Η σούμα του Δέλλα
Ο Άκης Γεωργίου γράφει μία αγωνιστική πριν το τέλος της Γ' Εθνικής για τη συνολική εικόνα της παρουσίας του Τραϊανού Δέλλα, τα θετικά, τα αρνητικά και ένα στοίχημα που θα αποφασιστεί για το αν συνεχίσει να "τρέχει".
Το περασμένο καλοκαίρι, οι άνθρωποι που “έτρεξαν” την ΑΕΚ σε αμιγώς ποδοσφαιρικό επίπεδο, πήραν ορισμένες αποφάσεις στο πλαίσιο του πρότζεκτ “ομάδα από το μηδέν”. Μεταξύ αυτών ήταν η ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας από τον Τραϊανό Δέλλα. Ο οποίος προπονητής δεν ήταν –έχοντας στο ενεργητικό του δύο μόλις επίσημα ματς της περασμένης αγωνιστικής σεζόν κόντρα σε Πανθρακικό και Ατρόμητο- αλλά πάρθηκε από κοινού η απόφαση να γίνει τέτοιος, στου… κασίδη το κεφάλι, δεδομένου του νεκρού –στην ουσία- χρόνου για την ΑΕΚ στο ερασιτεχνικό πρωτάθλημα.
Με την άνοδο να είναι δεδομένη από την αρχή λόγω της χαώδους διαφοράς ποιότητας με τους συγκυριακούς αντιπάλους, το στοίχημα του προπονητή αν μη τι άλλο δεν θα είχε συνέπειες. Την έπαιρνε την ΑΕΚ να κάνει λάθη. Και έκανε αρκετά. Είναι το μόνο σίγουρο. Λάθη στον αγωνιστικό σχεδιασμό, λάθη στη διαχείριση, λάθη που βαφτίστηκαν… λάθη όταν ο ρυθμός της Γ’ Εθνικής και των αρχαρίων παρέσυραν την ομάδα. Ίσως ήταν και το ζητούμενο να γίνουν λάθη, αφού η ΑΕΚ στη συγκεκριμένη ιστορία πήγε διατεθειμένη να τσαλακωθεί προκειμένου να μετρήσει την κατάσταση στη σούμα του τέλους. Για τους παίκτες της και για το μεγαλύτερο στοίχημά της: Τον προπονητή.
Γιατί ήταν το μεγαλύτερο στοίχημα ο προπονητής
Σε μία περίοδο που δαπανώνται τεράστια ποσά προκειμένου να παραδώσει ένας σύλλογος τα κλειδιά σε έναν τεχνικό και να του πει “χτίσε”, ο Δημήτρης Μελισσανίδης επέλεξε τη μη περπατημένη οδό. Έδωσε τα κλειδιά στον αρχάριο Δέλλα, έβαλε δίπλα του τον Μπάγεβιτς και στο πόστο του τεχνικού διευθυντή, έναν άνθρωπο με τον οποίο είναι φίλοι, ήταν συμπαίκτες και σε κάθε περίπτωση μπορεί να συνεννοηθεί: Τον Νίκο Λυμπερόπουλο.
Σε περίπτωση που πετύχαινε το παραπάνω σχήμα, τότε η ΑΕΚ θα πρωτοπορούσε καθώς θα ήταν η πρώτη ελληνική ομάδα που έβγαλε προπονητή. Όχι θεωρητικά –όπως έγινε με τον Μπάγεβιτς το ’88- αλλά πρακτικά, καθώς ο Δέλλας είναι κανονικός ασκούμενος και μετά το τέλος του πρωταθλήματος θα ταξιδέψει στη Ρόδο για να συνεχίσει τα σεμινάρια προκειμένου να γίνει κανονικός προπονητής. Μεγάλο κέρδος σε περίπτωση που…
Μικρό το κακό σε περίπτωση που δεν…
Στην περίπτωση που η ΑΕΚ θεωρήσει ότι ο Δέλλας δεν είναι αυτός που μπορεί να διαχειριστεί το επίπεδο δυσκολίας που ανεβαίνει στη Β’ Εθνική, κάνοντας τη σούμα όσων είδε από αυτών στο ερασιτεχνικό πρωτάθλημα, θα τον χτύπαγε φιλικά στην πλάτη, θα τον ευχαριστούσε χωρίς συνέπειες για εκείνη αφού ο κυριολεκτικός στόχος ήταν η άνοδος. Το χαμηλό επίπεδο της κατηγορίας καθιστούσε την περίπτωση αποτυχίας ως απίθανη περίπτωση, οπότε η ΑΕΚ είχε μόνο να κερδίσει.
