Μεταξύ… υποψιασμένων ειλικρίνεια
Εχω την αίσθηση ότι η... αδρεναλίνη της αθλητικής κοινωνίας δεν ανέβηκε όταν πληροφορήθηκε όσα ακούστηκαν στην τελευταία συνεδρίαση της Super League περί αξιοπιστίας του πρωταθλήματος.
Μπορεί πριν από δύο δεκαετίες οι παρασκηνιακές πρακτικές που ακολουθούσαν οι ποδοσφαιροπαράγοντες, λόγω της έλλειψης πολυφωνίας στην ενημέρωση, να ανάγονταν ακόμη και στα όρια του αστικού μύθου, αλλά πλέον τα τελευταία χρόνια τα πράγματα είναι πιο ξεκάθαρα. Ετσι, όλο και περισσότεροι μπαίνουν στην κοινότητα των υποψιασμένων για τα τεκταινόμενα στο ελληνικό ποδόσφαιρο.
Μπορεί για παράδειγμα ο πρόεδρος της ΕΠΟ Σοφοκλής Πιλάβιος, μιλώντας στους διαιτητές της Super League στο ξεκίνημα της αγωνιστικής περιόδου, να υποστήριξε ότι “η ΕΠΟ δεν είναι η διαιτησία”, αλλά δεν πιστεύω ότι έπεισε ακόμη και τους ανυποψίαστους περί τα του ποδοσφαίρου. Και οι πέτρες γνωρίζουν στη χώρα ότι η ανεξαρτησία της ΚΕΔ εύκολα δηλώνεται, αλλά πολύ δύσκολα επιτυγχάνεται. Κάθε καλοκαίρι “ανάβουν” τα τηλέφωνα προέδρων τοπικών Ενώσεων, υψηλόβαθμων στελεχών και κορυφαίων παραγόντων της Super League προκειμένου να “περάσουν” τους δικούς τους στους πίνακες ή -στη χειρότερη- να μην περάσουν διαιτητές φίλα προσκείμενοι προς τον αντίπαλο.
Σύμφωνα με όσα έγιναν γνωστά στο ξεκίνημα της αγωνιστικής περιόδου, ο πρόεδρος της ΕΠΟ υπό μία έννοια πήρε την“ευλογία”του Ολυμπιακούκαι τουΠαναθηναϊκού για τα ονόματα που συμπεριλαμβάνονταν στο νέο πίνακα διαιτητών της Super League.
Ο λόγος δεν είναι άσχετος από το γεγονός ότι οι δύο ομάδες είναι αυτές που έχουν ισχυρότερους επικοινωνιακούς μηχανισμούς κι έτσι κάνουν πολύ θόρυβο για την διαιτησία. Και επειδή ο κάθε πρόεδρος της ΕΠΟ θέλει να έχει το κεφάλι του ήσυχο κάνει ό,τι είναι δυνατόν προκειμένου να δώσει την αίσθηση ότι μοιράζει το καρπούζι στη μέση.
Η ποδοσφαιρική κοινωνία, λοιπόν, δεν αντιδρά ακόμη και όταν ακούει ότι στον φάκελο των υπό διερεύνηση αγώνων για προσυνεννοημένο αποτέλεσμα υπάρχουν και τέσσερα της Super League της περιόδου 2009-10! Ούτε προβληματίζεται από την καθυστερημένη αντίδραση του Σοφοκλή Πιλάβιου να παραδώσει τον φάκελο της ΟΥΕΦΑ στον Πάνο Μπιτσαξή – φάκελο που είχε στα χέρια του από τα μέσα Ιουνίου! Η αδιαφορία των φίλων του ποδοσφαίρου δεν έχει να κάνει μόνο με το γεγονός ότι είναι υποψιασμένοι, αλλά και με το ότι ότι έχουν συνθηκολογήσει με την ιδέα ότι την ποδοσφαιρική Ελλάδα η απειλή ότι “το μαχαίρι θα φτάσει στο κόκαλο” για όλα τα μεγάλα ζητήματα του χώρου παραμένει απλώς μία εύηχη ατάκα που εξυπηρετεί, κυρίως, επικοινωνιακούς σκοπούς.
Αυτός είναι και ο λόγος που βαρύγδουπες δηλώσεις του τύπου “όποιος επιχειρεί παιχνίδια στην πλάτη του ποδοσφαίρου θα βρίσκει την ΕΠΟ απέναντι του” ή “η αξιοπιστία του ποδοσφαίρου είναι κορυφαία προτεραιότητα της Ομοσπονδίας”, που αναφέρονται στην ανακοίνωση της ΕΠΟ σχετικά με τους ύποπτους αγώνες, δεν δημιουργούν έντονα συναισθήματα. Αλλωστε ορισμένα πράγματα, όπως η διάθεση για εξαγνισμό του ποδοσφαίρου, βιώνεται και δεν δηλώνεται.