Μαζευτήκαμε… πολλοί

Η αλήθεια είναι ότι περιμέναμε περισσότερες εντυπωσιακές σειρές στον πρώτο γύρο των πλέι οφ του ΝΒΑ. Τα μαύρα γυαλιά ήταν έτοιμα, για να μην φαίνεται το ξενύχτι από τα Knicks-Celtics ή τα Spurs-Lakers μαζί βεβαίως με τις σειρές που οσφραινόμασταν ότι θα μας δώσουν μεγάλες βραδιές (Nuggers-Warriors, Clips-Memphis, Bulls-Nets).

Ξεκινήσαμε το βράδυ του Σαββάτου κοντά στις 21.10 και… ολοκληρώσαμε στις 01.30 για έναν αγώνα ο οποίος περνά στην ιστορία του ΝΒΑ. Ωραία πράγματα. Ανατροπές, ήρωες, μοιραίοι… ωραίοι και στο τέλος, συνέχεια με το Clippers-Memphis για να συνεχίσουμε τις υπερωρίες.

Προσπαθούμε μόνο να φανταστούμε τί θα συνέβαινε αν στην εξίσωση αυτού του πρώτου γύρου τον οποίο πριν από έναν μήνα περιμέναμε ως τον πιο ενδιαφέροντα της ιστορίας, αν δεν έπεφταν σαν τις μύγες οι σούπερ σταρ. Rondo, Amar’e (έβαλε και απόστροφο τρομάρα του), Kobe, Rose (που αρνείται να επιστρέψει φέτος), Galinari. Πριν φτάσουμε στον τέταρτο αγώνα ήδη τα νο 2 των Thunder και των Warriors, μπήκαν στην κορυφή του ιατρικού δελτίου και μας λένε: του χρόνου.

Στους Nets ο Johnson πάει και δεν πάει, στο Golden State ο εκπληκτικός Stephen Curry σε κάθε αγώνα δίνεται ως αμφίβολος. Επιδημία; Συμπτωματικές συμπτώσεις που θα έλεγε και ο Γιατζόγλου; Το θέμα είναι ότι ξαφνικά οι Thunder θεωρούνται αουτσάιντερ ακόμα και για να περάσουν στους τελικούς της Δύσης ενώ πολύ δύσκολα θα γίνει συζήτηση για πιθανότητες ενός τίτλου.

Οι συγκλονιστικά εύψυχοι Bulls θα μπορούσαν να ήταν το νο2 της Ανατολής με καλές πιθανότητες για νο1 αλλά… δύσκολα.

Το ΝΒΑ, όσο κι αν διαφωνούν όσοι ασχολούνται επιδερμικά μαζί του «Jordan ρεεε, άντε και αυτός που είχε… AIDS, τώρα δεν υπάρχει ΝΒΑ. Τότε… μόνο παικταράδες», η μόνιμη επωδός, βρίσκεται στην καλύτερή του περίοδο.

Η αλήθεια είναι ότι… τότε υπήρχαν λιγότερες ομάδες και συνολικά λιγότεροι καλοί παίκτες. Τώρα με την αύξηση των ομάδων τα πράγματα δυσκολεύουν πολύ για έναν απλό λόγο: περισσότεροι καλοί παίκτες αλλά πολύ πιο επίπονο… μπάσκετ. Με την έκρηξη των αθλητικών προσόντων δεν αρκεί πλέον να γνωρίζεις μόνο καλά τα βασικά.

Ούτε άμυνα στους σχολιαστές

Ο συγχωρεμένος ο Dennis Johnson των Celtics υπήρξε για πολλούς ο καλύτερος αμυντικός των 80ς, στο σύγχρονο ΝΒΑ πιθανώς να μην μπορούσε να μαρκάρει …τους σχολιαστές των αγώνων. Η ταχύτητα έχει ανέβει, τα σωματικά προσόντα, η έκρηξη, ο ρυθμός. Αυτό όμως αποτελεί επιπλέον επιβάρυνση για τους παίκτες.

