Το σχόλιο του Β.Αλεξανδρή στο contra.gr
Το σχόλιο του Β.Αλεξανδρή στο contra.gr
”
Πέρα από την τεράστια επιτυχία του Παναθηναϊκού, θα ήθελα να σταθώ στο κομμάτι της διαιτησίας. Ήταν καταπληκτική σε όλη τη διάρκεια του αγώνα. Εφάρμοσε κατά γράμμα τους κανονισμούς, ήταν ακριβοδίκαιη, κράτησε τις ισορροπίες και πέρα από μία-δυο φάσεις δεν επέτρεψε το σκληρό παιχνίδι. Γι’ αυτό και είδαμε ένα τόσο σπουδαίο παιχνίδι. Ίσως είναι ο καλύτερος τελικός της ιστορίας.
Παίχθηκε ποιοτικό μπάσκετ, από δύο ομάδες που ήξεραν τι ήθελαν στο παρκέ και πώς να το πάρουν. Οι δύο προπονητές ήταν πολύ διαβασμένοι, εφάρμοσαν άριστη τακτική και έδειξαν γιατί θεωρούνται από τους κορυφαίους. Προσωπικά μου έκανε εντύπωση η επιλογή του Ομπράντοβιτς να παίξει για μεγάλο χρονικό διάστημα με κοντό σχήμα και τον Σισκάουσκας στη θέση “4” επιδιώκοντας να ελέγξει τον ρυθμό. Κι απ’ όσο φάνηκε τα κατάφερε, αφού εκτός από έναμικρό διάστημα στις αρχές του δεύτερου ημιχρόνου, ο Παναθηναϊκός διατηρούσε πάντα το προβάδισμα.
Μεγάλο ρόλο, πρέπει να πούμε ότι, έπαιξε η τρομερή ψυχολογία που είχαν οι παίκτες των “πράσινων”. Φυσιολογικά, αυτοί θα έπρεπε να είχαν το άγχος και την πίεση, ως γηπεδούχοι. Αν ρίξουμε όμως μια ματιά στατιστικά, τόσο στα δίποντα όσο και στις βολές, θα διαπιστώσουμε το αντίθετο. Φάνηκε πόσο μεγάλη δουλειά έγινε στον συγκεκριμένο τομέα, με αποτέλεσμα οι παίκτες να μην νιώθουν καθόλου στρες.
Μην ξεχάσουμε βέβαια τον Θοδωρή Παπαλουκά. Θα τολμήσω να πω πως ήταν μια… ΤΣΣΚΑ μόνος του. Από την άμυνα ως την επίθεση. Μάρκαρε, οργάνωνε, σκόραρε. Έκανε τα πάντα. Χαίρομαι πάρα πολύ για την πρόοδο του και σίγουρα αποτελεί διαφήμιση για το ελληνικό μπάσκετ. Όποιος άλλωστε το θέλει και δουλέψει, θα ανταμειφθεί “.
Πέρα από την τεράστια επιτυχία του Παναθηναϊκού, θα ήθελα να σταθώ στο κομμάτι της διαιτησίας. Ήταν καταπληκτική σε όλη τη διάρκεια του αγώνα. Εφάρμοσε κατά γράμμα τους κανονισμούς, ήταν ακριβοδίκαιη, κράτησε τις ισορροπίες και πέρα από μία-δυο φάσεις δεν επέτρεψε το σκληρό παιχνίδι. Γι’ αυτό και είδαμε ένα τόσο σπουδαίο παιχνίδι. Ίσως είναι ο καλύτερος τελικός της ιστορίας.
Παίχθηκε ποιοτικό μπάσκετ, από δύο ομάδες που ήξεραν τι ήθελαν στο παρκέ και πώς να το πάρουν. Οι δύο προπονητές ήταν πολύ διαβασμένοι, εφάρμοσαν άριστη τακτική και έδειξαν γιατί θεωρούνται από τους κορυφαίους. Προσωπικά μου έκανε εντύπωση η επιλογή του Ομπράντοβιτς να παίξει για μεγάλο χρονικό διάστημα με κοντό σχήμα και τον Σισκάουσκας στη θέση “4” επιδιώκοντας να ελέγξει τον ρυθμό. Κι απ’ όσο φάνηκε τα κατάφερε, αφού εκτός από έναμικρό διάστημα στις αρχές του δεύτερου ημιχρόνου, ο Παναθηναϊκός διατηρούσε πάντα το προβάδισμα.
Μεγάλο ρόλο, πρέπει να πούμε ότι, έπαιξε η τρομερή ψυχολογία που είχαν οι παίκτες των “πράσινων”. Φυσιολογικά, αυτοί θα έπρεπε να είχαν το άγχος και την πίεση, ως γηπεδούχοι. Αν ρίξουμε όμως μια ματιά στατιστικά, τόσο στα δίποντα όσο και στις βολές, θα διαπιστώσουμε το αντίθετο. Φάνηκε πόσο μεγάλη δουλειά έγινε στον συγκεκριμένο τομέα, με αποτέλεσμα οι παίκτες να μην νιώθουν καθόλου στρες.
Μην ξεχάσουμε βέβαια τον Θοδωρή Παπαλουκά. Θα τολμήσω να πω πως ήταν μια… ΤΣΣΚΑ μόνος του. Από την άμυνα ως την επίθεση. Μάρκαρε, οργάνωνε, σκόραρε. Έκανε τα πάντα. Χαίρομαι πάρα πολύ για την πρόοδο του και σίγουρα αποτελεί διαφήμιση για το ελληνικό μπάσκετ. Όποιος άλλωστε το θέλει και δουλέψει, θα ανταμειφθεί “.
