Γιατί όχι τον Απόλλωνα Παπαθεοχάρη;
Ο Θέμης Καίσαρης σχολιάζει την απόφαση του επικεφαλής του Απόλλωνα Σμύρνης να αλλάξει το σήμα με τον... Άγιο Απόλλωνα στην αναμέτρηση με τον Ολυμπιακό και αναρωτιέται τι θα συνέβαινε εάν δεν ήταν θρήσκος, αλλά φίλος του θεάτρου;
Φτάσαμε να το δούμε κι αυτό. Μια ποδοσφαιρική ομάδα να αγωνίζεται με αλλαγή στο σήμα της, χωρίς κανείς να την έχει προαναγγείλει, χωρίς κανείς να την πάρει χαμπάρι την ώρα του αγώνα και χωρίς καν να την εξηγήσει μετά.
Η ομάδα είναι ο Απόλλων Σμύρνης. Αγωνίστηκε με αλλαγμένο σήμα στον αγώνα με τον Ολυμπιακό, με τον Άγιο Απόλλωνα να έχει πάρει τη θέση του ομώνυμου θεού που έχει δώσει το όνομά του στην ομάδα. Κανείς δεν το γνώριζε, εκτός απ’ τον Τάκη Μονεμβασιώτη, τον πατέρα του προέδρου της ομάδας και εμπνευστή της συγκεκριμένης κίνησης.
Ο ίδιος όσο κι αναζητήθηκε απ’ τα ΜΜΕ δεν βγήκε να μιλήσει γι’ αυτήν του την απόφαση. Το σίγουρο είναι πως στην ομάδα δεν το γνώριζαν και, το σημαντικότερο, δεν είχε ενημερωθεί ο κόσμος, αλλά και ο Ερασιτέχνης Απόλλων. Όπως είναι γνωστό, τα ερασιτεχνικά τμήματα είναι οι “ιδιοκτήτες” της επωνυμίας και των σημάτων των συλλόγων, με την “άδειά” τους αυτά χρησιμοποιούνται από ΠΑΕ και ΚΑΕ.
Χωρίς επίσημη εξήγηση απ’ τον ίδιο τον εμπνευστή, είναι ασφαλές να εικάσουμε πως ο λόγος γι’ αυτήν την πρωτοφανή κίνηση είναι η βαθιά πίστη του ιδίου. Το ρεπορτάζ λέει πως ο ίδιος είναι βαθιά θρησκευόμενος, πράγμα που φαίνεται κι απ’ το γεγονός πως έχει εγκαταστήσει μια μεγάλη εικόνα της Παναγίας στα αποδυτήρια της ομάδας και ένα μανουάλι έξω απ’ αυτά.
Λογικά, ο κ. Μονεμβασιώτης θέλησε να δώσει στην ομάδα μια τέτοια ώθηση, θεωρώντας πως μια αλλαγή στο σήμα της ομάδας και η τοποθέτηση εκεί του Αγίου Απόλλωνα θα βοηθούσε κόντρα στο δύσκολο τεστ με τον Ολυμπιακό.
Ο κόσμος του αθλητισμού έχει τέτοια. Αθλητές και προπονητές που πιστεύουν, αλλά και οπαδούς που θεωρούν πως μια αλλαγή θέσης μπορεί να αλλάξει την τύχη του αγώνα, που έχουν “τυχερά” κασκόλ και φανέλες, συνήθειες που τηρούνται με ευλάβεια, κτλ. Μέχρι εκεί.
Αλλαγή στο σήμα της ομάδας, έστω και για ένα μόνο αγώνα, είναι κάτι το πρωτοφανές. Και ταυτόχρονα σκανδαλώδες, αφού ο Μονεμβασιώτης εννοείται πως δεν είχε και δεν έχει δικαίωμα να κάνει κάτι τέτοιο χωρίς τη άδεια του Ερασιτέχνη, αλλά και τη σύμφωνη γνώμη του κόσμου της ομάδας, ακόμα κι αν το κρατήσει για μόνο ένα ματς.
