σε ένα μέσο, οποιασδήποτε μορφής, θα έχω ένα μοναδικό και απαράβατο όρο. Δεν θα γράφω για το Κύπελλο Ελλάδας, δεν θα το παρακολουθώ, παρά μόνον όταν το επιλέγω εγώ.
Συμφωνώ, η κατάσταση έχει βελτιωθεί με τις τελευταίες αλλαγές. Τα μονά παιχνίδια, με επαναληπτικό όταν υπάρχει ισοπαλία, η υποχρέωση των ομάδων της Σούπερλιγκ να παίζουν το πρώτο ματς εκτός έδρας, όλα αυτά είναι θετικά βήματα. Μην ξεχνάμε πως κάποτε ήμασταν τόσο γελοίοι, που το Κύπελλο ξεκινούσε με ομίλους. Όμως, παρόλες τις βελτιώσεις, το πράγμα δεν είναι ακόμα όπως πρέπει να είναι. Μένει το αποφασιστικό βήμα, η πλήρης εναρμόνιση με τους καθηγητές του ποδοσφαίρου, τους Άγγλους. Μονοί ημιτελικοί, μια κι έξω, στο ΟΑΚΑ. Τελικοί, δηλαδή, με τα εισιτήρια στο 50-50, με παράταση και πέναλτι, και με τον νικητή να παίρνει το εισιτήριο για τον τελικό.
Πόσο κόσμο θα είχε το “Σπύρος Λούης” αν το Παναθηναϊκός – ΠΑΣ Γιάννινα ήταν μονό ματς; Πόσοι Παναθηναϊκοί θα πήγαιναν, πόσοι Γιαννιώτες θα κατέβαιναν για τον αγώνα της εικοσαετίας γι’αυτούς; Το ίδιο και πέρσι, στο ζευγάρι Ολυμπιακού – Αστέρα Τρίπολης ή στο ΑΕΚ – Πανσερραϊκός. Ο Αστέρας και οι Σέρρες έφτασαν στους τέσσερις και δεν έχουν να θυμούνται τίποτα. Αν η πρόκριση στον τελικό κρινόταν στο ένα ματς, κέρδιζε – έχανε, θα είχε η πόλη να θυμάται ένα παιχνίδι, μια αναμέτρηση που έκρινε τα πάντα. Και για φανταστείτε ατμόσφαιρα στο ΟΑΚΑ σ’έναν πιθανό ημιτελικό Αστέρας Τρίπολης – Πανσερραϊκός. Θα άδειαζαν οι πόλεις για να κατέβουν στην Αθήνα, ακριβώς όπως αδειάζουν για να πάνε στο Γουέμπλεϊ.
Ακόμα, και για τον τηλεθεατή, όλα θα ήταν καλύτερα. Το Παναθηναϊκός – ΠΑΣ δεν ψήνει κανέναν να ανηφορίσει στην Καλογρέζα και πρέπει να είσαι τρελός να κάτσεις να το δεις στην τηλεόραση. Μόνος τρόπος, να χτυπήσει το τηλέφωνο και να σου πουν “έλα, το βλέπεις, τό ’βαλε ο Κοντογουλίδης”. Αν είναι μονό το ματς, αν ξέρεις πως ό,τι κι αν γίνει θα κρίνει την πρόκριση, κάθεσαι και το βλέπεις, όποιοι κι αν παίζουν.
Ξέρω τι σκέφτεστε. Καλά όλα αυτά, αλλά αν ο ημιτελικός έχει ντέρμπι; Εδώ δεν μπορούμε να διοργανώσουμε έναν τελικό, θα κάνουμε άλλους δύο με οπαδούς κι από τις δύο ομάδες; Ναι, να κάνουμε. Δεν θα πρέπει επ ουδενί να απασχολεί την ΕΠΟ αυτό. Το θέμα για τον Πιλάβιο θα πρέπει να είναι πως το Κύπελλο θα γίνει επιτέλους κάτι που θα μας απασχολεί κανονικά, όχι η αγγαρεία της χρονιάς. Εξάλλου, οι ημιτελικοί τα τελευταία χρόνια είναι σύμμαχοι. Το 2006 τα ζευγάρια ήταν ΑΕΚ – Αγροτικός Αστέρας και Ολυμπιακός – Λάρισα. Το 2007 Παναθηναϊκός – Ξάνθη και Λάρισα – ΠΑΣ Γιάννινα. Το 2008 Ολυμπιακός – Θρασύβουλος και Άρης – Ατρόμητος. Πέρσι, ΑΕΚ – Πανσερραϊκός και Ολυμπιακός – Αστέρας Τρίπολης. Δώστε στους μεγάλους λόγο να ενδιαφερθούν περισσότερο, στους μικρούς λόγο να ονειρευτούν και σε όλους μας λόγο να πάμε στο γήπεδο ή να ανοίξουμε την τηλεόραση.
