Ρόνι Ντέιλα: Ο γυμνός κλώνος του Κλοπ στέφθηκε πρωταθλητής
Ακολούθησε κατά γράμμα τη συνταγή της επιτυχίας του Γίργκεν Κλοπ και δικαιώθηκε. Από ουραγός το 2009, οδήγησε την άσημη Στρόμσγκοντσετ στην κατάκτηση του τίτλου το 2013, αφήνοντας πίσω το μεγαθήριο της Νορβηγίας, Ρόζενμποργκ. Αν και μόλις 38 ετών, οι φίλαθλοι ζητούν να αναλάβει την εθνική. Ο ίδιος, δάσκαλος γαρ, σκύβει το κεφάλι και προσπαθεί να καλλιεργήσει τις γνώσεις του γύρω από το ποδόσφαιρο. Ο Ρόνι Ντέιλα είναι ο πιο ελπιδοφόρος προπονητής στην ηλικία του και σύντομα θα αφήσει το στίγμα του κι εκτός Σκανδιναβίας.
Σκηνή πρώτη: ένας Νορβηγός αμυντικός, στα τελευταία του, κάθεται σε μία αναπαυτική πολυθρόνα του σπιτιού του, με τα εσώρουχα, βλέποντας Όπρα στις 15:00 το μεσημέρι.
Επόμενη σκηνή: Ένας αλλόφρων προπονητής πετάει τα ρούχα του, μένει με τα εσώρουχα και στο χορτάρι του “Μάριενλιστ Στάντιον” αρχίζει να παίρνει κάμψεις μπροστά σε εκστασιασμένους προπονητές και κοινό.
Ίδιο πρόσωπο, πέντε χρόνια διαφορά. Πέντε χρόνια που έκαναν τη διαφορά. Και πέντε χρόνια που ουσιαστικά έπλασαν τον κορυφαίο εκπρόσωπο της νέας γενιάς προπονητών κάτω των 40. Ο Ρόνι Ντέιλα προσπέρασε στη στροφή τον πολυδιαφημισμένο Όλε Γκούναρ Σόλσκιερ, δις πρωταθλητή Νορβηγίας με τη Μόλντε, ο οποίος έφτασε ένα βήμα πριν από την ανάληψη της Άστον Βίλα πέρυσι.
Την Κυριακή, ο 38χρονος Ντέιλα πήρε τα “σκήπτρα” από τον πρώην άσο της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, οδηγώντας τη άσημη Στρόμσγκοντσετ στην κατάκτηση του δεύτερου πρωταθλήματος στην ιστορία της και πρώτου από το 1970. “Σαν να κατακτά την Premier League η Στόουκ”, ήταν η παρομοίωση που έκανε ο Νορβηγός τεχνικός, συγκρίνοντας το μπάτζετ των 7.800.000 ευρώ που είχε στη διάθεσή του, σε σχέση με εκείνο της άμεσης ανταγωνίστριας και παντοκράτειρας της Tippeligaen, Ρόζενμποργκ, με μπάτζετ 20.700.000 ευρώ.
Αυτή η απόσταση κρύβεται πίσω από την ανεπανάληπτη επιτυχία του συλλόγου που εδρεύει στο Ντράμεν των 62.500 κατοίκων, μία πόλη που συχνά γίνεται αντικείμενο ανεκδότων από τους πρωτευουσιάνους του Όσλο. Ο σύλλογος βρέθηκε στα πρόθυρα της καταστροφής το 2006, σώθηκε την τελευταία στιγμή κι έκτοτε μπήκε μπροστά ο μηχανισμός ανάκαμψης.
