Βarbosa, ο Βραζιλιάνος που “μαγεύει” με την πορτοκαλί μπάλα

Αν εξαιρέσει κανείς τον μεγάλο
Οσκαρ Σμιθ, ουδείς άλλος Βραζιλιάνος μπασκετμπολίστας έγινε γνωστός σε όλο τον κόσμο. Λογικό, θα πείτε, από τη στιγμή που στη χώρα του καφέ, το ποδόσφαιρο
λατρεύεται με θρησκευτική ευλάβεια. Ελα όμως που ένας παίκτης βάλθηκε να ξεπεράσει σε δημοτικότητα τον …μπασκετικό θρύλο της πατρίδας του. Δεν τα έχει καταφέρει βέβαια ακόμα αλλά με τον
Leandro Barbosa ποτέ δεν ξέρεις τι γίνεται. Αυτό το παιδί έχει πίστη και φιλοδοξίες.

Εξηγούμαστε ευθύς αμέσως. Όταν γεννιέσαι στο Σάο Πάολο και η οικογένειά σου δεν έχει λύσει το οικονομικό της πρόβλημα (το αντίθετο μάλιστα) αναγκάζεσαι να ωριμάσεις γρήγορα-γρήγορα καθώς η βιοπάλη σε καλεί. Ο μικρός Leandro δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση σε αυτόν τον κανόνα ζωής. Ετσι λοιπόν, πολύ μικρός, βρέθηκε να συνδυάζει το σχολείο με τη δουλειά. Οι γονείς του είχαν 5 παιδιά και κάθε βοήθεια ήταν γι’ αυτούς σημαντική. Γι’ αυτό το μεροκάματο από μία θέση πωλητή φρούτων και λαχανικών πρόσφερε στην οικογένεια του Barbosa χρήματα που τα είχε απόλυτη ανάγκη. Στη Βραζιλία άλλωστε η φτώχεια και η ανέχεια είναι φαινόμενα που δεν έχουν ξεπεραστεί ακόμα.

Κανονικά, η ιστορία θα έπρεπε να συνεχιστεί με τον μικρό Leandro να μαγεύει με την τεχνική του την ασπρόμαυρη μπάλα του ποδοσφαίρου εξασφαλίζοντας ένα παχυλό συμβόλαιο σε μία από τις καλές ομάδες της Ευρώπης. Σε αυτήν την περίπτωση η ίδια η ζωή άλλαξε λίγο το σενάριο. Ο μικρός Leandro ήταν ψηλότερος από τα περισσότερα παιδιά της ηλικίας του και ο αδερφός του Αrturo, 21 χρόνια μεγαλύτερος, αποφάσισε να τον μυήσει στα μυστικά του μπάσκετ. Εξαιρετική επιλογή έκανε ο μεγάλος αδελφός.

Eίχε ταλέντο βέβαια ο πιτσιρικάς και αυτό έγινε αντιληπτό από πολύ νωρίς. Το 1999, σε ηλικία μόλις 17 ετών, ο Barbosa υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο και φόρεσε τη φανέλα της Παλμέιρας στη δεύτερη κατηγορία του βραζιλιάνικου μπάσκετ. Ηδη διεθνής, με τις μικρές εθνικές ομάδες της Βραζιλίας, ο ύψους 1.90 γκαρντ με το φαρμακερό τρίποντο συγκέντρωσε πάνω του τα βλέμματα των μεγάλων ομάδων της χώρας. Από τη στιγμή που πήρε μεταγραφή στη Μπάουρου Τιλίμπρα, ο Barbosa δεν κοίταξε ποτέ ξανά πίσω. Μία μεγάλη σταδιοδρομία είχε μόλις αρχίσει.

Το 2002, o ήρωας της ιστορίας μας ταξίδεψε για πρώτη φορά στη ζωή του στη Mέκκα του μπάσκετ, στις ΗΠΑ, επί της ευκαιρίας του παγκοσμίου πρωταθλήματος της Ινδιανάπολις. Παρά τα 19 του χρόνια είχε κερδίσει μία θέση στην αποστολή της Εθνικής ομάδας της Βραζιλίας. Δεν έπαιξε πολύ στο τουρνουά, μόλις 21 λεπτά πάτησε στο παρκέ, αλλά φυσικά τα λαγωνικά του ΝΒΑ “μυρίστηκαν” το ταλέντο του και τις δυνατότητές του. Μετά από μία θριαμβευτική γι’ αυτόν χρονιάστο βραζιλιάνικο πρωτάθλημα(με μ.ο 28,2 πόντους, δεύτερος σκόρερ πίσω από τον Σμιθ) ο Βarbosa κάνει το μεγάλο βήμα και μπαίνει στη λοταρία του draft. Eπιλέγεται στον πρώτο γύρο (στο Νο 28) από τους Spurs οι οποίοι τον δίνουν στους Suns για μία μελλοντική επιλογή. O Leandro, έχοντας μόλις 4 χρόνια επαγγελματικής καριέρας στην πλάτη του, περνά τις πύλες του ΝΒΑ.

