Κάτω τα… ξερά από το κύπελλο!

Ο Παναθηναϊκός πήρε το ευρωπαϊκό χάρη στην τρέλα, το πάθος, το ταλέντο, την πίστη της ίδιας της οικογένειάς του. Αυτός ο πρωταθλητής Ευρώπης θα γυρίσει την Κυριακή για να παίξει πλέι οφ με το Μαρούσι. Κοινώς για να δώσει δύο παιχνίδια διαδικαστικού χαρακτήρα όπως έκανε στο 90% των αγώνων της κανονικής περιόδου. Όσο κι αν προσπαθούν να τα δουν ως σοβαρά πλέι οφ,
δεν γίνεται.

Είναι τρομερά άδικο τον θρίαμβο, την στιγμή του Παναθηναϊκού να την καρπωθεί το ελληνικό μπάσκετ. Κάτω τα ξερά μας όλοι. Τι έκανε το διαβόητο και αόρατο ελληνικό μπάσκετ-πρωτάθλημα, για να έχει πρωταθλητή Ευρώπης; ΤΙΠΟΤΑ. Ο Ομπράντοβιτς πρέπει να μελαγχόλησε λίγο μετά το τέλος και αυτού του ευρωπαϊκού. Τόσο ο ίδιος όσο και οι παίκτες του ετοιμάστηκαν με τρομερή προσοχή, πάθος και προσήλωση για τους δύο αγώνες. Αυτοί οι πρωταθλητές Ευρώπης θα γυρίσουν στο πιο άθλιο πρωτάθλημα στην σύγχρονη ιστορία του ελληνικού μπάσκετ.

Όλη την χρονιά αντιμετώπισε αντιπάλους που δεν ήθελαν καν να τον κοντράρουν προκειμένου να προφυλαχθούν για κάποιο άλλο αγώνα. Αλήθεια, τι θα κάνει αυτό το διαβόητο ελληνικό μπάσκετ, ένα ξημέρωμα, διότι τέτοια ώρα ξυπνούν, οι αδερφοί Γιαννακόπουλοι να πουν “για έναν χρόνο δεν βάζουμε χρήματα”. Την άλλη μέρα το κραχ του χρηματιστηρίου στις ΗΠΑ το 1929 θα θυμίζει γιορτή αποφοίτησης.

Το κύπελλο του Παναθηναϊκού οφείλει να προβληματίσει όλους μας. Πρωτίστως τον Ολυμπιακό, τον Άρη, τον ΠΑΟΚ, την ΑΕΚ, τον Πανιώνιο να σκεφτούν λίγο όχι αν βρίσκονται πίσω αγωνιστικά, αυτό ας το κρίνουν μόνοι, αλλά τι κερδίζουν οι ίδιοι από το ελληνικό πρωτάθλημα.

Λίγες ώρες μετά την ανάδειξη του πρωταθλητή Ευρώπης, της ελληνικής ομάδας, θα ψάχνουμε να βρούμε ποιοι σύλλογοι οικονομικά είναι σε θέση να παίξουν στην Α1 και πόσοι παίκτες παραμένουν απλήρωτοι.

Αν το έχανε αυτό το ευρωπαϊκό ο Παναθηναϊκός θα είχε κάθε καλό λόγο να γυρίσει και να ανοίξει καμιά δεκαριά φάσκελα για ένα πρωτάθλημα που βρίσκει ενδιαφέρον σε τρεις από τους 26 αγώνες.

Να χαρούν, να πανηγυρίσουν, να βάλουν περήφανα το τέταρτο αστέρι στην φανέλα τους όλοι στον Παναθηναϊκό. Οι υπόλοιποι να σκύψουμε το κεφάλι και να δουλέψουμε ώστε να δημιουργηθεί ένα περιβάλλον όπως του 1996, του 1997, του 1998 όπου προέκυψαν τρεις ελληνικές ομάδες έπαιξαν σε τρεις τελικούς «ευρωλίγκας». Σε διαφορετική περίπτωση μπορούμε να κλειδώσουμε το μαγαζί και να παίζουν μόνο οι τρεις της ευρωλίγκας στην Ευρώπη.

Ευχαριστούμε τον Παναθηναϊκό για την χαρά αλλά την αξίζει μόνο η οικογένεια του συλλόγου. Οι παίκτες, οι φίλαθλοι, οι προπονητές, η διοίκηση. Αν δουν κανέναν να πάει να πάρει μερίδιο, να του δώσουν μία ξανάστροφη να αγιάσει το χέρι τους.