Με πατημένο το γκάζι
Αποδείχθηκε στην πράξη και με πολύ άσχημο τρόπο (το περσινό 0-3) ότι αυτά τα ματς δεν έχουν καμία σχέση με κανένα άλλο. Αυτά τα ματς τα παίρνει -πλην ελαχίστων εξαιρέσεων- εκείνος που τα θέλει πιο πολύ και είναι διατεθειμένος να "πεθάνει" για τη νίκη. Σχολιάζει ο Σταύρος Γεωργακόπουλος.
Οι Σέρβοι είναι “γεννημένοι” για να έχουν μια μπάλα στα χέρια ή τα πόδια. Είναι, όμως, και γεννημένοι “μαχητές”. Πέρα από τα αδιαμφισβήτητο ταλέντο τους και τους παικταράδες που έβγαλαν διαχρονικά σε όλα τα –ομαδικά κυρίως- αθλήματα διακρίνονται κι από έναν έμφυτο τσαμπουκά.
Αυτόν τον τσαμπουκά “έβγαλε” σε συνέντευξή του ένας νεοφερμένος στου Ρέντη, ο Λούκα Μιλιβόγεβιτς. Ο νεαρός Σέρβος χαφ μετακόμισε τον Αύγουστο από τις Βρυξέλλες και την Άντερλεχτ στον Πειραιά, αλλά έδειξε από την πρώτη στιγμή ότι εδώ βρήκε το λιμάνι του.
Δήλωσε ότι για εκείνον το να φορέσει την ερυθρόλευκη φανέλα ήταν ένα όνειρο, καθώς εκτός όλων των άλλων γνωρίζει καλά τους δεσμούς που συνδέουν τον Ολυμπιακό με τον Ερυθρό Αστέρα, την ομάδα που γαλουχήθηκε, ενώ μόλις χθες βγήκε από το στόμα του μεγάλη “ατάκα” ενόψει του αποψινού ντέρμπι με τον ΠΑΟ.
“Πεθαίνω για τέτοια παιχνίδια” δήλωσε χωρίς δεύτερη σκέψη ο διεθνής μέσος και μέσα σε τέσσερις λέξεις φανέρωσε τον τρόπο που όλοι μα όλοι στην ομάδα θα πρέπει να αντιμετωπίσουν αυτή την αναμέτρηση για να κάνουν περήφανο τον κόσμο της.
Είναι ξεκάθαρο ότι ο κόσμος του Ολυμπιακού δεν ενδιαφέρεται αν θα δει σούπερ μπάλα από τους ποδοσφαιριστές του Μίτσελ. Ενδιαφέρεται, όμως, να τους δει να τους δει να ξεχειλίζουν από πάθος και ορμή κόντρα στον “αιώνιο” αντίπαλο. Απαιτεί να τα δώσουν όλα σε μια αναμέτρηση που αποτελεί παραδοσιακά ΤΟ παιχνίδι και να το αντιμετωπίσουν “χωρίς αύριο”.
Αν κάτι έλειψε από τους πρωταθλητές Ελλάδας τα προηγούμενα χρόνια και δεν κατάφεραν να νικήσουν τους “πράσινους” σε ορισμένα παιχνίδια, ήταν ακριβώς αυτό. Το ότι γνωρίζοντας πως είναι καλύτεροι, αντιμετώπισαν το συγκεκριμένο παιχνίδι με ελαφρότητα. Ίσως και με διάθεση υποτίμησης ενός αντιπάλου περιορισμένων δυνατοτήτων ή –για να το γράψω πιο σωστά- ενός αντιπάλου που δεν έχει την αίγλη και τη δυναμική προηγούμενων χρόνων.
Σε αυτό το μεγάλο ματς, όμως, δεν παίζουν ρόλο μόνο τα μπάτζετ και η αξία των ποδοσφαιριστών. Παίζει μεγάλο ρόλο, ίσως τον μεγαλύτερο, η καρδιά και η θέληση για νίκη. Πέρυσι ο Ολυμπιακός μπήκε στο γήπεδο με τη λογική ότι θα πάρει τον αγώνα με την κεκτημένη ταχύτητα της μεγάλης νίκης σε βάρος της Μάντσεστερ.