Τα γόνατα καταπονούνται γρήγορα, οι οργανισμοί γίνονται ευαίσθητοι, η σεζόν, σε αντίθεση με ότι μάθαμε να πιστεύουμε στην Ελλάδα, είναι πολύ έντονη και ανταγωνιστική, οπότε φτάνουμε εδώ που κρίνονται τα πάντα και σε λίγο θα έχουμε πλέι οφ αλλά δεν θα έχουμε παίκτες.

Το ΝΒΑ γρήγορα, γρήγορα θα πρέπει να δει το θέμα με τις περίφημες επεκτάσεις του διότι είναι σαφές πλέον πως οι 30 ομάδες είναι ήδη υπερβολικός αριθμός, πού να πάει και στο 32. Υποχρεωτικά οι σταρ θα μοιραστούν ακόμα περισσότερο το ίδιο και ο βαθμός καταπόνησής τους αφού η διαφορά με τους αναπληρωματικούς τους τεράστια.

Μέχρι να γίνει αυτό, ετοιμάζουμε για καλά γυαλιά ηλίου διότι έρχονται φοβερές σειρές στα ημιτελικά περιφερειών. Υγεία να έχουν.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Από το ΝΒΑ στην Α2 αλλά επειδή για το ελληνικό μπάσκετ είναι πολύ σημαντικό να υπάρχουν υγιείς ομάδες στο απίστευτα υποβαθμισμένο πρωτάθλημα μας, πολλά συγχαρητήρια στην ΑΕΝΚ για την άνοδό της. Οι άνθρωποί της επένδυσαν σημαντικά ποσά για να έχουν τους πιο έμπειρους παίκτες στο ρόστερ και μακάρι να συνεχίσουν να επενδύουν στην Α1. Να δούμε και πια έδρα θα επιλέξουν(πιθανώς τον Άγιο Θωμά στο Μαρούσι) διότι δεν μπορούν να αγωνιστούν στο προπονητήριο των Αδαμών.

Θερμά συγχαρητήρια στον Φιλαθλητικό γιατί μας παρουσιάζει την πιο παλιά-σύγχρονη πρόταση για την επιτυχία. Νέα παιδιά, ταλέντα και λιγότερο ταλέντα τα οποία παίζουν μαζί καιρό, φρέσκα ονόματα, πρόσωπα νεανικά και πολύ ενδιαφέροντα όπως κτίζονταν παραδοσιακά οι ομάδες του συνοικιακού μπάσκετ που αποτέλεσαν τον αιμοδότη του ελληνικού μπάσκετ. Μακάρι να επιμείνουν γιατί μόνο με τέτοιες ιδέες έχει τύχη το άθλημα.

Μετά από χρόνια ο κόσμος κάθισε να δει Α2 και για δύο παιδιά τους αδερφούς Αντετοκούμπο, αλλά έτσι όπως πήγε το παιχνίδι με την σημαντικότητά του, δεν θα κριθούν οι δυνατότητές τους.

Άσχετα με το αν ξέρουν μπάσκετ ή όχι, τα παιδιά αυτά μας φέρνουν κατά πρόσωπο με ένα σοβαρό πρόβλημα που είχαμε για χρόνια κάτω από χαλί, τα παιδιά που γεννιούνται εδώ και μεγαλώνουν εδώ. Θα ειναι άδικο να δωθεί λύση μόνο για όποιον καρφώνει ή σουτάρει.

Τέλος, υπόκλιση στους συνεργάτες του Viber, λέγεται και Ο πρόεδρος, οι οποίοι έστειλαν στο παιχνίδι διεθνείς διαιτητές. Αυτό το ελάχιστα…μπασκετικό παιχνίδι που παρακολουθήσαμε δεν είναι δυνατό παιχνίδι, που αφήνουμε τις επαφές. Είναι η αιτία της αποχώρησης του κόσμου από το μπάσκετ.

Στο φινάλε γιατί να μην δει κάποιος UFC που ειναι πιο ξεκάθαροι οι στόχοι κι επιτρέπονται λιγότερα κτυπήματα; Ούτε οι ικανοί προπονητές ευθύνονται, ούτε οι αθλητές, ούτε το άγχος για την άνοδο αλλά οι διαιτητές που θεώρησαν αγγαρεία να ασχοληθούν με το τόσο σημαντικό παιχνίδι οπότε περισσότερο έβλεπες τάκλιν και καρατιές παρά λέι απ.