Πενθήμερες Καταχρήσεις

Πόσο μου αρέσει να βλέπω ειδήσεις και να διαπιστώνω ότι σχεδόν σε κάθε δελτίο ανακαλύπτουμε την Αμερική. Αφού ως εκ θαύματος ανακαλύψαμε ότι στους σκληροπυρηνικούς συνδέσμους οπαδών κυκλοφορούν διάφορα… αιχμηρά αντικείμενα για τα… καθιερωμένα ραντεβού, αφού ανακαλύψαμε πως κάποιοι επώνυμοι αποφεύγουν να υπηρετήσουν τη μαμά πατρίδα, τώρα ανακαλύψαμε πως οι πενθήμερες σχολικές εκδρομές δεν είναι και τόσο αθώες όσο πολλοί πιστεύουν.

Αφορμή φυσικά στάθηκε (γιατί πάντα πρέπει να υπάρχει μια αφορμή) ο θάνατος του νεαρού μαθητή σε ξενοδοχείο της Κέρκυρας. Αραγε, ο νεαρός πόσο ετών ήταν; Γιατί στην αρχή άκουσα ότι ήταν 17, στη συνέχεια 18 και τώρα έμαθα πως ήταν 19. Τέλος πάντων, αυτά μάλλον είναι ψιλά γράμματα για τους δημοσιογράφους.

Το θέμα είναι ότι άπαντες διαπίστωσαν ότι οι γνωστές σε όλους μας (τουλάχιστον σε όσους πήγαν) πενταήμερες δεν είναι οι εκπαιδευτικές εκδρομές που πιστεύουν μερικοί και μάλλον πρόκειται για πέντε μέρες ξεγνοιασιάς για τους μαθητές και άσκοπων καταχρήσεων που στόχο έχουν την ταυτοποίηση του μαθητή ως «προχωρημένου» και «ανδρωμένου».

Μετά το θάνατο του μαθητή, το Υπουργείο Παιδείας έσπευσε να τονίσει πως θα επανεξετάσει το θεσμικό πλαίσιο που διέπει τις εκδρομές. Τώρα το θυμήθηκε;

Εχουν περάσει 10 χρόνια από τότε που πήγα εγώ πενθήμερη (στην Κρήτη, συγκεκριμένα στα Χανιά. Με την ευκαιρία, χαιρετισμούς στο 8ο Λύκειο των Κάτω Πατησίων) και από τότε μέχρι σήμερα δεν έχει αλλάξει κάτι.

Κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας ή μου φαίνεται; Οι πενταήμερες δεν είναι αθώες εκδρομές όσο σκληρό κι αν ακούγεται αυτό. Στις πενταήμερες οι μαθητές ξεφεύγουν, καπνίζουν, πίνουν, παρεκτρέπονται και σε αυτό έχουν όλοι ευθύνες. Πρώτον οι γονείς που στέλνουν τα παιδιά τους γνωρίζοντας τους κινδύνους. Δεύτερον οι καθηγητές που παραείναι ελαστικοί. Τρίτον το Υπουργείο Παιδείας που αφήνει να γίνονται ακόμη και σήμερα τέτοιες εκδρομές αν και γνωρίζουν ότι ελλοχεύουν κίνδυνοι για τα παιδιά.

Δυστυχώς πολλές φορές οι συγκεκριμένες εκδρομές θυμίζουν αποστολές αυτοκτονίας. Πολλοί καθηγητές αποφεύγουν να ταξιδέψουν για να μην μπλέξουν, να μη τους βρει το κακό. Αλλοι βέβαια περιμένουν πως και πως να συμπεριληφθούν στην πενταήμερη γνωρίζοντας το ανέμελο ταξίδι και το γενικότερο κλίμα. Μάλιστα, δεν είναι λίγοι αυτοί που κλείνουν τα μάτια στις όποιες παρεκτροπές των μαθητών με την δικαιολογία «εντάξει μωρέ, μεγάλα παιδιά είναι».

Για να μην τα πολυλογούμε, το θέμα δεν είναι να καταργηθούν αυτές οι εκδρομές. Μάλλον περισσότερο κακό θα προξενήσει μια τέτοια απόφαση, αφού δεν αποκλείονται οι αντιδράσεις των μαθητών μέσω καταλήψεων. Το θέμα είναι να βρεθεί η χαμένη ταυτότητα. Δεν είπα να είναι αυστηρά εκπαιδευτικές εκδρομές. Αυτό έλειπε. Κανείς δεν θα δήλωνε συμμετοχή. Δεν είπα να μην αφήνεις λίγο λάσκα τα παιδιά. Αλλά να υπάρχει λίγο μέτρο βρε αδερφέ. Να υπάρχει μέτρο στις καταχρήσεις. Σε όλες τις καταχρήσεις. Και κατάχρηση δεν είναι μόνο το τσιγάρο. Κατάχρηση είναι το ποτό (που μπορεί να οδηγήσει στο μοιραίο), κατάχρηση είναι το αλόγιστο σεξ, κατάχρηση είναι το επίσης αλόγιστο ξενύχτι που όπως προανέφερα σκοπό έχει να αποδείξει ότι ο μαθητής μεγάλωσε, ανδρώθηκε και είναι έτοιμος να βγει στην κοινωνία. Δηλαδή, να βγει στην κοινωνία και να κάνει τα ίδια και χειρότερα;