Οι άνθρωποι της βροχής…
Παραδόξως, όταν η βροχή δυνάμωσε στη Τούμπα στο δεύτερο ημίχρονο, ο ΠΑΟΚ απογειώθηκε… Παίζοντας ένα ιδιοφυές κατά διαστήματα ποδόσφαιρο θα μπορούσε ακόμα και να διασύρει τον Παναθηναϊκό. Τώρα, πλέον, είναι στα πόδια και στο μυαλό των παικτών του η έξοδος στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ. Ο Σάκης Γκίνας σχολιάζει...
Δημοσιογραφική αδεία δανείστηκα τον τίτλο του άρθρου από την συγκλονιστική ταινία του 1988, που απέσπασε 4 όσκαρ, ο «άνθρωπος της βροχής», όπου την ζωή του περίφημου Κιμ Πικ ενσάρκωσε ιδανικά ο μεγάλος Ντάστιν Χόφμαν. Η βροχή αποδείχτηκε ένας αλλόκοτος σύμμαχος για τον ΠΑΟΚ, καθώς η εμφάνισή της συνδυάστηκε με μια έκρηξη απόδοσης που είχε ως αποτέλεσμα το 2-0 μέσα σε ένα 20λεπτο.
Η νίκη του ΠΑΟΚ, βέβαια, δεν έχει κάποια μεταφυσική εξήγηση. Στηρίζεται σε μερικά απλά δεδομένα του παιχνιδιού. Πρώτον, ο χλοοτάπητας της Τούμπας ήταν εντυπωσιακά βελτιωμένος και το βρεγμένο τερέν ευνόησε αφάνταστα τους γρήγορους επιθετικούς και ακραίους αμυντικούς του ΠΑΟΚ, γιατί η μπάλα κυλούσε στο χορτάρι με μεγάλες ταχύτητες. Έτσι έκαναν… πάρτι στο δεύτερο ημίχρονο στην πράσινη άμυνα.
Δεύτερον, ο Μάκης Χάβος έκανε υποδειγματικές κινήσεις από τον πάγκο. Συνοψίζονται αυτές κυρίως σε τρία ονόματα: Βιερίνια, Ελ Ζαρ και Αθανασιάδης. Είδε αμέσως το πρόβλημα του Παναθηναϊκού στην αριστερή πλευρά με τον νεαρό Ιωαννίδη και έστειλε εκεί τον Βιερίνια, τον οποίο ο νεαρός αμυντικός Παναθηναϊκού φαινόταν ολοκάθαρα ότι δεν τον έπιανε ούτε λυτό, ούτε δεμένο… Το αποτέλεσμα; Ο Βιερίνια έβγαλε τις δυο ασίστ για τα γκολ και μια τρίτη που δεν αξιοποίησε ο Μουσλίμοβιτς στο τέλος.
Εξαιρετική αποδείχτηκε και επιλογή της αλλαγής με την είσοδο του Ελ Ζαρ στα μέσα του δευτέρου ημιχρόνου, αφού ο Μαροκινός πέτυχε το δεύτερο γκολ και αποτελείωσε την άμυνα του Παναθηναϊκού. Θεωρώ επείγουσα προτεραιότητα την ανανέωση του συμβολαίου του, γιατί είναι παίκτης δυσεύρετης ποιότητας.
Δικαιώθηκε, όμως, ο Χάβος και στην προτίμηση που έδειξε στον Αθανασιάδη αντί για τον Μουσλίμοβιτς στην αρχική 11άδα. Ο νεαρός πέτυχε και πάλι ένα πανέμορφο και καθοριστικό γκολ με εναέριο γυριστό αριστερό σουτ, ανοίγοντας τον δρόμο για την μεγάλη νίκη και συμπεριφέρθηκε σε όλο το παιχνίδι με ώριμες κινήσεις φτασμένου σέντερ φορ, προβληματίζοντας την άμυνα του Παναθηναϊκού. Αντίθετα ο Μουσλίμοβιτς στο δεκάλεπτο που έπαιξε ήταν απαθής και παραλίγο τα γκολ που έχασε να στοιχίσουν στον ΠΑΟΚ.
