Οι υπερομάδες της υπερβολής

ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ: Διαμαντίδης, Σπανούλης, Γιασικεβίτσιους, Βεργίνης
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ: Παπαλουκάς, Μπλάκνεϊ(;), Τεόντοσιτς, Χαλπερίν, Καυκής

Σούτιγκ γκαρντ

ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ: Νίκολας, Χατζηβρέττας, Περπέρογλου
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ: Ματσιγιάουσκας(;), Βασιλειάδης, Παπαμακάριος, Πελεκάνος, Σεϊμπούτις(;), Γκριρ(;)

Φόργουορντ

ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ: Αλβέρτης, Φώτσης, Τσαρτσαρής, Μπατίστ, Ντικούδης(;)
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ: Βασιλόπουλος, Πρίντεζης, Ερτσέγκ, Γουντς(;)

Σέντερ

ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ: Πέκοβιτς, Ζίζιτς
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ: Μπουρούσης, Σχορτσιανίτης, Βούισιτς, Βουγιούκας

Πέμπτος τελικός για την Α1 τον Ιούνιο του 2009 και η 12αδα του Ομπράντοβιτς μπορεί είναι: Διαμαντίδης, Σπανούλης, Γιασικεβίτσιους, Νίκολας, Χατζηβρέττας, Περπέρογλου, Φώτσης, Τσαρτσαρής, Μπατίστ, Πέκοβιτς συν δύο ακόμα παίκτες. Ο δε Γιαννάκης θα παρατάξει τους Παπαλουκά, Χαλπερίν, Ματσιγιάουσκας, Πελεκάνο, Βασιλόπουλο, Πρίντεζη, Ερτσέγκ, Μπουρούση, Σχορτσιανίτη, Βούισιτς συν δύο Αμερικανούς.

Πλάκα μας κάνουν. Αυτές τις ομάδες δεν τις έχει δει η Ευρώπη τουλάχιστον στα χαρτιά, ποτέ στην ιστορία. Σίγουρα υπήρξαν καλύτερες πεντάδες(Άρης του 88, ΠΑΟΚ του 91, Ολυμπιακός του 94, Παναθηναϊκός του 96 κλπ) αλλά ποτέ σύλλογοι δεν έφτασαν ο 12ος παίκτης τους, ακόμα και ο 13ος, να έχουν θέση βασικού σε όλους τους αντιπάλους εντός κι εκτός συνόρων. Κάποια παιδιά είναι πιο νέα, άλλοι παίκτες ήδη φτασμένοι, ειλικρινά όμως, αν όντως κατέβουν αυτές οι 12αδες σε τελικούς δεν θα έχουμε ξαναδεί κάτι τέτοιο.

Οι αιώνιοι ξεπερνούν την λογική για πρώτη φορά μετά το 1992, ενώ στην περυσινή παραφροσύνη (Γιασικεβίτσιους) έρχονται άλλες παρόμοιες περιπτώσεις. Θεωρητικά ο Παναθηναϊκός πηγαίνει πιο ήρεμα με τον Ομπράντοβιτς να έχει το κουμάντο στις δύο από τις τρεις μετεγγραφές(Πέκοβιτς, Νίκολας), γενικά να δίνει τον τόνο που μέχρι τώρα δείχνει απόσταση από παρελθούσες υπερβολές. Υπάρχουν όμως δύο ακόμα θέσεις στον Παναθηναϊκό και να είστε βέβαιοι πως το ένα όνομα θα είναι δυναμίτης. Ουσιαστικά οι νταμπλούχοι «παίζουν» με τον κορμό τους κάνοντας προσθήκες εκεί που έχουν ανάγκη. Μένει να μάθουμε αν θα πάρουν έναν καθαρόαιμο σμολ φόργουορντ(στυλ Σισκάουσκας) ή θα προσθέσουν έναν ακόμα γερό ψηλό.

Ο Ολυμπιακός αντιστάθηκε στην τρέλα μέχρι φέτος. Αυτή την φορά παραδόθηκαν αμαχητί προς τέρψιν του κόσμου τους. Τρελά ποσά, απίστευτες κινήσεις, δείγμα διοίκησης αποφασισμένης να δώσει στον προπονητή όπλα που ποτέ δεν είχε στην διάθεσή του άλλος κόουτς στον σύλλογο. Ο Άντονι Πάρκερ, αν έρθει, θα αποτελεί την μεγαλύτερη μετεγγραφή μετά τον Ντομινίκ, όχι μόνο λόγω αξίας, αλλά θα σημαίνει ότι ευρωπαϊκός σύλλογος έπεισε Αμερικανό να αφήσει τα πέντε εκατομμύρια δολάρια του ΝΒΑ, για περισσότερα ευρώ. Ο Ολυμπιακός θα έχει κάνει κάτι μοναδικό να πείσει το Τορόντο να του παραχωρήσει (δεν υπάρχει πιθανότητα πώλησης διότι οι Αμερικανοί δεν παίρνουν ρευστό) τον βασικό του γκαρντ. Λογικά όμως αυτό δεν θα συμβεί γιατί οι Ράπτορς δεν έχουν να κερδίσουν κάτι αφού εξαγορές παικτών από ευρωπαϊκές ομάδες δεν επιτρέπονται. Και μόνο η σκέψη πάντως φέρνει ζαλάδα.

