Γεια σου παλιέ καλέ Ομπράντοβιτς. Μας έλειψες

Το θέλει, το δούλεψε, το απέδειξε. Αυτός ήταν ο Ομπράντοβιτς που κανείς δεν τολμάει να αμφισβητήσει. Ναι είναι ο τύπος που σάρωνε με την μαγκιά του τα ευρωπαϊκά. Αυτός έκανε τον Ντικούδη να λυσομανάει, να παίζει μετά από καιρό με την καρδιά του για να βγάλει τον Σκόλα από την ρακέτα. Αυτός έβαλε από τον πουθενά τον Ντελκ για να γλυκάνει το σκληρό παιχνίδι του Παναθηναϊκού και να ανοίξει αν μπορεί το σκορ. Αυτός έριξε στην μάχη τον Αλβέρτη που έχει να παίξει πολύ καιρό. Αυτός κατάλαβε ακριβώς τι… κέρδη θα έχει από την έδρα και το γεγονός ότι φιλοξενεί το φάιναλ φορ.

Ετοίμασε τον Παναθηναϊκό χωρίς φρου φρου και αρώματα, τον ετοίμασε για πόλεμο. Οι παίκτες μύρισαν αίμα και είναι αλήθεια ότι πέρυσι δεν συνέβαινε κάτι τέτοιο.

Η εξέδρα έδωσε ρεσιτάλ και ας έλλειψε ένας ικανός αριθμός φανατικών και δεν πανικοβλήθηκε. Αυτό ίσως να είναι το μοναδικό μειονέκτημα για τον τελικό. Μόνο αυτό, να μην επηρεαστεί κανείς από την σιγουριά των φιλάθλων για το τέταρτο κύπελλο πρωταθλητριών.

Επιτρέψτε μόνο μία προσωπική… ικανοποίηση. Πόσο καλύτερος είναι ο Παναθηναϊκός χωρίς τον Λάκοβιτς; Αυτός ο τύπος , χωρίς να είναι μόνο δικές του οι ευθύνες, κρατούσε όμηρο τους πρωταθλητές στο πολύ περιορισμένο ταλέντο του. Ο Μπετσίροβιτς δεν έψαχνε να κρυφτεί πουθενά γιατί δεν έγινε με βίσμα καλός παίκτης. Έτσι βγήκε ένα απωθημένο.

Μετά τους δύο αγώνες, και ιδιαίτερα τον πρώτο ημιτελικό βρήκα καμιά δεκαριά λόγους για να γουστάρω περισσότερο τον Θοδωρή Παπαλουκά. Γιατί παίζει μπάσκετ προκειμένου να νικήσει καθαρά, στα ίσια. Να χάσειή να νικήσει παλλικαρίσια. Όχι με τις βρωμιές συμπαικτών του όπως ο Βαν Ντερ Σπίγκελ ή ο Τόρες. Γιατί δεν ήθελε να νικήσει ότι κι αν συμβεί παρά μόνο επειδή το άξιζε. Γιατί βγήκε να παίξει μπάσκετ όχι να εκμεταλλευτεί την σκανδαλώδη εύνοια των διαιτητών για την ομάδα του. Γιατί δεν πήγε να κόψει το μπάσκετ σε κανέναν αντίπαλο ή να του βγάλει το μάτι. Μπράβο και τον γουστάρουμε ακόμα περισσότερο γιατί είναι καθαρός. Του χρωστάνε και δεν χρωστάει.

Το τελευταίο απωθημένο. Το… δομημένο το μπάσκετ. Να δούμε κάποια στιγμή μπασκετάκι και να μην φοβάται ο φίλος ο Νίκος ο Γιαννόπουλος, απεσταλμένος του contra.gr στο γήπεδο, μην τον πετύχει κανένα τούβλο ή οι αγκωνιές των ψηλών. Όποιοι έβριζαν την Λιμόζ, να τους ακούσω τώρα, που είδαμε το ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΜΠΑΣΚΕΤ ΣΕ ΦΑΙΝΑΛ ΦΟΡ. Η κούπα μετράει θα πείτε. Ναι γι αυτούς που την παίρνουν. Μαγκιά τους και μαζί τους.