Τι είδαμε στη χρονιά
Στο αμιγώς ποδοσφαιρικό κομμάτι είδαμε έναν Δέλλα να προσπαθεί να βάλει αρκετή μπάλα στην προπόνηση και να θυμίζει κάτι από Φερέρ-Χιμένεθ, ως προς την προετοιμασία των αγώνων. Είδαμε τη διάθεση της διατήρησης του υψηλού ρυθμού στις προπονήσεις καθώς οι συνεργάτες του στο κομμάτι της φυσικής κατάστασης (Κέζος-Μπουρουτζίκας) συνηθίζουν να δουλεύουν στα κόκκινα. Είδαμε μεγάλη συνέπεια με την ομάδα να ξεκινάει προετοιμασία μέσα Ιουλίου για ένα -ερασιτεχνικό πρωτάθλημα- που ήταν προγραμματισμένο να ξεκινήσει αρχές Οκτωβρίου. Είδαμε την ΑΕΚ να δουλεύει συνεχώς και σε 20 μέρες γιορτών σε Χριστούγεννα-Πάσχα να παίρνει συνολικά τέσσερις μέρες ρεπό.
Είδαμε ένα ποδοσφαιρικό σύνολο να παίζει απέναντι σε κλειστές άμυνες, ωστόσο –τις περισσότερες φορές- ακόμα και τις στιγμές που το ματς στράβωνε να δείχνει ότι έχει σχέδιο, υπομονή, να απλώνεται σωστά στο γήπεδο, να παίζει από τα πλάγια. Είδαμε μειωμένη διάθεση για διαρροές παρά το γεγονός ότι τα αποδυτήρια της ΑΕΚ ήταν η χαρά του πιτσιρικά, ένα χρόνο μετά την παρουσία της ομάδας στη Super League, όταν είχαν μετατραπεί ένα απέραντο κουτσομπολιό και έβγαιναν προς τα έξω ιστορίες που γελοιοποιούσαν το πρεστίζ του συλλόγου, με τον Λίνεν π.χ. να πατάει την μπάλα και να πέφτει και τον Κοντοέ να βγάζει κίτρινη κάρτα στη μπάλα.
Το χαμηλό επίπεδο του πρωταθλήματος δεν καθιστά τίποτα από τα παραπάνω σε άθλο, αφού η ΑΕΚ δεν είχε να κάνει με κανένα …θηρίο. Αντίθετα έπαιζε με παιδιά που ασχολούνταν με το ποδόσφαιρο από χόμπι. Ωστόσο δεν μπορεί να παραβλεφθεί το γεγονός ότι έγιναν σε τουλάχιστον συνεπή -και ενδεχομένως υπερβολικό για την κατηγορία- βαθμό, τα βασικά.
Αρνητικά
Τα αρνητικά της παρουσίας Δέλλα στον πάγκο της ΑΕΚ ήταν η διαχείριση του… μη διαχειρίσιμου ρόστερ. Το έμψυχο δυναμικό της Ένωσης σχηματίστηκε σε απόλυτο βαθμό στο τέλος της προετοιμασίας και οι πρωτόγνωρες συνθήκες της κατηγορίας έφεραν προχειρότητα στον σχεδιασμό. Για παράδειγμα οι οκτώ ξένοι –με τους επτά εξ αυτών να είναι ενδεκαδάτοι- στο ρόστερ τη στιγμή που η ΑΕΚ στην αποστολή μπορούσε να χρησιμοποιήσει μόλις τέσσερις, είναι ένα μόνο από τα σημεία που δυσκόλεψαν το έργο του προπονητή.
Επίσης ο τρόπος προσέγγισης των αρνητικών αποτελεσμάτων ή των μέτριων εμφανίσεων δεν ήταν αυτός που κάνει σε τέτοιες περιπτώσεις θετικό γκελ σε εξέδρα και Τύπο. Ο Δέλλας στήριξε τους ποδοσφαιριστές, ενδεχομένως λόγω του γεγονότος ότι η ποδοσφαιρική του καριέρα τελείωσε πρόσφατα και νιώθει τον εαυτό του να φοράει ακόμα ποδοσφαιρικά παπούτσια, ορισμένες φορές ακόμα και κόντρα στη λογική.
Ακόμα και με τα παραπάνω αρνητικά στοιχεία όμως, το κλίμα δεν διαταράχθηκε (ειδικά στο θέμα της διαχείρισης των ξένων δεν ήθελε και πολύ) με την ευθύτητα του χαρακτήρα του “Τράι” να παίζει καθοριστικό ρόλο σε αυτό.
Σούμα
Σε μερικές μέρες ο Δέλλας θα συναντηθεί με τον Δημήτρη Μελισσανίδη και θα μάθει από το αφεντικό της ΑΕΚ για το αν θα συνεχίσει στον πάγκο της Ένωσης ενόψει της νέας σεζόν.
Οι πιθανότητες –πλέον- είναι υπέρ του. Η αξιοπρεπής στάση του και η συνέχεια της δουλειάς του απερίσπαστα στο χρονικό διάστημα των διαρροών των επαφών της ΑΕΚ με Σα Πίντο και Γκαρίδο του δίνει επιπλέον πόντους προκειμένου να τσεκαριστεί σε μία χρονιά στην οποία η Ένωση θα έχει σοβαρό ρόστερ και κανονικούς ποδοσφαιριστές σε πιο πιεστικές όμως συνθήκες. Τα πάντα είναι ανοιχτά, αλλά η αλήθεια πρέπει να λέγεται…
