Το κόστος για τον Βρύζα
Ο Ζήσης Βρύζας πληρώνεται ως έμμισθος πρόεδρος, αλλά "πληρώνει" κι ο ίδιος ένα βαρύ κόστος ευθύνης και πιθανής προσωπικής, οικονομικής και οικογενειακής του "εξόντωσης", που συνεπάγεται από την δέσμευση της περιουσίας του για τα χρέη στην εφορία. Δεν είναι και λίγο...
Εάν δεν πληρωθεί το μεγαλύτερο μέρος από τα πέντε εκατ. ευρώ της ρύθμισης από τη διοίκησή του, ή από την επόμενη, θα κινδυνεύει με καταστροφή. Έτσι, για να μην πλανάται η αφελής εντύπωση πως ο πρόεδρος του ΠΑΟΚ έχει μόνο προνόμια.
Στην συνέντευξη Τύπου δεν χρησιμοποίησε την κλασική “καραμέλα” της στήριξης και της υπομονής από τον κόσμο και πολύ καλά έκανε. Αυτά είναι αυτονόητα πράγματα. Είναι επιλογή του καθενός η ομάδα που στηρίζει (όχι κτήμα του). Όπως είναι επιλογή του καθενός οι παρέες του, οι φίλοι του, οι προσωπικές του σχέσεις, ο κοινωνικός του περίγυρος και κρίνεται από τη στάση του και τη συμπεριφορά του προς όλους αυτούς. Όσα κάνει και λέει αντιπροσωπεύουν και περιγράφουν την προσωπικότητά του. Ο καθένας αφήνει το στίγμα του και κανείς δεν μπορεί να σε αναγκάσει να είσαι σωστός.
Στήριξη με παρακάλια δεν έχει κανένα νόημα. Απολύτως κανένα. Ο Βρύζας ανέλυσε την δύσκολη οικονομική κατάσταση και άφησε τον καθένα να πράξει τα δέοντα. Ό,τι αισθάνεται και ό,τι νιώθει. Δεν είναι ικέτης ο εκάστοτε πρόεδρος του ΠΑΟΚ απέναντι σε κανέναν. Όποιος θέλει ας στηρίξει την ομάδα του, όποιος δεν θέλει, τουλάχιστον, ας μην τις δημιουργεί προβλήματα.
Επίσης, ο Βρύζας επανέλαβε τη θεωρία του για την δευτερεύουσα σημασία του αγωνιστικού κομματιού. Σωστό. Διότι, οι μεγάλες ομάδες χαρακτηρίζονται πρωτίστως από τη δομή, την οργάνωσή τους, τη νοοτροπία και τη συμπεριφορά των φιλάθλων τους και όλων όσων τις περιστοιχίζουν και… καταλήγουν στο γήπεδο. Εάν όλοι αυτοί οι κρίκοι λειτουργούν σωστά έρχονται αναπόφευκτα και οι επιτυχίες. Αλλά όταν ο αθλητισμός στην Ελλάδα γίνει έκφραση του πολιτισμού και όχι του παρασιτισμού, τότε, ίσως πραγματοποιηθεί το όραμα του Βρύζα. Προς το παρόν, το ελληνικό ποδόσφαιρο απέχει πολύ απ’ όλα όσα οραματίζεται. Φυσικά και δεν είναι ουτοπιστής, ξέρει ότι κατεστημένες αντιλήψεις δεκαετιών δεν αλλάζουν μέσα σε λίγους μήνες, αλλά θα δώσει την “μάχη” του, όπως είπε χαρακτηριστικά.
Ακόμα ήταν εμφανώς επιφυλακτικός για την εξέλιξη της υπόθεσης με τους υποψήφιους επενδυτές Ιβάν Σαββίδη και Γιάννη Καμπάνη, αναγνωρίζοντας ότι όσο υπάρχουν τα υπέρογκα “παγωμένα” χρέη στο δημόσιο πολύ δύσκολα θα έρθει χρηματοδότης. Δεν “έπαιξε” με την αγωνία του κόσμου, στήνοντας… μια φθηνή και επαναλαμβανόμενη όπερα αποπροσανατολισμού των ΠΑΟΚτσήδων από τα φλέγοντα ζητήματα της ομάδας.
Για τον Λάζλο Μπόλονι είπε, μεν, ότι δεν τίθεται θέμα προπονητή, αλλά στις επίμονες ερωτήσεις για το εάν μπορεί να αλλάξουν τα δεδομένα εφόσον δεν πάει καλά ο ΠΑΟΚ στα πλέι οφ, απέφυγε διακριτικά και επιμελώς την απάντηση, όπως και στην ερώτηση για το εάν είναι ικανοποιημένος από την πορεία του Μπόλονι, παραπέμποντας για οριστικά συμπεράσματα στη λήξη των πλέι οφ.
Είναι προφανές, ότι τα αποτελέσματα στα πλέι οφ και ο βαθμός συμφωνίας ή διαφωνίας του Μπόλονι με το δραστικά “ψαλιδισμένο” αγωνιστικό πλάνο για τη νέα χρονιά είναι σημαντικότατες παράμετροι. Πάντως, απέδειξε ότι ξέρει να φτιάχνει ομάδες, άρα λογικά, κυρίως, δική του θα είναι η απόφαση που θα πάρει για το μέλλον του.
Συμπερασματικά, ο Βρύζας έκανε αυτό που έπρεπε. Δεν κολάκεψε κανέναν, δεν στρογγύλεψε τις γωνίες και άφησε τους πάντες ελεύθερους να αποφασίσουν τον τρόπο με τον οποίο θα αποδείξουν την αγάπη τους για τον ΠΑΟΚ.