Η αλλαγή πλεύσης στη ζωή του
Βασικό γρανάζι του ήταν ο τότε αμυντικός του συλλόγου, που έκανε μία τελευταία προσπάθεια να παραμείνει στο χώρο του ποδοσφαίρου ως παίκτη. Για μία δεκαετία φορούσε τη φανέλα της Οντ Γκρένλαντ, αλλά το πάθος του για τη ζωή και για τον συνάνθρωπό του, λίγο έλειψε να του κοστίσει ακριβά. Στα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας, ο Ντέιλα βρέθηκε να προπονεί μία ερασιτεχνική ομάδα, να δουλεύει και τα απογεύματα να πηγαίνει στις δικές του προπονήσεις με την Οντ Γκρένλαντ.
Όταν η σύζυγός του γέννησε δίδυμα, η πίεση έφτασε στο απροχώρητο. “Ρόνι, δεν έχεις το χαμόγελό σου πλέον. Πρέπει να πας σπίτι σου και να ξαπλώσεις”, του είπαν από την ομάδα που προπονούσε. Όπερ κι εγένετο, ώστε να αποφύγει την ψυχολογική κατάρρευση. Μόνο που άθελά του έφτασε στο άλλο άκρο. Όταν υπέστη έναν σοβαρό τραυματισμό, βρήκε την ευκαιρία και παράτησε τα πάντα. Νυχθημερόν στο σπίτι του, με την οικογένειά του, αποκόπηκε από το ποδόσφαιρο και δεν το άντεξε.
“Αντιλήφθηκα ότι έπρεπε να κάνω κάτι”, σκέφτηκε και πήρε μεταγραφή στη Βίκινγκ. Μία σεζόν εκεί ήταν αρκετή για να αναστυλώσει το ενδιαφέρον του για το άθλημα και τον χειμώνα του 2006 βρέθηκε για πρώτη φορά να φοράει τα χρώματα της Στρόμσγκοντσετ.
Εκκίνηση από το ναδίρ
Το περίπλοκο όνομα του νορβηγικού συλλόγου δεν ήταν άγνωστο στους λάτρεις των στατιστικών. Στον 1ο γύρο του Κυπέλλου Κυπελλούχων το 1974, είχε γνωρίσει τη συντριβή από τη Λίβερπουλ με 11-0 στο “Άνφιλντ”, μία νίκη που παραμένει ακόμα η μεγαλύτερη στην ιστορία των “κόκκινων”.
Οι οικονομικές δυσκολίες που αντιμετώπιζαν οι περισσότεροι σύλλογοι στη Νορβηγία οδήγησαν σε αναπόφευκτη αλλαγή φιλοσοφίας. Η προσοχή τους στράφηκε στα νιάτα και στην ανάπτυξη των ικανοτήτων ταλαντούχων ποδοσφαιριστών, δίνοντάς τους περισσότερες ευκαιρίες στον αγωνιστικό χώρο. Η Στρόμσγκοντσετ ήταν πρωτεργάτης σε αυτήν την αντίληψη, με τον επί χρόνια αθλητικό διευθυντή της, Γιονστάιν Φλο, παλαιό παίκτη της Σέφιλντ Γιουνάιτεντ και αδερφό του Τόρε Άντε Φλο, να έχει δώσει ήδη τις κατευθυντήριες γραμμές.
Ο Ντέιλα αποκτήθηκε το 2006 με διπλό ρόλο. Παίκτης αλλά και βοηθός προπονητή του Νταγκ Εϊλέβ Φάγκερμο. Όταν ο τελευταίος απομακρύνθηκε από την τεχνική ηγεσία του συλλόγου στο τέλος του 2007, ο Φλο έκανε την κίνηση ματ. Προβίβασε τον Ντέιλα σε ρόλο πρώτου τεχνικού, έστω κι αν ήταν μόλις 32 ετών. Στόχος η παραμονή στην πρώτη κατηγορία του νορβηγικού ποδοσφαίρου και η ανάπτυξη των ακαδημιών.