Τρίτον, ο Γκαρσία και ο Βιτόλο στα αμυντικά χαφ πραγματοποίησαν πολύ μεγάλο παιχνίδι και δεν άφησαν τον Παναθηναϊκό να πάρει τον έλεγχο του αγώνα. Ο Ουρουγουανός ήταν το «μυαλό» της ομάδας και ο Βιτόλο το «μηχανάκι». Επίσης, ο Κοντρέρας στην άμυνα ήταν εξαιρετικός, ενώ ο Λίνο με τον Ετό (μέχρι να τραυματιστεί) ήταν σπουδαίοι επιθετικά. Ο Λίνο, μόνο έδειξε, τις γνωστές αμυντικές αδυναμίες του στο γκολ του Παναθηναϊκού, όταν τον πέρασε σαν σταματημένο ο Βύντρα.
Στο γκολ έχει ευθύνη και ο Χαλκιάς. Έπρεπε να κάνει έξοδο, αφού ο Σισέ έπιασε την κεφαλιά ένα μέτρο έξω από την μικρή περιοχή. Κατά τα άλλα, όμως, ο διεθνής τερματοφύλακας έπαιξε με την εμπειρία του και ήταν σταθερός σε ένα δύσκολο τερέν. Γενικά, απ’ όσους έπαιξαν κανείς, πλην του Μουσλίμοβιτς, δεν υστέρησε. Και ο Ίβιτς ήταν αλάνθαστος και ο Σνάουτσνερ που μπήκε αλλαγή «έκλεισε» τις τρύπες στην δεξιά πλευρά, ενώ ακόμα και ο Σαλπιγγίδης στο διάστημα που αγωνίστηκε έδειξε ομαδικότητα και αυταπάρνηση, γυρίζοντας πολλές φορές πίσω για να μαρκάρει.
Συμπερασματικά, ο ΠΑΟΚ πέτυχε μια παλικαρίσια και καθαρή νίκη, δείχνοντας ότι έχει τα φόντα για την δεύτερη συνεχόμενη έξοδό του στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ. Διαθέτει παίκτες με σημαντική εμπειρία και ποιότητα και με λίγη τύχη είναι ικανοί να πάρουν την πρώτη θέση, κάτι που θα συνιστά, εκτός από τεράστια επιτυχία και σαφή ένδειξη ανόδου στο επίπεδο και στην κουλτούρα της ομάδας.
Η νίκη του ΠΑΟΚ, βέβαια, δεν έχει κάποια μεταφυσική εξήγηση. Στηρίζεται σε μερικά απλά δεδομένα του παιχνιδιού. Πρώτον, ο χλοοτάπητας της Τούμπας ήταν εντυπωσιακά βελτιωμένος και το βρεγμένο τερέν ευνόησε αφάνταστα τους γρήγορους επιθετικούς και ακραίους αμυντικούς του ΠΑΟΚ, γιατί η μπάλα κυλούσε στο χορτάρι με μεγάλες ταχύτητες. Έτσι έκαναν… πάρτι στο δεύτερο ημίχρονο στην πράσινη άμυνα.
Δεύτερον, ο Μάκης Χάβος έκανε υποδειγματικές κινήσεις από τον πάγκο. Συνοψίζονται αυτές κυρίως σε τρία ονόματα: Βιερίνια, Ελ Ζαρ και Αθανασιάδης. Είδε αμέσως το πρόβλημα του Παναθηναϊκού στην αριστερή πλευρά με τον νεαρό Ιωαννίδη και έστειλε εκεί τον Βιερίνια, τον οποίο ο νεαρός αμυντικός Παναθηναϊκού φαινόταν ολοκάθαρα ότι δεν τον έπιανε ούτε λυτό, ούτε δεμένο… Το αποτέλεσμα; Ο Βιερίνια έβγαλε τις δυο ασίστ για τα γκολ και μια τρίτη που δεν αξιοποίησε ο Μουσλίμοβιτς στο τέλος.
