Η καλύτερη πεντάδα των Lakers

Λίγο καιρό ξαποσταίνουν και ξανά προς τη δόξα τραβούν. Αυτοί είναι οι Los Angeles του χθες, του σήμερα και του αύριο. Μια ομάδα με τεράστια ιστορία, η οποία κουβαλά στις πλάτες 14 τίτλους και πάει για τον 15ο. Ενόψει των τελικών με τους «αιώνιους» αντιπάλους Celtics (κάτι σαν Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός) επιλέξαμε τους παίκτες που κατά την κρίση μας θα μπορούσαν να αποτελούν την ιδανική πεντάδα στην πάροδο του χρόνου. Το σχήμα είναι λίγο παράδοξο (χαμηλό αλλά και ταυτόχρονα ψηλό), με τρεις καθαρούς περιφερειακούς και δύο ακόμη πιο ξεκάθαρους σέντερ, αλλά δεν μπορούσε να γίνει διαφορετικά.

Earvin Magic Johnson

Ο κατά τον γράφοντα ο πιο ολοκηρωμένος παίκτης που ανέδειξε μέχρι σήμερα το μπάσκετ. Κατανοητό αν ορισμένοι, ίσως πολλοί, εκφράσουν τις αντιρρήσεις τους. Δεκτές όλες τους, αλλά (υποκειμενική) γνώμη δεν αλλάζουμε. Ο Earvin “Magic” Johnson δεν μπαίνει στη ζυγαριά. Άμα τη εμφάνισή του στο μαγικό κόσμο του NBA, ως Νο1 του draft το 1979, ξεδίπλωσε το ταλέντο του. Δεν χρειάστηκε χρόνο… προσαρμογής στα νέα δεδομένα. Κατέκτησε το πρωτάθλημα με τους Los Angeles Lakers και μαζί αναδείχθηκε πολύτιμος παίκτης των τελικών. Χρειάστηκε να παίξει 5άρι, για να αντικαταστήσει τον τραυματία Jaabar και τα κατάφερε περίφημα. Ο άνθρωπος ήταν μια πεντάδα μόνος του. Θεωρητικά ήταν πλέι-μέικερ.

Στην πράξη ήταν πολύ απ όλα. Το χέρι του αλφάδι, καλός αμυντικός και ριμπάουντερ, έμεινε βέβαια στην ιστορία για τις τυφλές πάσες του. Γνώριζε ανά πάσα στιγμή που βρίσκεται ο συμπαίκτης του για να τον βγάλει φάτσα με το καλάθι. 11.2 ασίστ ανά αγώνα είχε ο αθεόφοβος στην 17ετή (με διακοπές) καριέρα του στους λιμνάνθρωπους. Δεν πτοήθηκε ούτε όταν έμαθε πως είναι φορέας του ιού του AIDS. Πάλεψε και νίκησε, δίνοντας ακόμη ένα μήνυμα του του τι ακριβώς σημαίνει τεράστιος αθλητής. Ολοκλήρωσε την καριέρα του το 1996, κατακτώντας κατακτήσει πέντε πρωταθλήματα (1980, 1982, 1985, 1987, 1988), όλα με τους Lakers, αναδείχθηκε τρεις φορές MVP της κανονικής περιόδου κι άλλες τόσες των τελικών, αγωνίστηκε σε 12 All-Star Game και κέρδισε μια θέση στο Hall of Fame. Δεν ήταν τυχαία ο Μάγος του ΝΒΑ.

