Η παράδοση θέλει Μπαρτσελόνα
Η κούρσα τίτλου στην Ισπανία βρίσκεται πέντε στροφές πριν το τέλος και ο πίνακας της βαθμολογίας δίνει προβάδισμα δύο βαθμών στην Μπαρτσελόνα, έναντι της Ρεάλ Μαδρίτης. Οι δύο κορυφαίες ομάδες της χώρας ξεφεύγουν σταδιακά από την Σεβίλλη και η μάχη εστιάζεται στην αντοχή που θα επιδείξουν τον επόμενο μήνα.
Μπαρτσελόνα, έναντι της
Ρεάλ Μαδρίτης. Οι δύο κορυφαίες ομάδες της χώρας ξεφεύγουν σταδιακά από την
Σεβίλλη και η μάχη εστιάζεται στην αντοχή που θα επιδείξουν τον επόμενο μήνα.
Η προϊστορία σε τέτοιες περιπτώσεις καταδεικνύει το νικητή του φετινού “μαραθωνίου”. Εξι περιπτώσεις από το παρελθόν φανερώνουν την κατάληξη στο ισπανικό πρωτάθλημα, αφού όλες τις φορές που σε αυτό το σημείο η Μπαρτσελόνα διατηρούσε προβάδισμα της Ρεάλ Μαδρίτης, εν τέλει σήκωνε και το βαρύτιμο τρόπαιο.
Η αρχή έγινε τη σεζόν 1944-45. Οι Καταλανοί βρίσκονταν μπροστά τρεις πόντους και διατηρήθηκαν στην κορυφή στις επόμενες πέντε αγωνιστικές, με αποτέλεσμα να τερματίσουν ένα βαθμό μπροστά από τη Ρεάλ Μαδρίτης. Τέσσερα χρόνια αργότερα, στην 21η αγωνιστική του ισπανικού πρωταθλήματος, οι “μπλαουγκράνα” του Χελένιο Χερέρα ήταν ισόπαλοι με τους Μαδριλένους, οι οποίοι, όμως, στις επόμενες πέντε αγωνιστικές σημείωσαν μόλις δύο νίκες και τερμάτισαν στην τρίτη θέση, αφού η Βαλένθια κατάφερε να πλασαριστεί δεύτερη.
Το 1958-59, η Μπαρτσελόνα κατάφερε να αντισταθεί στη μεγάλη ομάδα των “μερέγκες”, με τον Αλφρέντο ντι Στέφανο, Φέρεντς Πούσκας και Ραϊμόν Κοπά στη σύνθεσή της και πέντε αγωνιστικές πριν το τέλος είχε προβάδισμα δύο βαθμών. Αυτό το προβάδισμα όχι μόνο διατηρήθηκε, αλλά αυξήθηκε στους τέσσερις μέχρι το τέλος, με τη Ρεάλ Μαδρίτης, πάντως, να γεύεται την επιτυχία σε διεθνές επίπεδο, αφού κατέκτησε το τέταρτο συνεχές Κύπελλο Πρωταθλητριών.
Στην 33η αγωνιστική της σεζόν 1992-93, η dream team του Γιόχαν Κρόιφ ισοβαθμεί στην πρώτη θέση με την Ρεάλ Μαδρίτης, πέντε παιχνίδια πριν το τέλος. Το τέλος της σεζόν βρίσκει την Μπαρτσελόνα στην κορυφή, με έναν βαθμό περισσότερο από τη Ρεάλ Μαδρίτης.
Τη σεζόν 1997-98, τα πράγματα ήταν τελείως διαφορετικά. Η Μπαρτσελόνα βρισκόταν στην κορυφή πέντε αγωνιστικές πριν το τέλος, αλλά η Ρεάλ απείχε από την κορυφή 14 πόντους, έστω κι αν κατείχε τη δεύτερη θέση. Η κατάληξη ήταν αναμενόμενη, αν και με μία μικρή χαλάρωση των Καταλανών, η Ρεάλ μείωσε στους εννέα πόντους. Εκείνη τη χρονιά, πάντως, η Ρεάλ επέστρεψε στην κορυφή της Ευρώπης, κατακτώντας το πρώτο της Τσάμπιονς Λιγκ.
Το 2004-05, η Μπαρτσελόνα οδεύει προς τον πρώτο τίτλο της τη νέα χιλιετία και προπορεύεται έξι βαθμών της “αιώνιας” αντιπάλου. Η κατάσταση δεν άλλαξε μέχρι τέλους, οι παίκτες του Μαριάνο Γκαρσία Ρεμόν κατάφεραν απλώς να “κόψουν” δύο βαθμούς από τη διαφορά, και ο Ροναλντίνιο κατέκτησε το πρώτο πρωτάθλημα της καριέρας του.
Η ανατροπή των δεδομένων σε τέτοια προχωρημένη φάση στο πρωτάθλημα, γενικότερα είναι στατιστικό παράδοξο. Σε 15 χρονιές που η Μπαρτσελόνα βρισκόταν στην κορυφή, πέντε αγωνιστικές πριν το τέλος, οι Καταλανοί κατέκτησαν 12 πρωταθλήματα και υποχώρησαν στη βαθμολογία μόλις τρεις φορές. Στον αντίποδα, στις 16 φορές που η Ρεάλ Μαδρίτης βρισκόταν στη δεύτερη θέση σε αυτό το χρονικό σημείο, μόλις τις δύο κατάφερε στο τέλος να πανηγυρίσει το πρωτάθλημα.
Προδιαγεγραμμένο μέλλον, ή επίκειται εξαίρεση στον κανόνα της Primera Division; Σε πέντε αγωνιστικές θα γνωρίζουμε…