Το στριπτίζ της επιτυχίας
Το πρώτο έγινε μετά κόπων και βασάνων τόσο στην πρώτη, όσο και στη δεύτερη σεζόν του. Στις 25 Οκτωβρίου του 2009, μάλιστα, η Στρόμσγκοντσετ υποδεχόταν τη Βίκινγκ και με ήττα θα έμπλεκε στην περιπέτεια των μπαράζ του υποβιβασμού. Αν και βρέθηκε πίσω στο σκορ, κατάφερε να ανατρέψει το σκορ και να πάρει τη νίκη 2-1. Την ώρα που οι φίλαθλοι στις εξέδρες παραληρούσαν, ο Ντέιλα τηρούσε κατά γράμμα την υπόσχεση που είχε δώσει πολύ πριν από τη σέντρα του αγώνα, να κάνει κάμψεις γυμνός εάν πετύχαινε τον στόχο του. “Γιατί δεν έβγαλες και τα εσώρουχα”, ρώτησε χαριτολογώντας ένας δημοσιογράφος. “Διότι δεν ήθελα να σοκάρω τα μικρά παιδιά στις εξέδρες”, απάντησε ο Ντέιλα.
Από τη 12η θέση του 2009, ακολούθησε η 7η τη νέα σεζόν και το κύπελλο Νορβηγίας, το πρώτο τρόπαιο του συλλόγου μετά από το 1991. Αυτή η διάκριση εξασφάλισε και την επιστροφή στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, έστω κι αν η μοίρα ήταν σκληρή κι έφερε τους Νορβηγούς αντιμέτωπους με την μετέπειτα κάτοχο του Europa League, Ατλέτικο Μαδρίτης.
Αυτό δεν είχε καμία σημασία για τον πτυχιούχο δάσκαλο, που η ικανότητα στη διαχείριση των παικτών του δεν συγκρίνεται με καμία άλλη. Η πορεία της Στρόμσγκοντσετ μπορούσε να είναι μόνο ανοδική. Η επιθετική φιλοσοφία που είχε εμφυσήσει ο Ντέιλα στο ποδοσφαιρικό τμήμα ταίριαζε με τις ηλικίες των παικτών του. Νεανική ομάδα γαρ, ο Ντέιλα τους δίδασκε την αγάπη για το θέαμα, για τις επιθετικές αρετές, για την διαρκή προώθηση και για το γκολ. Η τακτική αυτή ήταν δίκοπο μαχαίρι, αφού τη χρονιά του κυπέλλου, το 2010, η ομάδα του είχε τη δεύτερη χειρότερη άμυνα με 59 γκολ παθητικό.
Όσο πιο γρήγορο γινόταν το τρανζίσιον των παικτών του, τόσο πιο όμορφο ποδόσφαιρο παρουσίαζαν επί χόρτου. Όσο πιο πολλά γκολ σημείωναν οι ακούραστοι εργάτες του, τόσο πιο πολύ αποθάρρυναν τον αντίπαλο. Χάρη σε έναν μαγικό αλγόριθμο, η Στρόμσγκοντσετ βελτιωνόταν όταν έπαιζε πιο επιθετικά. Η δικαίωση ήρθε το 2012, όταν έφτασε μία ανάσα από την κατάκτηση του τίτλου. Με 62 γκολ ενεργητικό, η Στρόμσγκοντσετ είχε μακράν την καλύτερη επίθεση της κατηγορίας και τελείωσε τη σεζόν 4 βαθμούς πίσω από τη Μόλντε εξαιτίας ενός άσχημου διαστήματος 7 αγώνων με μόλις μία νίκη στο τέλος της σεζόν.
“Όσο αναπτύσσω τον εαυτό μου, κανείς δεν μπορεί να φτάσει όσα κάνω. Είμαι αφοσιωμένος στο να μιλάω με τους άλλους για να διορθώνω τα λάθη μου. Το νορβηγικό ποδόσφαιρο είναι πολύ μικρό για να καθόμαστε στο άλογό μας. Ο εγωισμός νομίζω ότι είναι ηλίθιος”, δήλωνε το 2009 ο Ντέιλα, εφαρμόζοντας κατά γράμμα αυτόν τον τρόπο σκέψης.