Jerry West

Θα θέλαμε πολύ να τον είχαμε προλάβει ως επαγγελματίας παίκτης, ολοκλήρωσε την 14χρονη καριέρα του το 1974, αλλά μόνο ο μύθος που τον συνοδεύει όλα αυτά τα χρόνια φτάνει για να τον συμπεριλάβουμε στην all-star πεντάδα των Lakers. Τεράστιο κεφάλαιο στην ιστορία της ομάδας από το LA, ο Jerry Alan West, όπως είναι το πλήρες όνομά του, έμεινε πιστός στην ομάδα που τον επέλεξε στο Νο2 του draft του 1960 και κατέκτησε μαζί της ένας πρωτάθλημα (1972), κερδίζοντας παράλληλα μια θέση στο Hall of Fame. Περισσότερα όμως έπραξε ως αυτοτελής μονάδα. Αριστερόχειρας γαρ, ο West είχε αναμφισβήτητο πλεονέκτημα έναντι των παικτών που αναλάμβαναν τη φύλαξή του. Σπάνια έχανε προσπάθεια ο Mr Clutch, όπως ήταν το προσωνύμιό του, όντας ένας εκ των πιο αξιόπιστων σουτέρ στην ιστορία της λίγκας. Όταν αποφάσισε να πει αντίο είχε ήδη σκοράρει 25.192 πόντους (μ.ο 27, ο τέταρτος υψηλότερος όλων των εποχών), ενώ είχε ήδη κατακτήσει το χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο, ως μέλος της εθνικής των Ηνωμένων Πολιτειών στους αγώνες της Ρώμης το 1960.

Kobe Bryant

Είναι ό,τι αντιπροσωπευτικό διαθέτουν οι Lakers στη σύγχρονη version τους. Θυμίζει παίκτης προηγούμενων δεκαετιών. Τότε που μεσουρανούσαν στα παρκέ οι πραγματικοί σταρς. Όμως, ο Kobe Bryant δεν έχει να ζηλέψει πολλά από τους προγόνους του. Δεν είναι καθόλου τυχαίο πως απείλησε ακατάρριπτα ρεκόρ, σκοράροντας πριν από δύο χρόνια, 81 πόντους (!) κατά των Toronto Raptors. Έλαβε το όνομά του από μοσχαρίσιο κρέας της Ιαπωνίας αλλά μόνο… κρέας δεν είναι στο παρκέ. Κάποιες φορές ξεπερνά τα όρια αλλά μην μου πείτε κάτω έτσι συμπεριφέρονται οι χαρισματικοί ηγέτες. Δεν πτοούνται όταν κάτι δεν πάει καλά. Θα ήταν, όχι πολύ δύσκολο αλλά, απίθανο για την ομάδα του Los Angeles να πετύχει τον εφετινό άθλο χωρίς αυτόν. Έχει ήδη πανηγυρίσει την κατάκτηση τριών πρωταθλημάτων και πάει αισίως για το τέταρτο. Το πιστεύει. Ειδάλλως θα είχε ήδη αποχωρήσει είτε όταν την… έκανε ο Shaquille O’Neal είτε πέρσι το καλοκαίρι πιέζοντας για μια καλή ανταλλαγή.

Ήταν μέσα στο κόλπο κι αυτό πείθοντας εν τέλει τα αφεντικά του να πάρουν στην πόλη των αγγέλων τον Pau Gasol. Τώρα δεν πάει πουθενά. Διάγει την καλύτερη περίοδο της καριέρας του και πριν από μερικές εβδομάδες αναδείχθηκε πολυτιμότερος παίκτης της χρονιάς. Είναι κεφάτος και έτοιμος για το τέταρτο δαχτυλίδι. Συλλογή θα κάνει;

