Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα

“Επόμενος αντίπαλος Γερμανία…”

“Την κλήρωση θα συνεχίζει ο Θοδωρής Ζαγοράκης! Θοδωρή…”

Επαρχία, βράδυ. Έξω χάλια ο καιρός. Ρίχνει καρεκλοπόδαρα, ομίχλη… Σε κάποια στιγμή μπαίνει στο καφενείο του χωριού ένας τύπος και ρωτάει έναν ντόπιο:
– “Ρε πατρίδα, έχει κανείς από σας μαύρο σκύλο;”
– “Όχι…”
– “Μαύρη αγελάδα;”
– “Όχι…”
– “Μαύρο άλογο;”
– “Όχι”, λέει πάλι ο ντόπιος.
– “Ε, τότε μάλλον χτύπησα με το αυτοκίνητο τον παπά σας!”

Πάει ο τύπος στον γιατρό:
– “Γιατρέ μου, έχω σοβαρό πρόβλημα. Πέφτω το βράδυ να κοιμηθώ και βλέπω κάτι απίστευτα όνειρα, με ποντίκια να παίζουν μπάλα. Συνέχεια. Όση ώρα κοιμάμαι, αυτά παίζουν μπάλα. Αν κοιμηθώ μισή ώρα παραπάνω, παίζουν παράταση και μετά βαράνε και πέναλτι. Πολλά πέναλτι. Με τις ώρες! Τα ποντίκια παίζουν μπάλα!!!!”
– “Πρώτη φορά ακούω κάτι τέτοιο! Μήπως πρέπει να κάνετε απολύμανση στο σπίτι και σας έχει γίνει έμμονη ιδέα; Κάντε μια απολύμανση κι ελάτε την άλλη εβδομάδα να σάς ξαναδώ…”
Μία εβδομάδα αργότερα…
– “Γιατρέ μου, έκανα και απολύμανση, αλλά τα ποντίκια παραμένουν. Κάθε βράδυ, μόλις κλείσω τα μάτια μου, βλέπω τα ίδια: Πάσες, σέντρες, σουτ…”
– “Μήπως τρώτε βαριά το βράδυ; Να κόψετε το βραδινό και να τα ξαναπούμε την άλλη εβδομάδα…”
Την επόμενη εβδομάδα…
– “Γιατρέ μου, έχασα πέντε κιλά, αλλά τα ποντίκια δεν λένε να φύγουν! Κάθε βράδυ στα όνειρά μου τα βλέπω. Τι να κάνω;”
– “Λοιπόν, θα σάς δώσω μια συνταγή με ηρεμιστικά. Θα παίρνετε ένα κάθε βράδυ, από απόψε και για μία εβδομάδα. Πιστεύω ότι θα σας βοηθήσουν.”
– “Καλά, αλλά μήπως θα μπορούσα να αρχίσω τη θεραπεία από αύριο;”
– “Γιατί;”
– “Έχει τελικό απόψε…”

Ο Στάθης Μπ. έστειλε τις παρακάτω απολαυστικές φωτογραφίες, με τις οποίες δείχνει ξεκάθαρα τον απλό τρόπο σκέψης των γυναικών.

Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά. Ο Στάθης ήθελε να μάθει στη φίλη του την Ερη να παίζει Pro στον υπολογιστή. Όπως είναι λογικό, υπήρξε ένας βαθμός δυσκολίας, αφού έπρεπε να της μάθει τα κουμπιά. Όπως όλοι μας, άλλωστε, στην αρχή η κοπέλα δυσκολεύτηκε. “Ποιo είπαμε πως είναι η πάσα;” “Με ποιο κάνω σουτ;” “Πως κάνω τάκλιν;” “Για θύμισε μου με ποιο τρέχω;”, ήταν οι κλασικές εκνευριστικές ερωτήσεις. Επειδή, όμως, τον φίλο μας τον σεβόμαστε και η Ερη δεν ήθελε να πρήζει συνεχώς τον Στάθη, βρήκε έναν απλό και εύκολο τρόπο για να θυμάται τα κουμπιά!

Χειροκρότημα!!

Μετά από αυτό, πραγματικά δεν μένουν άλλα λόγια. Γι’αυτό…

Η φωτό είναι τραβηγμένη από τον Γιώργο Β. στη Νίσυρο. Εκεί που έχουν πραγματική αίσθηση του χρόνου. Η απόλαυση της ταχύτητας!

Με την υπογραφή…