Στο μυαλό του Σαλπιγγίδη
Πολλή κουβέντα γίνεται από το βράδυ της περασμένης Τρίτης για τα κέρδη που μπορεί να εισπράξει ο ΠΑΟΚ από το γκολ που πέτυχε ο Σαλπιγγίδης στον αγώνα με το Ισραήλ.
Κοντά ένα μήνα και βάλε στον ΠΑΟΚ, όλοι εκείνοι που δεν επιμένουν να “στραβώνουν”με την επιστροφή του παίκτη στον “Δικέφαλο” και περιμένουν πώς και πώς την αγωνιστική του προσφορά, βάζουν στην προσευχή τους την ευχή να σκοράρει σ’ έναν αγώνα ώστε να πάρει τα πάνω του.
Είναι αλήθεια ότι παρότι στρώθηκε “κόκκινο χαλί” από μεγάλο αριθμό των φίλων του ΠΑΟΚ κατά την επιστροφή του παίκτη, γιατί είχαν εντοπίσει την ανάγκη της επιθετικής ενίσχυσης της ομάδας, ο διεθνής φορ δεν αισθάνεται (ακόμη) και πολύ βολικά στην ομάδα. Ξέρει ότι ο ΠΑΟΚ του άνοιξε την αγκαλιά του για να κάνει με τον καλύτερο τρόπο αυτό που ξέρει πολύ καλά να κάνει: να στέλνει την μπάλα στα αντίπαλα δίχτυα. Και σ’ αυτό δεν τα καταφέρνει ακόμη.
Ο Σαλπιγγίδης είναι έξυπνος άνθρωπος και έχει αντιληφθεί καλύτερα απ’ όλους ότι η μνήμη του κόσμου είναι ασθενής, οπότε όσο θα κάνει την δουλειά του θα έχει την πλειονότητα του κόσμου στο πλευρό του. Για τους υπόλοιπους φίλους του ΠΑΟΚ, εκείνους δηλαδή που γκρινιάζουν και θα γκρινιάζουν βάζοντας ακόμη ζητήματα ηθικής, η προσπάθεια θα είναι δυσκολότερη,όμως αν ο διεθνής φορσκοράρει οδηγώνταςτον ΠΑΟΚ στις επιτυχίες κάποια στιγμή θα χαμηλώσουν τις αντιδράσεις τους.
Στο σύγχρονο ποδόσφαιρο η προσφορά του επιθετικού δεν περιορίζεται στο σκοράρισμα. Υπάρχουν πολλά άλλα πράγματα που μπορεί να κάνει βοηθώντας την ομάδα. Πολύ περισσότερο όταν είναι ένας από τους τρεις επιθετικούς στο 4-3-3 που παίζει συνήθως ο ΠΑΟΚ. Κάτι τέτοιο έκανε ο Σαλπιγγίδης και στον Παναθηναϊκό την τελευταία χρονιά. Ηταν δηλαδή ο “εργάτης” της επίθεσης. Εκεί όμως υπήρχε η “πριμαντόνα”, ο Σισέ, ο οποίος τελείωνε τις φάσεις και έτσι δημιουργούσε κλίμα ευφορίας για όλη την ομάδα.
Στο “Δικέφαλο”, προς το παρόν, δεν υπάρχει αυτή η πολυτέλεια. Ο Σαλπιγγίδης πέτυχε γκολ στον αγώνα της Τούμπας με τον Αγιαξ, ήταν αρνητικός σ’ ένα σημαντικό αριθμό φάσεων πάρε-βάλε και στους 11 αγώνες Ελλάδας και Ευρώπης σκόραρε μόνο μία φορά! Το ισοζύγιο χρόνου συμμετοχής και αποτελεσματικότητας σαφώς είναι ελλειμματικό για τον παίκτη και αυτό μέχρις ένα βαθμό δεν είναι άσχετο με το βάρος της ευθύνης να πείσει όλους εκείνους που τον αμφισβητούν για την αναγκαιότητατης επιστροφής του στον ΠΑΟΚ.
Το σημαντικότερο όμως είναι ότι ο παίκτης δεν “κολλάει” στο 4-3-3. Ο Σαλπιγγίδης αποκτήθηκε προκειμένου η ομάδα να έχει λύσεις στο γκολ και όχι γιατί ο ΠΑΟΚ έψαχνε έναν παίκτη στην επίθεση που πότε -πότε θα σκόραρε. Ο διεθνής φορ, στον αγώνα με το Ισραήλ, βρέθηκε στο φυσικό του περιβάλλον. Είχε απέναντι του έναν αντίπαλο που μάρκαρε ψηλά και δύο αργούς κεντρικούς αμυντικούς. Σ’ αυτή την εξίσωση προσθέστε και το γεγονός ότι περνούσαν οι κάθετες μπαλιές του Καφέ και του Κατσουράνη, οπότε ο Σαλπιγγίδης είχε πολύ μεγάλο πεδίο δράσης. Στοιχεία που αποτελούν πολυτέλεια για τον ΠΑΟΚ στην εγχώρια διοργάνωση, οπότε ο Σαλπιγγίδης από υποψήφιος θύτης μετατρέπεται σε “θύμα”.
Και όσο η μπάλα από τα πόδια του δεν πάει στα αντίπαλα δίχτυα, τόσο η γκρίνια μεγαλώνει. Διότι για τους ΠΑΟΚτσήδες το ζητούμενο είναι τι κάνει ο Σαλπιγγίδης στην ομάδα τους και όχι στην Εθνική. Βάρος το οποίο θα πρέπει να βρει τη δύναμη να το διαχειριστεί ο παίκτης.
