Η ανοσία του Παναθηναϊκού και το πανηγύρι της Λάρισας
Η ανοσία του Παναθηναϊκού και το πανηγύρι της Λάρισας. Ολα τα ρεπορτάζ του τελικού.
Αυτός ο τελικός μου ξύπνησε παιδικούς εφιάλτες και τα αποφθέγματα των ειδικών, εφηβικές απορίες. Ναι, από τότε αναρωτιέμαι και απάντηση δεν βρίσκω, πως είναι δυνατόν κάθε φορά που κερδίζει το ποδόσφαιρο, να χάνει ο Παναθηναϊκός…
Εντάξει ρε παλικάρια, νίκησε πάλι το ποδόσφαιρο. Όταν νικάει όμως ο Παναθηναϊκός στην Ευρώπη, κερδίζει το αντιποδόσφαιρο, ε; Δεν βαριέσαι, θα το ξεπεράσουμε και αυτό.
Ούτως ή άλλως, στο φετινό βαρέλι πιάσαμε πάτο. Αυτή τη φορά με κάθε σιγουριά μπορούμε να πούμε ότι δεν έχει παρακάτω. Το ΟΥΕΦΑ δεν χάνεται κι ας μειώθηκαν οι θέσεις μέσω πρωταθλήματος…
Λοιπόν κύριοι, αποτύχαμε παταγωδώς. Και η διοίκηση και η τεχνική ηγεσία και το ποδοσφαιρικό τμήμα είναι συνυπεύθυνοι για το φετινό Βατερλό. Το εύκολο, εύπεπτο και εμπορικό είναι να ζητήσουμε να μας αδειάσετε τη γωνιά. Άπαντες. Περνάει, πουλάει και ικανοποιεί τούτη την ώρα το λαϊκό αίσθημα.
* (link:152423)Φωτογραφίες και παραλειπόμενα(/link)
* (link:152449)Η κριτική των παικτών του ΠΑΟ(/link)
* (link:152455)Η κριτική των παικτών της ΑΕΛ(/link)
* (link:152453)Νταμπίζας: “Η κορύφωση”(/link)
* (link:152465)Πάρτι στα αποδυτήρια των κυπελλούχων(/link)
* (link:152480)Μεθυσμένη πολιτεία η Λάρισα(/link)
* (link:152470)Μουνιόθ: “Θα μου άρεσε να μείνω”(/link)
* (link:152477)Δώνης: “Απολαμβάνουμε την στιγμή”(/link)
* (link:152472)Ποιος είναι ο Αντσουε(/link)
Σχόλιο:
(link:152483)Η βαρύτητα της (λαχανί) φανέλας(/link)
Μας λέγατε ότι ο δρόμος είναι ανηφορικός, αλλά αυτό δεν είναι ανηφόρα, είναι
Γολγοθάς.
Μας λέγατε ότι θέλει υπομονή και επιμονή για να απολαύσουμε τους καρπούς των κόπων, αλλά η σοδιά κάηκε από τον
καταποντισμό των λαθών σας.
Λοιπόν, τα καταφέρατε. Επήλθε πλέον πλήρης ανοσία. Δεν είδα σκυθρωπά πρόσωπα το σαββατόβραδο. Δεν είδα πληγωμένους Παναθηναϊκούς. Μία εκνευριστική απάθεια, στα σύνορα της αδιαφορίας και τίποτε άλλο.
Πριν από περίπου ενάμιση μήνα είδα δεχτεί ένα συγκλονιστικό mail αναγνώστη και είναι το ακόλουθο:
«Όταν χάνω τρελαίνομαι και με καταλαβαίνεις από χιλιόμετρα. Ιδιαίτερα στο σπίτι το καταλαβαίνουν μόλις κλείσει πίσω μου η πόρτα. Ή μάλλον το καταλάβαιναν. Τελείωσε το ματς με τον Ατρόμητο και γύρισα σπίτι. Με είδε η γυναίκα μου και με ρώτησε πόσο κερδίσαμε. Της είπα ότι χάσαμε και δεν με πίστευε, βλέποντας την απάθεια στο πρόσωπό μου. Μου εξήγησε τον προφανή λόγο, για τον οποίο αμφέβαλλε για το αποτέλεσμα και τότε πραγματικά οργίστηκα. Γιατί κατάλαβα ότι μας αρρώστησαν τελείως, μας έκαναν να καταπίνουμε με απάθεια το ένα πικρό ποτήρι πίσω από το άλλο. Πάθαμε ανοσία ρε!!».
Έτσι είναι κύριοι. ΑΝΟΣΙΑ. Όχι, δεν θέλουμε να μας αδειάσετε τη γωνιά. Όχι, δεν θα φύγετε. Εσείς τα κάνατε έτσι, εσείς θα τα φτιάξετε. Και τότε το ξανασυζητάμε…