Αποδείχθηκε στην πράξη και με πολύ άσχημο τρόπο, όμως, ότι αυτά τα ματς δεν έχουν καμία σχέση με κανένα άλλο. Αυτά τα ματς τα παίρνει –πλην ελαχίστων εξαιρέσεων- εκείνος που τα θέλει πιο πολύ και είναι διατεθειμένος να “πεθάνει” για τη νίκη, όπως ξεκαθάρισε και ο ορμώμενος από το Βελιγράδι, Λούκα, ο οποίος δεν έχει παίξει –ακόμη-, αλλά ξέρει καλά τι σημαίνει Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός.
Μετά από επτά μήνες… φαγούρας, λοιπόν, οι “ερυθρόλευκοι” τα έχουν όλα στο πιάτο! Περιμένουν τον μεγάλο τους αντίπαλο στην έδρα τους, σε ένα γήπεδο που θα κοχλάζει, είναι καλύτεροι και το ξέρουν, προέρχονται από μία τεράστια νίκη επί της πρωταθλήτριας Ιταλίας, ενώ και ο Μίτσελ δεν έχει σοβαρά προβλήματα να αντιμετωπίσει, καθώς σχεδόν όλα του τα “όπλα” είναι διαθέσιμα.
Σε ένα ματς χωρίς ανάσα, το μυστικό της επικράτησης περικλείεται στο να δείξεις στον αντίπαλο από την πρώτη φάση, από την πρώτη διεκδίκηση το ποιος είναι το αφεντικό. Όταν περάσεις το μήνυμα ότι “εδώ κάνω κουμάντο εγώ” αποκτάς αυτόματα και την “παράσταση νίκης” που λένε και οι πολιτικοί αναλυτές πριν από τις εκλογικές αναμετρήσεις.
Αντίθετα, όταν ο αντίπαλος σε δει χαλαρό, αλαζόνα και υπερφίαλο, αυτομάτως αποκτά ψυχολογία, πιστεύει στα πόδια του και παλεύει ακόμη πιο πολύ. Με άλλα λόγια, ο Ολυμπιακός, όχι με την απόδοσή του, αλλά με το… μπάσιμό του στο γήπεδο, θα καθορίσει και τους όρους του παιχνιδιού.
Σε τελική ανάλυση, κι αυτό το παιχνίδι αν το περιορίσει κανείς σε καθαρά ρεαλιστικά κριτήρια, αντιστοιχεί σε τρεις βαθμούς και αποτελεί τη μία από τις 34 στροφές στον μαραθώνιο του πρωταθλήματος. Με μια εμφάνιση ανάλογη των προσδοκιών, ωστόσο, οι “ερυθρόλευκοι” όχι απλά θα κλείσουν στόματα, αλλά θα στείλουν για μία ακόμη φορά το μήνυμα προς όλους ότι και φέτος ο τίτλος είναι δικός τους.
Συμπερασματικά, ένας είναι ο δρόμος. Τέρμα το γκάζι από το πρώτο λεπτό, πίστη στη νίκη, πάθος και ένταση από το ξεκίνημα, αλλά και διάρκεια στην προσπάθεια. Αυτά τα ματς κρίνονται στα γκολ που θα μπουν, αλλά διαρκούν 90 λεπτά. Και τίποτα δεν τελειώνει πριν από το τελευταίο σφύριγμα του διαιτητή. Άρα δεν επιτρέπεται ούτε στιγμή χαλάρωσης.
Σε τελική ανάλυση, ο κόσμος του Ολυμπιακού που βρίσκεται πάντα στο πλευρό της ομάδας, σε δύσκολους καιρούς, αξίζει αυτή τη νίκη, τη δικαιούται και την απαιτεί. Από τη στιγμή που αυτό το αντιλαμβάνεται ακόμη κι ένας ξένος, ο Λούκα Μιλιβόγεβιτς, κανείς απ’ όσους μπουν στο γήπεδο δεν μπορεί να δώσει τίποτα λιγότερο από τον καλύτερο εαυτό του. Απλά πράγματα!
Διαβάστε ακόμη:
Κ-20: Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός 3-0
Αφιέρωμα: Οι πρωταγωνιστές των ντέρμπι
