Διαμαντίδης vs Παπαλουκάς

Η πορεία τους
μοιάζει κοινή, αν και ο ένας είναι λίγο μεγαλύτερος ηλικιακά. Το Σεπτέμβριο του 2005 έφτασαν παρέα στην
ευρωπαϊκή κορυφή ως συμπαίκτες της Εθνικής. Ένα χρόνο αργότερα, στη μακρινή Ιαπωνία, αφού πρώτα εξολόθρευαν τους Αμερικάνους, κατέκτησαν το
αργυρό μετάλλιο στο Μπουντομπάσκετ της Ιαπωνίας.

Την Κυριακή (06/05)στον τελικό της Ευρωλίγκα η… μοίρα έφερε τον Δημήτρη Διαμαντίδη και τον Θοδωρή Παπαλουκά να διεκδικούν το ίδιο τρόπαιο, αλλά από διαφορετικό αυτή τη φορά στρατόπεδο. Ο μεν φορώντας πράσινα, ο δε λευκά. Μόνο τυχαίο δεν είναι το γεγονός πως αγωνίζονται στις δύο κατά τεκμήριο κορυφαίες ομάδες της ηπείρου.

Το βάθρο του νικητή χωρούσε μόνο έναν εκ των δύο και η σύγκριση δύο τόσο μεγάλων σταρ ήταν αναπόφευκτη. Στα σημεία, ο τίτλος κατέληξε στα χέρια του Καστοριανού γκαρντ, ο οποίος γιόρτασε με τον πλέον κατάλληλο τρόπο τα γενέθλιά του (την Κυριακή έκλεισε τα 27 χρόνια του). Όσο κι αν προσπάθησε ο δίμετρος γκαρντ της ΤΣΣΚΑ, όσο κι αν… λύσσαξε να κρατήσει τον τίτλο στη Μόσχα, φάνηκε αδύνατο.

Αν η ρωσική ομάδα είχε διατηρήσει το στέμμα της, είναι πέρα από σίγουρο πως ο Παπαλουκάς θα είχε προσθέσει άλλο ένα βραβείο MVP στην προσωπικήβιτρίνα του. Από τη στιγμή όμως που Παναθηναϊκός “αποκαθήλωσε” τους Ρώσους, ο “3-D” είναι αυτός που γιορτάζει.Εξάλλου, η αξία του νικημένου δίνει ακόμη μεγαλύτερη δόξα στο νικητή.

Επειδή μάλιστα πρόκειται για δύο τζέντλεμεν των παρκέ, ο εναγκαλισμός τους στο τέλος του ματς και τα λόγια που ψιθύρισαν ο ένας στον άλλον ήταν αυτό που θα μείνει περισσότερο από τα υπόλοιπα. Μην ξεχνάμε πως το καλοκαίρι θα είναι και πάλι μαζί, αρχίζοντας με την επίσημη αγαπημένη την προετοιμασία για το Ευρωμπάσκετ της Ισπανίας.
Ας είναι καλά κι οι δυο να μας χαρίσουν ανάλογες στιγμές στο μέλλον.

Η σύγκριση με τα μάτια των αριθμών