Η συνταγή του τίτλου
Μετά από την ήττα από την πρωταθλήτρια Μόλντε στην πρεμιέρα, η Στρόμσγκοντσετ παρατάχθηκε με 9 παίκτες κάτω των 24 ετών στο παιχνίδι κόντρα στη Βαλερένγκα. Μοναδικοί… υπερήλικοι, ο βετεράνος πρώην διεθνής Ούβιντ Στόρφλορ (32) και ο Ούγγρος επιθετικός Πέτερ Κόβατς (34), ο οποίος επέστρεψε στον σύλλογο λόγω της Νορβηγίδας συζύγου του. Μετά από 15 αγωνιστικές διέψευδε με τη σειρά του τον Άλαν Χάνσεν και την περίφημη ρήση του για τη “χρυσή γενιά” του Άλεξ Φέργκιουσον στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ( “Δεν μπορείς να κερδίσεις τίποτα με παιδιά”). Η Στρόμσγκοντσετ βρισκόταν επικεφαλής στη βαθμολογία με 6 πόντους διαφορά από τη Ρόζεμποργκ.
Ο τίτλος, πλέον, ήταν ορατός στόχος, αλλά ο Ντέιλα δεν μετακινήθηκε ούτε μοίρα από την προπονητική σταθερά που είχε χαράξει στο ξεκίνημά του, το 2008. Ακόμα κι όταν η ομάδα του βρισκόταν στον πάτο του βαθμολογικού πίνακα το 2009, ήταν άτεγκτος. “Θα προτιμούσα να πέσουμε, από το να παίζουμε άσχημο ποδόσφαιρο. Η ανάπτυξη των ποδοσφαιριστών είναι πολύ πιο σημαντική από το δικό μου μέλλον. Η δουλειά μου είναι να βελτιώσω τους παίκτες”, δήλωνε ευθαρσώς για έναν 33χρονο προπονητή στην τοπική εφημερίδα “Drammens Tidende”.
“Η επιθετική φιλοσοφία θα μας οδηγήσει μπροστά. Θα γίνουμε καλύτεροι επειδή το στιλ μας είναι σταθερό. Έχω τεράστια πίστη σε αυτό που κάνουμε και δεν υπάρχει αμφιβολία στο μυαλό μου ότι θα φέρουμε τα αποτελέσματα που θέλουμε στο μέλλον”.
Σε εκείνο το χρονικό σημείο, οι δηλώσεις του αντιμετωπίστηκαν με ενθουσιασμό από τη διοίκηση, η οποία του προσέφερε νέο συμβόλαιο. Φέτος, γνωρίζοντας πως να διαχειριστεί την πίεση μετά από τις προσωπικές εμπειρίες που βίωσε, οδήγησε την ομάδα σε 4 σερί νίκες που τη σταθεροποίησαν στην κορυφή της βαθμολογίας και την έχρισαν πλέον πρώτο φαβορί για την κατάκτηση του πρωταθλήματος. Το τέλος της σεζόν δεν λύγισε το σύνολο που δημιούργησε ο 38χρονος προπονητής. Οι αριθμοί εντυπωσιακοί: 63 βαθμοί με 19 νίκες, 66 γκολ υπέρ (55 η δεύτερη καλύτερη επίθεση, Άαλεσουντ, 50 η ανταγωνίστρια του τίτλου Ρόζενμποργκ), 26 γκολ κατά (25 η καλύτερη άμυνα, αυτή της Ρόζενμποργκ) και για δεύτερη σερί σεζόν αήττητη στην έδρα της.
Ο κλώνος του Κλοπ
Η παρομοίωση με το πιο “καυτό” προπονητικό όνομα στην Ευρώπη ήταν αναπόφευκτη. Εξάλλου, υπάρχουν πολλές κοινές συνισταμένες στο βιογραφικό των δύο πετυχημένων προπονητών. Η ομάδα τους βρέθηκε στο χείλος της οικονομικής καταστροφής. Ένας σπουδαίος παίκτης του παρελθόντος, σε ρόλο αθλητικού διευθυντή, τους εμπιστεύτηκε τη θέση του πρώτου προπονητή, παρότι η καριέρα τους δεν ενέπνεε ασφάλεια για κάτι τέτοιο.
