“Αγκάθι” στις πτέρυγες
Η πρώτη προσπάθεια διατήρησης των πρωτείων στέφθηκε με αποτυχία. Ο Παναθηναϊκός θα έχει ασφαλώς κι άλλες, πιθανότατα από την επόμενη κιόλας αγωνιστική, όχι όμως αν επαναλάβει παρόμοιες εμφανίσεις.
Η αγωνιστική του παρουσία στο Αλκαζάρ ήταν μετριότατη και θα ήταν κακή αν δεν υπήρχε η ύστατη προσπάθεια ισοφάρισης (αν και καθ’ όλα ανορθόδοξη). Βέβαια το πρωτάθλημα κρίνεται στις λεπτομέρειες και το παιχνίδι του Αλκαζάρ είναι μία τέτοια. Ο ανέλπιστος -βάσει της εικόνας- βαθμός μπορεί να αποδειχτεί ατόφιο χρυσάφι στη συνέχεια.
Φυσικά κάθε βαθμολογική απώλεια γεννά -ή τουλάχιστον θα έπρεπε- προβληματισμό. Η ισοπαλία των «πρασίνων» στη Λάρισα είναι λίγο διαφορετική. Είναι άλλο όταν έχεις να κάνεις με το χωρίς αρχή και τέλος συνονθύλευμα προηγουμένων ετών, που πραγματικά δεν ήξερες από πού να αρχίσεις και τι να πρωτογκρεμίσεις και άλλο όταν μία συγκεκριμένη αδυναμία κραυγάζει από το πρώτο κιόλας ημίωρο της αναμέτρησης.
Το μεγάλο πρόβλημα του Παναθηναϊκού ήταν οι πτέρυγές του και συγκεκριμένα οι παίκτες που καλούνταν να καλύψουν το δεύτερο μισό προς την εστία του Κοτσόλη. Οι Γιώργος Καραγκούνης και Αντρέας Ιβανσιτς δεν μπήκαν ποτέ στο χορτάρι του Αλκαζάρ. Το ότι δεν βοήθησαν δημιουργικά θα ήταν το λιγότερο, εάν τουλάχιστον προσέφεραν ανασταλτικά. Ούτε όμως αυτό έγινε με αποτέλεσμα οι Γκαλίτσιος και Βενετίδης να έχουν ένα από τα ευκολότερα απογεύματα της ζωής τους. Δεν είναι ότι δεν ζορίστηκαν αμυντικά, αλλά απόλαυσαν ένα σκασμό αβίαστες προωθήσεις, δίνοντας στους «βυσσινί» αριθμητικό πλεονέκτημα έξω από την περιοχή του Γκαλίνοβιτς.
Είχαμε επισημάνει (και ο Ζοσέ Πεσέιρο είχε παραδεχθεί σε σχετική ερώτηση) ότι το rotation είναι μία πρακτική που κρύβει κινδύνους και είναι αδύνατον να επιτυγχάνει με τα ασύλληπτα ποσοστά των προηγουμένων ημερών. Κι αυτό γιατί διακυβεύονται και ευαίσθητες ισορροπίες στο οργανωτικό κομμάτι της ομάδας. Δεν είναι τυχαίο ότι Τζιόλης και Μάτος δεν αντικαταστάθηκαν ποτέ στο αρχικό σχήμα. Είχαν όμως βοήθειες από τους ακραίους μέσους, τις οποίες στο Αλκαζάρ στερήθηκαν φρικτά.
Ο Αντρέας Ιβανσιτς με δύο ενενηντάλεπτα με την εθνική του ομάδα και ο Γιώργος Καραγκούνης με άλλα 160 λεπτά κι ένα αιμάτωμα στη γάμπα, αποδείχθηκαν πλήρως ανέτοιμοι να ανταποκριθούν σ’ ένα παιχνίδι υψηλών ρυθμών.
Εκ του αποτελέσματος ήταν μία λάθος εκτίμηση του Πεσέιρο, την οποία η Λάρισα δεν άφησε ατιμώρητη. Το τελευταίο όμως που δικαιούμαστε, είναι να βάλλουμε σε βάρος ενός προπονητικού επιτελείου που αποδεδειγμένα δουλεύει σκληρά και προσοδοφόρα. Δουλειά τους είναι πλέον να υπερκαλύψουν την απώλεια, με την συνδρομή ασφαλώς των παικτών εφ’ όσον κι αυτοί θεωρούν ότι οφείλουν κάτι στα πρόσωπα της τεχνικής ηγεσίας. Να απαντήσουν δηλαδή ως ομάδα…
