Ο… τρελός του χωριού
Η τάση των κοινωνιών (μικρών ή μεγάλων) να αναζητούν εξιλαστήρια θύματα στα οποία θα ρίχνουν το ανάθεμα και θα αποδίδουν όλα τα κακώς κείμενα στους κόλπους τους είναι προαιώνια. Όπως και η τάση (παραλλαγή της προηγούμενης) να…μπιζάρεται όποιος ξεφεύγει από το μέσο όρο, όποιος φανερώνει αδυναμίες που η κοινωνία δεν μοιάζει έτοιμη να συγχωρήσει.
Στο στρατό υπήρχαν οι «περιπτώσεις» ή «περιπτωσάρες» (όσοι υπηρετήσατε, αποκλείεται να μην έχετε ακούσει την ερώτηση «που είσαι ρε περίπτωση»). Ο… ήρωας μας ήταν έτοιμος να υποστεί κάθε όρεξη του υπόλοιπου λόχου, θα ερχόταν πρώτος στο μυαλό του λοχία που αναζητούσε άνθρωπο για αγγαρεία, θα σηκωνόταν όπως και να έχει το βράδυ για να μας πει τη στρατιωτική προσευχή. Και οι υπόλοιποι θα γελούσαν. Όταν πάλι ο λοχαγός θα έψαχνε τον φταίχτη για κάτι στραβό, όλοι την «περίπτωση» θα δείχναμε.
Στα χωριά της ελληνικής υπαίθρου το ρόλο του εξιλαστήριου θύματος αναλαμβάνει ο…τρελός. Οσοι έχετε, έστω και μία μικρή εμπειρία ζωής σε χωριό, ξέρετε ότι ο τρελό-Γιάννης, τρελό-Κώστας (το όνομα έτσι και αλλιώς δεν παίζει ρόλο) είναι ο τύπος με τον οποίο οι υπόλοιποι χωριανοί διασκεδάζουν, είναι αυτός που θα κάνει όλα τα θελήματα και θα υποστεί την κοροϊδία των μικρών.
Στην οπωσδήποτε μεγαλύτερη κοινωνία του Παναθηναϊκού, ο…τρελός του χωριού είναι (αποκλείεται να μην πήγε το μυαλό σας εκεί) ο Λουκάς Βύντρα. Ο άνθρωπος που πληρώνει συνήθως το μάρμαρο για τις αποτυχίες της ομάδας και σηκώνει το σταυρό του μαρτυρίου. Υπερβολές; Όχι δα. Αν έχετε βρεθεί σε αγώνα της ομάδας τα τελευταία χρόνια θα έχετε διαπιστώσει ότι τα σχόλια που ακούγονται για το συγκεκριμένο παιδί θα λύγιζαν ακόμα και τους πιο ισχυρούς χαρακτήρες. Η λέξη «άμπαλος» φαντάζει χάδι μπροστά στις άλλες.
Μία ματιά στα στατιστικά του αρκεί να σας πείσει ότι ο Μακεδόνας μπακ έχει κερδίσει την εμπιστοσύνη όλων των προπονητών που είχε στον Παναθηναϊκό. Συνήθως τα νούμερα αποτελούν ένα βολικό τρόπο για να πεις ψέματα, ωστόσο στη συγκεκριμένη περίπτωση αποδεικνύουν του λόγου του αληθές. Σεζόν 2004-05 27 συμμετοχές, σεζόν 05-06 23 συμμετοχές, σεζόν 2006-07 26. Οι περισσότερες από αυτές «γεμάτες», ενενηντάλεπτες.
Να έχει παίξει με βύσμα με έναν εκ των Σουμ, Σκάζνι, Μαλεζάνι, Μπάκε, Μουνιόθ, Πεσέιρο είναι, θεωρητικά πάντα, πιθανό. Να χρησιμοποιείται όμως από όλους αυτούς, παρά την αμφισβήτηση στο πρόσωπό του, κάτι δείχνει. Ο Μαλεζάνι, με την ειλικρίνεια που τον διέκρινε, το είχε εξηγήσει. «Με την απόδοσή του στις προπονήσεις, σε υποχρεώνει να τον χρησιμοποιήσεις». Αυτό που δεν είπε ο Ιταλός είναι ότι τα προβλήματα αρχίζουν στους αγώνες, μετά από λάθη που όλοι οι ποδοσφαιριστές κάνουν συχνά ή όχι. Νομίζουμε ότι μία προσωπική μαρτυρία θα δώσει κάτι παραπάνω εδώ.
Στον πρόσφατο αγώνα του Παναθηναϊκού με τον Ατρόμητο στο «Απόστολος Νικολαϊδης» ο Βύντρα παρουσιάστηκε τόσο διστακτικός, τόσο φοβισμένος θα έλεγε κανείς (παρά το γεγονός ότι «έφτιαξε» το πρώτο γκολ), πως αδυνατούσε να κάνει ακόμα και τα στοιχειώδη. Να δώσει μία πάσα της προκοπής στα πέντε μέτρα. Το άγχος, ήταν φανερό, κλείδωνε τα πόδια και το μυαλό του. Και ο κόσμος, αντί να στηρίξει, να πει έναν καλό λόγο να ανεβάσει τον ποδοσφαιριστή, ειρωνευόταν, χλεύαζε και έβριζε. Οι φωτεινές εξαιρέσεις απλώς επιβεβαιώνουν τον κανόνα.
Από τη στιγμή που στα εντός έδρας – κυρίως – παιχνίδια έχει διαμορφωθεί ένα τέτοιο κλίμα, τα πράγματα δύσκολα θα αλλάξουν. Και ο παίκτης, που αποδεδειγμένα επηρεάζεται από την άδικη κριτική, δεν θα μπορέσει να δώσει το κάτι παραπάνω, να ξεδιπλώσει στο γήπεδο το όποιο ταλέντο του, να δείξει αυτά που μπορεί. Και όμως ο Βύντρα ξέρει μπάλα. Ίσως σε μερικούς από σας να ακούγεται περίεργο αλλά ένας εν ενεργεία διεθνής που ο Οτο Ρεχάγκελ τιμά με την εμπιστοσύνη του, δεν μπορεί παρά να έχει ….σχέση με το άθλημα.
