Αντέχεις τόσο “πάνω-κάτω”;

Ενδεχομένως αυτό να λέει δύο πράγματα -όχι κολακευτικά- και για τον αντίπαλό του, αλλά φυσικά δεν μειώνει την αξία της επικράτησης του “τριφυλλιού”, όταν μάλιστα αυτή ήρθε μετά από οδυνηρή, όσο και άδικη, εντός έδρας ήττα σε ντέρμπι “αιωνίων”. Εξάλλου, είχε περισσότερη ωφέλιμη κατοχή, περισσότερα κλεψίματα, περισσότερα γεμίσματα στην αντίπαλη περιοχή, περισσότερα κερδισμένα φάουλ, έστω κι αν όλα αυτά δεν μεταφράστηκαν σε ουσιαστική διαφορά στις τελικές προσπάθειες.

Χωρίς τον Πράνιτς, η ανάγκη παραγωγής τελικών προσπαθειών πέρασε υποχρεωτικά από τα πόδια του Ζέκα, ο οποίος για πρώτη φορά φέτος μέτρησε πάσες σχεδόν τριπλάσιες από τα λάθη του (31 – 11) και δευτερευόντως του Μέντες (13 – 4).

Ο φιλότιμος κατά τα άλλα Αμπεΐντ, προσπάθησε να συμμετάσχει, αλλά δεν… Αφού κατάφερε να χάσει την κατοχή για τον Παναθηναϊκό περισσότερες φορές απ’ όσες μεταβίβασε σωστά τη μπάλα (11 – 9), το τελευταίο που δικαιούταν ήταν να δυσφορήσει -έστω διακριτικά- στην αντικατάστασή του, στο 72ο λεπτό από τον Ατζαγκούν.

Ο Σίλντεφελντ ήταν αυτός που καθάρισε τις περισσότερες φάσεις για την άμυνα του Παναθηναϊκού, τόσες (4) όσες και οι άλλοι τρεις της αμυντικής γραμμής μαζί (2 ο Τριανταφυλλόπουλος, 1 ο Μαρινάκης και 1 ο Νάνο). Μπορεί να μην βοήθησε σημαντικά στο ανέβασμα της μπάλας, αλλά δεν την… πούλησε κιόλας (3 λάθη σε όλο το 90λεπτο).

Ο Νάνο σε σταθερά ανοδική πορεία, είχε μία γεμάτη εμφάνιση, ίσως την πιο πλήρη μέχρι σήμερα. Με 14 μεταβιβάσεις και 1 μόνο λάθος, με 4 κλεψίματα και 1 μόνο εις βάρος του φάουλ και τις μισές του σέντρες σε θέση βολής για τους επιθετικούς (5/10), ο Ισπανός είναι μαζί με τον Κλωναρίδη οι MVP του χθεσινού Παναθηναϊκού.

Ο σκόρερ και των δύο τερμάτων ήταν αυτός που έλυσε τον γόρδιο δεσμό στο επιθετικό κομμάτι. Πέντε λάθη, τρία κλεψίματα και δύο κίτρινες κάρτες (αποβολή στο 71′) συμπληρώνουν τη στατιστική του, αλλά δεν αναδεικνύουν την ικανότητά του στο “ένας εναντίον ενός”, που τόσο πολύτιμη είναι για τον φετινό Παναθηναϊκό.

Η εικόνα των αγώνων του Παναθηναϊκού σε αυτές τις έντεκα αγωνιστικές της Superleague, δεν απέχει από εκείνη αγώνων ξένων πρωταθλημάτων, που έχουν γρήγορο ρυθμό και καλύτερο θέαμα. Απέχει όμως πολύ απ’ ό,τι έχουμε συνηθίσει τόσα χρόνια σε ελληνικά παιχνίδια με διαφορά δυναμικότητας, ποιότητας και φανέλας.

Κι αυτό γιατί οι πράσινοι έχουν υιοθετήσει ένα στιλ παιχνιδιού που εκμηδενίζει τέτοιες παραμέτρους και κάνει τα παιχνίδια να μοιάζουν τόσο πολύ, είτε έχουν αντίπαλο τον Ολυμπιακό, είτε τη Βέροια που στο κάτω κάτω πήρε ισοπαλία και είχε πολύ μεγάλη ευκαιρία για να φύγει και νικήτρια από το “Απόστολος Νικολαΐδης”.

Απλά η NOVA κάποτε μας ρωτούσε: αντέχεις τόση μπάλα; Ο Παναθηναϊκός το παραφράζει και μας προκαλεί: αντέχεις τόσο “πάνω – κάτω;”…

Και δεν πρόκειται να αλλάξει κάτι θεαματικά ως εικόνα στο άμεσο μέλλον, αλλά μπορεί και πρέπει ν α αλλάξει το αποτέλεσμα αυτού του “πάνω – κάτω”, σε ό,τι αφορά στο παθητικό.