Προσθέστε και κάτι ακόμα. Λέγαμε τόσα χρόνια για τα χρήματα που έδινε αφειδώς η ΤΣΣΚΑ. Οι Ρώσοι πρόσφεραν χρήματα γνωστής άγνωστης προέλευσης. Μην επεκταθούμε και στεναχωρήσουμε φίλους. Γιαννακόπουλοι και Αγγελόπουλοι πληρώνουν με ευρώ από τις επιχειρήσεις τους, με φορολογία και ισολογισμούς. Καθαρά, κοινώς, ποσά που ποτέ άλλoτε δεν εμφανίστηκαν.

Να δούμε και λίγο την άλλη όψη του νομίσματος;

Πρώτα από όλα δεν μιλάμε για επενδύσεις διότι όλα αυτά τα χρήματα δίνονται για μία φωτογραφία στο τέλος της σεζόν χωρίς την ελάχιστη πιθανότητα ανταπόδοσης. Ένα πόσο της τάξης των 15 εκατομμυρίων ευρώ θα μπει από τα ταμεία των οικογενειών για το όλο εγχείρημα με ανταπόδοση ένα κύπελλο, ένα χειροκρότημα. Ευγενής ο στόχος, σε λάθος όμως εποχή. Στην τσέπη των ανθρώπων δεν μπαίνουμε, και να είναι καλά γιατί σώζουν το μπάσκετ, δίνουν νέο ενδιαφέρον για όλους μας, τονώνουν τις δουλειές μας, απευθύνονται πάντως σε ένα συγκεκριμένο κοινό, σε ένα γνωστό πρωτάθλημα και σε μία ταλαίπωρη χώρα.

Ο κόσμος το χαίρεται τώρα, για τα εννέα δις που μπορεί να δοθούν σε έναν χρόνο από κάθε έναν εκ των αιωνίων. Όταν όμως θα πάει να βάλει βενζίνη και θα την συνδυάσει με κάποια άστοχη βολή, τότε θα καταλάβει την διαφορά. Αυτές οι ομάδες θα αγωνιστούν σε ένα πρωτάθλημα όπου οι προϋπολογισμοί των 12 αντιπάλων τους, μαζί, δεν φτάνουν τις απολαβές του Γιασικεβίτσιους και του Παπαλουκά.

Όχι μόνο δεν θα παρασύρουν κανέναν από τους εξαιρετικούς επιχειρηματίες να ακολουθήσει, αλλά ίσως να αποθαρρύνουν κάποιους. Δίνουν τα χρήματά τους σε ένα πρωτάθλημα όπου δεν υπάρχει λίγκα σωματείων, όπου η ομοσπονδία κρατάει ακόμα τα κλειδιά και δεν ξέρει τι να τα κάνει, σε ένα πρωτάθλημα όπου δεν υπάρχουν νόμοι, κανονισμοί, δικαιοσύνη. Δεν συζητάμε ότι κάποια στιγμή κινδυνεύει να χάσει ζωτικό του όργανο αθλητής από αντικείμενα…

Να πάμε και στα άκρα. Στον ένα πάγκο βρίσκεται ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς. Έξι ευρωπαϊκά, αν μετράμε σωστά, παγκόσμια αναγνώριση, μόνιμος πρωταθλητής Ελλάδας. Στον άλλο πάγκο, το σύμβολο του ελληνικού αθλητισμού, ο Παναγιώτης Γιαννάκης. Πεινασμένος να φτάσει τον αντίπαλό του και να συνεχίσει τους θριάμβους της εθνικής.

Μία ερώτηση. Μιλάμε για προπονητές ή μήπως για διαχειριστές; Στους τελικούς πήραμε μία γεύση αδυναμίας να ελεγχθεί όλος αυτός ο χείμαρρος ταλέντου. Λογικό είναι. Πρώτα πρέπει να πείσουν όλους αυτούς τους παίκτες να αποδεχθούν δεύτερους και τρίτους ρόλους, μετά να τους δείξουν το μπάσκετ που θέλουν. Μήπως όλες αυτές οι γεμάτες σταρ 15αδες αποτελούν υπερβολή; Δεν θα είναι απίθανο να εξελιχθούν σε τροχοπέδη.

Αν βεβαίως όλοι αυτοί οι παικταράδες αφεθούν ελεύθεροι θα δούμε φοβερά πράγματα. Είναι όμως δυνατόν δύο τέτοιοι κόουτς να επιτρέψουν ένα ανελέητο ραν εν γκαν; Απίθανο. Ουσιαστικά θα δουλέψουν πραγματικά για κάποια ευρωπαϊκά παιχνίδια, και για τα ντέρμπι. Στους άλλους αγώνες, βάλε, βγάλε κάποιος θα πετύχει 20 πόντους, κάποιος θα πάρει τα ριμπάουντ. Μακάρι να διαψευστούμε πανηγυρικά.

Ο χρόνος θα ήταν αρκετός αν δεν υπήρχαν οι υποχρεώσεις των εθνικών ομάδων οπότε χάνεται η προετοιμασία. Θα ρωτήσει κάποιος: Τι είναι καλό μπάσκετ και ποιον ενδιαφέρει; Είδατε τους φετινούς τελικούς; Ε, καμία σχέση. Όσο για τον ποιον ενδιαφέρει; Όλους πλην των κατόχων ιπτάμενων αντικειμένων. Συν τις άλλοις, μας στέλνουν για μπάνια από νωρίς. Πρώτη φορά το μπάσκετ παίρνει φωτιά τον Ιούνιο.