Η υποχρέωση του Ζαγοράκη
Η απόφαση του Παύλου Δερμιτζάκη να βοηθήσει, με την συναίνεση του στο διαζύγιο, τον φίλο του πρόεδρο του ΠΑΟΚ Θοδωρή Ζαγοράκη δείχνει έναν προπονητή με ήθος που σέβεται τις ανθρώπινες σχέσεις. Το αντίθετο θα είχε στοιχεία ανεντιμότητας κάτι για το οποίο μέχρι τώρα κανείς δεν μπορεί να κατηγορήσει τον Δερμιτζάκη.
Ο πρώην πλέον προπονητής του ΠΑΟΚ αποχωρώντας από τον «Δικέφαλο» σώζει ένα κομμάτι από την επαγγελματική του υστεροφημία η οποία θα είχε τσαλακωθεί εάν έκανε το λάθος και επιχειρούσε να παρατείνει με τεχνάσματα την παραμονή του.
Ο Δερμιτζάκης εκ του αποτελέσματος δικαιούται να κάνει σημαία την πρόκριση του ΠΑΟΚ στου ομίλους της Ευρώπης και να αναζητήσει νέα προπονητική συνεργασία, έχοντας υπό κάποια έννοια, ενισχυμένο το βιογραφικό του.
Τα δύσκολα έμειναν για τον Θόδωρο Ζαγοράκη που μόλις έξι αγωνιστικές μετά την έναρξη της αγωνιστικής περιόδου πρέπει να βρει τον τρίτο προπονητή της ομάδας. Στην περίπτωση του Ολυμπιακού του Σωκράτη Κόκκαλη, λίγα χρόνια νωρίτερα, τα πράγματα σε παρόμοιες περιπτώσεις ήταν εύκολα γιατί οι ερυθρόλευκοι διοικητικά είχαν τις… «υποδομές» να πάρουν πρωτάθλημα ακόμη και με τον Νίκο Καρύδα στον πάγκο. Τα πράγματα στον ΠΑΟΚ όμως δεν είναι τόσο απλά.
Ο κόσμος του «Δικεφάλου» δικαιολογημένα, μετά τα όσα πέτυχε η ομάδα τις δύο τελευταίες χρονιές και τη δήλωση του Ζαγοράκη «πάμε για πρωτάθλημα», έχει απαιτήσεις από τον ΠΑΟΚ. Κι όταν στον κόσμο υπόσχεσαι διάκριση μετά η συμπεριφορά του είναι σαν του μικρού παιδιού που του τάζεις δώρο και δεν του το παίρνεις.
Για τον ΠΑΟΚ δεν έχει έρθει η καταστροφή επειδή σε 6 αγωνιστικές έχει 5 βαθμούς. Με βάση την απαίτηση για τίτλο, σαφώς το αποτέλεσμα μοιάζει καταστροφικό. Σε σχέση μ’ αυτό που η ομάδα κυνηγάει παραδοσιακά τα τελευταία χρόνια, δηλαδή την παρουσία στα play off, λίγο το κακό. Με μία προϋπόθεση βεβαίως. Η απομάκρυνση Δερμιτζάκη να λειτουργήσει θετικά και η ομάδα να βρει τον καλό της αγωνιστικό εαυτό.
Τα ζητούμενα για τον Ζαγοράκη τούτη τη στιγμή είναι δύο: το πρώτο και κυριότερο να βρει έναν προπονητή, όνομα τέτοιο, που θα του δώσει επικοινωνιακά κέρδη, θα εξαφανίσει την γκρίνια της κερκίδας και θα φέρει και πάλι αισιοδοξία στον κόσμο. Θεωρητικά όλα αυτά μπορεί να τα πετύχει ένας προπονητής με σοβαρό βιογραφικό.
Ο πρόεδρος του ΠΑΟΚ λογικά σ’ αυτό το πλαίσιο θα κινηθεί. Από τη στιγμή πάντως που δεν υπάρχει συνταγή για την πετυχημένη επιλογή του προπονητή, ο Ζαγοράκης απλώς θα επιχειρήσει να μειώσει τους κινδύνους της αποτυχημένης κίνησης χωρίς κανείς να μπορεί να εγγυηθεί για το τελικό αποτέλεσμα.
Σε κάθε περίπτωση εάν ποντάρει σε μία πρόσληψη προσδοκώντας αποτέλεσμα express θα αδικήσει την επιλογή του. Ο χειρισμός της περίπτωσης του Σάντος που στηρίχθηκε επί τρία χρόνια και έκανε ό,τι έκανε με τον ΠΑΟΚ θα πρέπει να είναι ο «πιλότος» της επόμενης κίνησης του Ζαγοράκη. Η ιστορία έχει δείξει ότι έναν προπονητή με ημερομηνία λήξης λίγοι τον σέβονται.
Οπότε το δεύτερο ζητούμενο για τον πρόεδρο του «Δικεφάλου» είναι να εξασφαλίσει μία συνεργασία μακράς πνοής γιατί η ιστορία της ομάδας δεν σταματάει σε μία χρονιά. Το σημαντικότερο: τούτη την ώρα της επιλογής του νέου προπονητή, θα πρέπει να θυμάται ότι δεν υπάρχει κακή απόλυση, αλλά κακή πρόσληψη.
