“Σήκωσε το…”
Ηταν 17 Μαΐου του 2003, τελικός κυπέλλου Ελλάδας, ΠΑΟΚ-Αρης, στην κατάμεστη Τούμπα. Πάνω από 15.000 οπαδοί του ΠΑΟΚ, πολύ πριν αρχίσει το παιχνίδι, με ανυπομονησία και βεβαιότητα για την τελική έκβαση της αναμέτρησης, φώναζαν με ρυθμό το ευφυές «σήκωσε το, το τιμημένο, δεν μπορώ, δεν μπορώ να περιμένω».
Φέτος είναι η χρονιά του. Είναι φανερό αυτό από την πρώτη αγωνιστική του πρωταθλήματος. Και καλή ομάδα έχει και άστρο. Το σύμπαν συνωμοτεί υπέρ του… Με μια από τις χειρότερες φετινές του εμφανίσεις πήρε μια μεγαλειώδη πρόκριση μέσα στο Χαριλάου. Στην ρωσική ρουλέτα των πέναλτι μάλιστα. Αμα σε θέλει η μπάλα…
Ομως, «η επιτυχία είναι απλώς θέμα τύχης. Ρώτα οποιονδήποτε αποτυχημένο να σου το επιβεβαιώσει» (Ερλ Ουίλνσον – αμερικάνος αρθογράφος εφημερίδων).
Πέρα από τους ξέφρενους πανηγυρισμούς των φίλων του ΠΑΟΚ για την ιστορική πρόκριση μέσα στο Χαριλάου, νομίζω ότι πρέπει να σταθούμε και στις αδυναμίες που έδειξε η ομάδα του Φερνάντο Σάντος και ήταν εμφανείς.
Μόνο ένα τέταρτο έπαιξε μπάλα ο ΠΑΟΚ στο πρώτο ημίχρονο (10΄ με 25΄), όταν ο Βερόν πήρε την ομάδα στις πλάτες του, «στριμώχτηκε» ο Αρης κοντά στην περιοχή του και χάθηκε η μεγάλη ευκαιρία με τον Σορλέν. Ισως και στο τελευταίο πεντάλεπτο της παράτασης, όταν βάρυναν από το άγχος τα πόδια των γηπεδούχων.
Στα υπόλοιπα 100 λεπτά του αγώνα και ιδιαίτερα στο δεύτερο ημίχρονο, ο Αρης ήταν καλύτερος και «σφυροκοπούσε» με σφοδρότητα την εστία του Χαλκιά, ο οποίος, ευτυχώς για τον ΠΑΟΚ, ήταν σε μεγάλη μέρα. Σπάνια έβγαινε η ομάδα του Σάντος στην επίθεση. Ηταν κλεισμένη στην άμυνα και προσπαθούσαν όλοι με «γιόμες» να βρουν τον απομονωμένο Μουσλίμοβιτς.
Η ομάδα ήταν αργή και δυσκίνητη, χωρίς εκρηκτικότητα. Σίγουρα επηρέασε το ότι έλειπαν οι πέντε κατά τεκμήριο πιο γρήγοροι παίκτες της (Κονσεϊσάο, Βιερίνια, Κοντρέρας, Λάκης και Μπακαγιόκο).
Οπως και να ‘χει, όμως, η εικόνα που έδειξε στο μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα, με μαζική άμυνα, δεν ταιριάζει σε μια ομάδα με τις απαιτήσεις που έχει ο ΠΑΟΚ. Μια ευκαιρία μόνο έκανε στο δεύτερο ημίχρονο (τη δεύτερη του Σορλέν) σε αντεπίθεση, όταν οι γηπεδούχοι είχαν βγει μπροστά και ρίσκαραν για το γκολ.
Εάν θέλεις να λέγεσαι μεγάλη ομάδα οφείλεις να παίζεις περισσότερο επιθετικά και εκτός έδρας, όχι μόνο στην Τούμπα. Από κει και πέρα ο Γκαρσία και ο Ιβιτς ήταν σε κακή μέρα και δεν βοήθησαν καθόλου τον Βερόν στην επιθετική ιδίως ανάπτυξη.
Ο Λίνο ήρθε ως αριστερό μπακ και έδειξε αμυντικές αδυναμίες στο ματς πρωταθλήματος με τον Αρη, έπαιξε αριστερό χαφ και έδειξε την άριστη τεχνική του κατάρτιση στο ματς κυπέλλου. Πρέπει να δούμε ποια είναι η θέση του τελικά, ενώ ο Σορλέν έπαιξε αναγκαστικά δεξί χαφ και παραλίγο να αποδειχθεί μοιραίος, χάνοντας από ένα γκολ σε κάθε ημίχρονο και το πέναλτι. Πάντως, ο Γάλλος, φαίνεται καλός σε θέματα τακτικής και όταν προσαρμοστεί και παίξει στην φυσική του θέση θα βοηθήσει.
Ακολουθούν δύο ματς στην Τούμπα με Εργοτέλη στο πρωτάθλημα την Κυριακή και Ολυμπιακό στο κύπελλο την ερχόμενη Τετάρτη. Με δύο νίκες ο ΠΑΟΚ παραμένει για τα καλά μέσα και στους δύο φετινούς του στόχους.