Ερασιτέχνης και κόσμος του Απόλλωνα είναι έξαλλοι με ό,τι συνέβη και ποιος μπορεί να πει πως δεν έχουν δίκιο; Μια απόφαση που μπορεί μεν να έγινε με τις καλύτερες προθέσεις, αλλά είναι σίγουρα ταπεινωτική για τον σύλλογο, που είδε να αλλάζει το σήμα δεκαετιών για ένα καπρίτσιο, μια ιδιαιτερότητα προέδρου, μια αδικαιολόγητη αυθαιρεσία.
Αδικαιολόγητη, γιατί δεν αφορά κανέναν το τι πιστεύει ο Μονεμβασιώτης και αν μέσα του θεωρούσε πως ο Άγιος Απόλλωνας (ποιος;) θα “βοηθούσε” περισσότερο απ’ τον ομώνυμο θεό. Ο ίδιος μπορεί να κάνει ό,τι θέλει, να προσεύχεται ή ακόμα και να κανονίζει αγιασμούς και ευχέλαια, αν πιστεύει στη βοήθειά τους. Το να αλλάξει μόνος του το σήμα της ομάδας, επειδή θεώρησε πως ένας άγιος θα ήταν “καλύτερα”, δεν μπορεί να το κάνει.
Πάλι καλά δηλαδή που δεν έγινε κανένα “θαύμα” να νικήσει ο Απόλλωνας και να έχουμε άλλα. Να πειστεί ο Μονεμβασιώτης πως το τρικ έπιασε και να θελήσει να το διατηρήσει ή να σκεφτεί κι άλλα τέτοια παρόμοια. Και ευτυχώς που είναι θρήσκος και όχι λάτρης πχ. του σύγχρονου ελληνικού θεάτρου. Γιατί τότε μπορεί αντί για τον Άγιο Απόλλωνα να έβαζε στο σήμα της ομάδας τον Απόλλωνα Παπαθεοχάρη, τον γιο του Γιάννη.
Κωμικό, αλλά και τραγικό. Και σίγουρα θα ήταν περισσότερο τραγικό αν ο Μονεμβασιώτης έκανε κάτι τέτοιο σε μια ομάδα με περισσότερο κόσμο. Αν πχ. άλλαζε το σήμα του Άρη ή του ΠΑΟΚ για ένα ματς ή μιας εκ των τριών μεγάλων της Αθήνας και του Πειραιά. Τα γραφεία της ομάδας θα ήταν υπό κατάληψη και ο πρόεδρος θα ήταν persona non gratta, θα τον κυνηγούσαν μέχρι να πατήσει μαύρο χιόνι.
Ευτυχώς οι Απολλωνiστές δεν έκαναν τέτοια, τουλάχιστον όχι ακόμα, και καλό θα είναι να μη φτάσουν μέχρι εκεί. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως δεν νοιώθουν προσβεβλημένοι απ’ αυτό που συνέβη, πως δεν νοιώθουν πως η ομάδα τους έζησε μια δυσάρεστη στιγμή, χωρίς λόγο.
Ο Μονεμβασιώτης επέλεξε τη σιωπή προς τα ΜΜΕ και ίσως να έπραξε σωστά. Καλό θα είναι να ακούσει τι έχουν να του πουν κόσμος και Ερασιτέχνης και να καταλάβει πως δεν είναι δα πως δεν έγινε και τίποτα. Για να τους ζητήσει, έστω και μακριά απ’τα φώτα της δημοσιότητας, μια συγγνώμη και μαζί να πορευτούν στο μέλλον, να το ξεχάσουν.
Τόσο μικρές, αλλά συνάμα και τόσο αγαπημένες, αθλητικές οικογένειες όπως ο Απόλλωνας δεν αντέχουν τέτοια πλήγματα. Η ιστορία και η περηφάνια τους είναι πολλές φορές τα μόνα που έχουν. Δεν γίνεται να παίζεις μ’αυτά, όσο καλές και αγνές κι αν είναι οι προθέσεις σου.
Διαβάστε ακόμη
ΠΡΩΤΟΦΑΝΕΣ: Είχε στο σήμα τον… Άγιο αντί για τον Θεό Απόλλωνα (PHOTOS)