Εξαιρετική αποδείχτηκε και επιλογή της αλλαγής με την είσοδο του Ελ Ζαρ στα μέσα του δευτέρου ημιχρόνου, αφού ο Μαροκινός πέτυχε το δεύτερο γκολ και αποτελείωσε την άμυνα του Παναθηναϊκού. Θεωρώ επείγουσα προτεραιότητα την ανανέωση του συμβολαίου του, γιατί είναι παίκτης δυσεύρετης ποιότητας.
Δικαιώθηκε, όμως, ο Χάβος και στην προτίμηση που έδειξε στον Αθανασιάδη αντί για τον Μουσλίμοβιτς στην αρχική 11άδα. Ο νεαρός πέτυχε και πάλι ένα πανέμορφο και καθοριστικό γκολ με εναέριο γυριστό αριστερό σουτ, ανοίγοντας τον δρόμο για την μεγάλη νίκη και συμπεριφέρθηκε σε όλο το παιχνίδι με ώριμες κινήσεις φτασμένου σέντερ φορ, προβληματίζοντας την άμυνα του Παναθηναϊκού. Αντίθετα ο Μουσλίμοβιτς στο δεκάλεπτο που έπαιξε ήταν απαθής και παραλίγο τα γκολ που έχασε να στοιχίσουν στον ΠΑΟΚ.
Τρίτον, ο Γκαρσία και ο Βιτόλο στα αμυντικά χαφ πραγματοποίησαν πολύ μεγάλο παιχνίδι και δεν άφησαν τον Παναθηναϊκό να πάρει τον έλεγχο του αγώνα. Ο Ουρουγουανός ήταν το «μυαλό» της ομάδας και ο Βιτόλο το «μηχανάκι». Επίσης, ο Κοντρέρας στην άμυνα ήταν εξαιρετικός, ενώ ο Λίνο με τον Ετό (μέχρι να τραυματιστεί) ήταν σπουδαίοι επιθετικά. Ο Λίνο, μόνο έδειξε, τις γνωστές αμυντικές αδυναμίες του στο γκολ του Παναθηναϊκού, όταν τον πέρασε σαν σταματημένο ο Βύντρα.
Στο γκολ έχει ευθύνη και ο Χαλκιάς. Έπρεπε να κάνει έξοδο, αφού ο Σισέ έπιασε την κεφαλιά ένα μέτρο έξω από την μικρή περιοχή. Κατά τα άλλα, όμως, ο διεθνής τερματοφύλακας έπαιξε με την εμπειρία του και ήταν σταθερός σε ένα δύσκολο τερέν. Γενικά, απ’ όσους έπαιξαν κανείς, πλην του Μουσλίμοβιτς, δεν υστέρησε. Και ο Ίβιτς ήταν αλάνθαστος και ο Σνάουτσνερ που μπήκε αλλαγή «έκλεισε» τις τρύπες στην δεξιά πλευρά, ενώ ακόμα και ο Σαλπιγγίδης στο διάστημα που αγωνίστηκε έδειξε ομαδικότητα και αυταπάρνηση, γυρίζοντας πολλές φορές πίσω για να μαρκάρει.
Συμπερασματικά, ο ΠΑΟΚ πέτυχε μια παλικαρίσια και καθαρή νίκη, δείχνοντας ότι έχει τα φόντα για την δεύτερη συνεχόμενη έξοδό του στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ. Διαθέτει παίκτες με σημαντική εμπειρία και ποιότητα και με λίγη τύχη είναι ικανοί να πάρουν την πρώτη θέση, κάτι που θα συνιστά, εκτός από τεράστια επιτυχία και σαφή ένδειξη ανόδου στο επίπεδο και στην κουλτούρα της ομάδας.
