Πού είναι ο Μπανκς;
Το πρόβλημα του Παναθηναϊκού δεν είναι το τρίποντο του Σίμον, ούτε το +12 της Κούμπαν στο 30’ ούτε καν η ήττα. Η διοργάνωση είναι πραγματικά μεγάλη σε διάρκεια και από τη στιγμή που οι πρωταθλητές νίκησαν στο Βελιγράδι και διέσυραν τη Λαμποράλ, δεν κινδυνεύουν άμεσα. Ούτε το πλασάρισμα πρέπει να τους απασχολεί ιδιαίτερα αφού ο δεύτερος γύρος θα είναι πολύ διαφορετικός για όλους.
Όμως αυτή τη στιγμή ο Παναθηναϊκός ζει το déjà vu της περυσινής σεζόν. Τότε που το πολύ κακό ξεκίνημα του Διαμαντίδη, η έλλειψη συγκέντρωσης του Ούκιτς, η τρακαρισμένη από την πίεση ομάδα, παραλίγο να καταστρέψουν την καινούργια αρχή. Ένας… τρελός (για τα ελληνικά δεδομένα) εμφανίστηκε με διάθεση να αποδείξει στους “πρασίνους” ότι αξίζει ένα συμβόλαιο κι έσωσε την κατάσταση. Η τρέλα, η ποιότητα, το διαφορετικό μπάσκετ του Μάρκους Μπανκς πήραν από το χέρι τον Παναθηναϊκό στα δύο, τρία πιο κομβικά σημεία της πρώτης φάσης και τον κράτησαν ζωντανό.
Επιβίωση
Γιατί αυτή η αναφορά στην περυσινή σεζόν; Διότι οι πρωταθλητές Ελλάδας ξέχασαν πολύ γρήγορα τον τρόπο της επιβίωσης και λειτουργούν περισσότερο με πνεύμα ανωτερότητας. Μοιάζουν σε νοοτροπία με την ομάδα που προ διετίας διέθετε πολλούς τρομερά ποιοτικούς παίκτες και όχι με το σύνολο το οποίο σε κάθε αγώνα παίζει για να ζήσει.
Η απίστευτη επιτυχία μόλις πριν από έξι μήνες, οφειλόταν ότι οι πράσινοι δεν έπαιζαν με τον αέρα των εξάκις πρωταθλητών Ευρώπης, αλλά με την πείνα του καινούργιου. Όλοι παραδέχθηκαν ότι αυτό που δεν διέθετε η τελευταία ομάδα επί Ζοτς, και το είχε σε πλεόνασμα η ομάδα του Πεδουλάκη ήταν η πείνα, η δίψα για επιτυχία. Το ρόστερ είναι καλύτερο από πέρυσι, απέχει από παρελθόντα έτη.
Ήρθε το νταμπλ και ο Παναθηναϊκός αφενός δεν διαθέτει την ίδια ζέση με πέρυσι, αφετέρου, και αυτό είναι το σημαντικότερο, δείχνει να είναι πολύ… άνετος. Και δεν πρέπει να είναι, πολύ απλά διότι δεν διαθέτει το ταλέντο για να είναι. Το περυσινό ρόστερ είναι πιο ώριμο μεν, αλλά δεν πέτυχε επειδή είχε παικταράδες. Έναν παικταρά είχε κι έχει, οι υπόλοιποι είναι εξαιρετικοί στον ρόλο τους. Τίποτε περισσότερο, τίποτε λιγότερο.
Ο Λάσμε μπορεί να είναι ο κορυφαίος αμυντικός, αλλά δεν είναι ο… Ντάνκαν, ο Γκιστ έχει ξεπεράσει τον εαυτό του, αλλά δεν θα γίνει σταρ, ο Ούκιτς σταθεροποιήθηκε, όμως δεν είναι ηγέτης, ο Μπράμος, ο Μασιούλις, ο Μαυροκεφαλίδης, ο Φώτσης, ο Μπατίστ θα κάνουν άριστα την δουλειά τους, δεν είναι αυτοί που θα σηκώσουν την ομάδα πάνω τους σε κάθε παιχνίδι. Συνολικά όμως, όταν παίζουν με πάθος, με ζέση, μπορούν να αποτελέσουν μία τρομερά επικίνδυνη ομάδα, ικανή για μεγάλες νίκες.
Το τρίποντο… δίποντο
Με τον Διαμαντίδη να αρνείται δύο πράγματα, να κάνει λάθος και να σκοράρει, ξαφνικά ο Παππάς πρέπει να τραβήξει την ομάδα μέχρι τα τελευταία 10 δεύτερα, όταν ο αρχηγός του θα βάλει το κρίσιμο καλάθι ακόμα και αν του δέσεις τα πόδια με τα χέρια (απίστευτο το τρίποντο της ισοφάρισης, αν και όπως δείχνει το ριπλέι ήταν δίποντο αφού πάτησε τη γραμμή έστω και λίγο). Το τονίζαμε πέρυσι ότι ο 3D θέλει βοήθεια και ο Μάρκους Μπανκς με την τρεχάλα του, τα μεγάλα καλάθια του, τα σόου του, ακόμα και τα λάθη του, βοήθησε απίστευτα τον ηγέτη να βρει ρυθμό και να μην είναι μοιραίο το κακό του διάστημα. Αυτό λείπει.
Ο Παππάς συνεχίζει να κάνει σπουδαία πράγματα, να είναι ένα τεράστιο κέρδος, αλλά ο Παναθηναϊκός συνεχίζει να είναι πλαδαρός. Προσπαθεί να παίξει άμυνα με περιορισμένη επιτυχία, δεν κάνει κάτι στην επίθεση εκτός από τα γνωστά. Από την πρώτη στιγμή λείπει ένας ακόμα οργανωτής που θα μειώσει τον χρόνο του Διαμαντίδη και θα δώσει μία διαφορετική διάσταση στο παιχνίδι. Δεν άρεσε στον Πεδουλάκη ούτε του αρέσει αυτό το μπάσκετ, ήταν όμως σωτήριο το διάστημα που ο Μπανκς άλλαζε… ταχύτητες. Περιμέναμε φέτος έναν καλύτερο Παναθηναϊκό στην επίθεση, αλλά ακόμα δεν φαίνεται καμία διαφορά.
Αυτό που παρουσιάζει η ομάδα του Πεδουλάκη δεν εκπλήσσει πια τους αντιπάλους, διότι δεν είναι ένα άγνωστο σύνολο, αλλά οι πρωταθλητές Ελλάδας. Αν δεν καταφέρουν να βρουν το περυσινό πάθος για επιβίωση, την πείνα για διάκριση, δεν θα πετύχουν όσες προσθαφαιρέσεις κι αν γίνουν. Χρόνος υπάρχει ακόμα.
Διαβάστε ακόμη:
Παναθηναϊκός – Λοκομοτίβ Κούμπαν 69-72
Το καλάθι που “σκότωσε” τον Παναθηναϊκό