Η φιλοσοφία τους ταυτόσημη. Δημιουργία, προώθηση, επίθεση. Η μεθοδολογία επίσης. Δημιουργία ενός περιβάλλοντος εμπιστοσύνης, όπου ο ποδοσφαιριστής αισθάνεται τον σεβασμό του προπονητή του, έχει το περιθώριο να προσπαθήσει και να αποτύχει και στη συνέχεια να βρει κάποιον δίπλα του να τον στηρίξει.
Συν αυτώ, απαραίτητο σωσίβιο στην επιβίωση μέσα σε ένα περιβάλλον οικονομικής κρίσης ήταν οι έξυπνες αγορές. Παίκτες με μικρή ή μηδαμινή αξία, φορούν τη φανέλα του συλλόγου και αφενός αποδίδουν το μέγιστο, αφετέρου αποκτούν αξία και συχνά υπεραξία.
Ο ηγέτης του κέντρο το 2012 στην Στρόμσγκοντσετ, Άντερς Κόνραντσεν, πήρε μεταγραφή στη Ρεν, ο ταλαντούχος επιθετικός Μάρκους Πέντερσεν πήρε μεταγραφή στη Φίτεσε το 2010, όμως ο σύλλογος συνέχισε ανεπηρέαστος την ανοδική πορεία του, αναδεικνύοντας νέα φιντάνια όπως ο διεθνής μέσος με την εθνική Νορβηγίας κ-21, Στέφαν Γιοχάνσεν.
Το προδιαγραφόμενο μέλλον του Ντέιλα
Πριν από την έναρξη της νέας σεζόν, ο Ντέιλα ανακοίνωσε ότι θα βρεθεί στο Ντόρτμουντ για να παρακολουθήσει από κοντά προπονήσεις του Κλοπ. Η διάθεση για γνώση δεν στερεύει για τον πιο ενθουσιώδη προπονητή που έχει βγάλει το νορβηγικό ποδόσφαιρο εδώ και μερικές δεκαετίες. “Έχω τεράστιο σεβασμό για τα επιτεύγματα του Κλοπ στην Ντόρτμουντ και υπάρχουν πολλές ερωτήσεις που θέλω να του κάνω. Θα ήθελα να μάθω περισσότερα για τον τρόπο με τον οποίο βελτιώνει τους παίκτες ώστε να είναι έτοιμοι να πρωταγωνιστήσουν σε κορυφαίο, διεθνές επίπεδο, τόσο σύντομα”, δήλωσε στην “Drammens Tidende”.
Η αποχώρηση του Έγκιλ Όλσεν από τον πάγκο της Νορβηγίας προκάλεσε ρεύμα υπέρ του Ντέιλα για την κατάληψη της θέσης. Ο Ντέιλα δεν είναι ακόμα έτοιμος. Εξάλλου, η κατάκτηση του τίτλου από την Στρόμσγκοντσετ παρομοιάζεται μόνο με τον αντίστοιχο θρίαμβο της “νεοφώτιστης” Μος το 1987.
“Αρχιτέκτονας” εκείνης της επιτυχίας, ο Νίλς Άρνε Έγκεν, άλλος ένας προπονητής που άφησε το στίγμα του στο νορβηγικό ποδόσφαιρο για το επιθετικό ποδόσφαιρο που προτιμούσε. Μετά από τον θρίαμβο του 1987, ανέλαβε την μικρομεσαία μέχρι τότε Ρόζενμποργκ και τη μετέτρεψε σε φαινόμενο της εποχής, με 13 σερί τίτλους από το 1991 μέχρι το 2004. Την ίδια εποχή που ο Ντέιλα ανέπτυσσε τις ιδέες του ως άσημος αμυντικός στην Οντ Γκρένλαντ…