Kareem Abdul Jabbar

Αν θέσουμε το ερώτημα «ποιος είναι Lewis Alcindor», οι πιθανότητες να λάβουμε σωστή απάντηση είναι υποθέτουμε λίγες. Ποιος όμως δεν γνωρίζει τον Kareem Abdul Jabbar, ενδεχομένως τον πιο διάσημο σέντερ (όχι μόνο για τα αθλητικά επιτεύγματά του) που ανέδειξε ποτέ το αμερικάνικο μπάσκετ; Από όσο καταλάβατε αναφερόμαστε στο ίδιο ακριβώς πρόσωπο, τον επί 14 συναπτά έτη (1975-1989) βασικό (και αναντικατάστατο) ψηλό των Los Angeles Lakers, ο οποίος το 1971 ασπάστηκε τον ισλαμισμό και μαζί άλλαξε το όνομά του. Παρέα με τον Magic έχτισαν τη δεύτερη δυναστεία των λιμνάνθωπων και φέρει δίχως αμφιβολία μεγάλο μερίδιο ευθύνης για την κατάκτηση πέντε πρωταθλημάτων (έχει κι ένα ως παίκτης των Bucks). Η τεχνική κατάρτισή του δεν ήταν μεγάλη. Όταν όμως έπαιρνε την μπάλα με πλάτη και γυρνούσε για το περίφημο “Skyhook” (η σήμα κατατεθέν κίνησή του) ήταν υπέρ το δέον αποτελεσματικός. Ποιος μπορούσε να διακόψει την πορεία της μπάλας, όταν μεταξύ αυτής και του αντιπάλου μεσολαβούσε ένας… πύργος 218 εκατοστών;

Πάνω σε αυτήν την κίνηση οικοδόμησε μια τεράστια καριέρα (έξι φορές πολυτιμότερος παίκτης της σεζόν), η οποία τον κατέταξε μεταξύ των πλέον παραδοσιακών μορφών του μπάσκετ παγκοσμίως. Παραμένει ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία του ΝΒΑ – ουδείς έχει τολμήσει να τα… βάλει με τους 38.387 πόντους, ενώ το ύψος του επέτρεπε να κυριαρχεί στους αιθέρες όντας ριμπάουντερ και κόφτης μαζί. Δύο σε ένα και συμφέρει

Shaquille ONeal

Για να συνεχίζει σε τόσο υψηλό επίπεδο έχοντας ήδη κλείσει τα 36 χρόνια του σημαίνει ότι αξίζει τα… λεφτά του. Αλίμονο. Ουδεμία αμφιβολία περί τούτου. Ο Shaquille ONeal αποτελεί σημείο αναφοράς για την ιστορία του ΝΒΑ, και δη τω ν Los Angeles Lakers, στην πρόσφατη 15ετία. Η τελευταίος της μεγάλης των σέντερ σχολής (μην γελιέστε ο Duncan δεν ανήκει στην εν λόγω κατηγορία) επανέφερε τους λιμνάνθρωπους στο προσκήνιο και τους οδήγησε (με την αμέριστη συμπαράσταση των Jackson και Bryant) στην κατάκτηση τριών πρωταθλημάτων (ο ίδιος έχει τέσσερα δαχτυλίδια, υπολογίζοντας κι αυτό που πρόσθεσε στη συλλογή του με τους Heat).

Ο Shaq είναι σίγουρα αντιτουριστικός. Το σουλούπι του δεν ταιριάζει σε παίκτη τεράστιας κλασης. Κι όμως. Καταφέρνει να κουμαντάρει με περίσσια ευκολία τα 150 κιλά (τα περισσότερα είναι μύες) που κουβαλά στο σώμα του, να παίρνει εξαιρετικές θέσεις, να τελειώνει εύκολα τις πάσες των συμπαικτών του. Δεν ήταν και δεν θα γίνει ποτέ ο καλύτερος σουτέρ από τη γραμμή του φάουλ, αλλά δεν τον στοιχειώνει κιόλας. Έχοντας κατακτήσει τρεις φορές τον τίτλο του πολυτιμότερου παίκτη ων τελικών και έχοντας χορτάσει από προσωπικές διακρίσεις, ο O Neal κυνηγά πλέον ακόμη ένα δαχτυλίδι. Τώρα είναι στους Suns. Ποιος ξέρει, ίσως ο δρόμος κάποια στιγμή τον βγάλει στην Καλιφόρνια. Φίνιξ και Λος Άντζελες δεν απέχουν πολύ.