NBA Years


Όπως για κάθε rookie, η πρώτη χρονιά στο καλύτερο πρωτάθλημα στον κόσμο ήταν δύσκολη. Για την ακρίβεια, οι δύο πρώτοι μήνες της χρονιάς. Διότι, όταν οι Suns έδωσαν τον Stephon Marbury στις 5 Ιανουαρίου στους Knicks, ο δρόμος άνοιξε διάπλατος για τον 21χρονο τότε Βραζιλιάνο. Ο Barbosa άρπαξε την ευκαιρία από τα μαλλιά, όπως πρέπει να κάνει κάθε παίκτης που έχει φιλοδοξίες. Κόντρα στο Σικάγο, αρχίζει για πρώτη φορά βασικός και πετυχαίνει 27 πόντους με 11/18 σουτ. Αυτό ήταν. Το νερό είχε μπει στο αυλάκι. Μέχρι να τελειώσει η χρονιά δεν βγήκε ποτέ από τη βασική πεντάδα των Suns.

Κάποιος τραυματισμός τον αφήνει σχετικά στάσιμο τη δεύτερη χρονιά του στο ΝΒΑ, αλλά παρόλα αυτά οι καλές βραδιές δεν λείπουν. Σε 17 παιχνίδια ξεπερνάει τους 10 πόντους, κόντρα στους Clippers στις 23 Φεβρουαρίου του 2005 πετυχαίνει 22 και δείχνει ότι ξεπερνά τους σκοπέλους. Η μεγάλη έκρηξη ήρθε πέρυσι. Ο Barbosa, πιο ώριμος και πιο αποφασισμένος από ποτέ, δείχνει τον καλύτερο του εαυτό. Κάνει θραύση από τη γραμμή του τριπόντου (44%) διπλασιάζει το μέσο όρο του στο σκοράρισμα (από 7 σε 13,1), κάνει ιδιαίτερη αισθητή την παρουσία του και στα play-οff έχοντας διψήφιο αριθμό πόντων σε 14 παιχνίδια. Ηταν πια ένα πολύτιμο γρανάζι στην καλοδουλεμένη μηχανή των Suns.

Οι περισσότεροι Ελληνες φίλαθλοι τον γνώρισαν στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της Ιαπωνίας το 2006. Δεν έκανε και το καλύτερο τουρνουά, έδειξε απείθαρχος μέσα σε μία έτσι και αλλιώς, απείθαρχη ομάδα. Τελείωσε πάντως το Μουντομπάσκετ με 13,1 πόντους και ρίχθηκε και πάλι στη μάχη του ΝΒΑ με σκοπό να ενισχύσει ακόμα περισσότερο το όνομά του που είχε αρχίσει να ακούγεται ολοένα και πιο δυνατά.

Ο Βarbosa τα κατάφερε και πάλι. Αλλωστε το τονίσαμε και πιο πάνω, ότι πρόκειται για ένα φιλόδοξο άτομο. Με το καλημέρα, στις 31 Οκτωβρίου φορτώνει το καλάθι των Lakers με 30 πόντους σε μία …προαναγγελία μίας εξίσου εντυπωσιακής συνέχειας. Ο μέσος όρος του στο σκοράρισμα βελτιώνεται και άλλο (18,1), η αντίληψη του για το παιχνίδι επίσης, ο προπονητής του Mike D’Αntoni τον εμπιστεύεται όλο και περισσότερο. Στις 7 Μαρτίου, κόντρα στους Βοbcats έρχεται η ώρα για την καλύτερη βραδιά του στο ΝΒΑ. Εκτελεί την ομάδα της Σάρλοτ με 32 πόντους, ρεκόρ καριέρας μέχρι στιγμής, και αναγκάζει τους συμπαίκτες του να του βγάλουν το καπέλο.

Στο τέλος της κανονικής περιόδου μπαίνει και το κερασάκι στην τούρτα. O Barbosa ψηφίζεται από τους ειδικούς καλύτερος 6ος παίκτης της Λίγκας, διάκριση που του ανοίγει την όρεξη για νέες κορυφές και κατακτήσεις. Αλλωστε, το παιδί από το Σάο Πάολο με τα 4 αδέλφια ακόμα δεν έχει συμπληρώσει τα 25 του χρόνια.