Γίνεται ντοκιμαντέρ η παρουσία του Αστέρα στο ΟΑΚΑ
Μπαίνοντας στις εξέδρες του "Σπύρος Λούης" λίγο πριν τον τελικό με τον Ολυμπιακό, οι φίλοι του Αστέρα Τρίπολης αναζητούσαν τις θέσεις τους κρατώντας στο χέρι το εισιτήριο, λες και πάταγαν το πόδι τους σε θέατρο.
Καπελάκια για τα καλά σφηνωμένα στα κεφάλια, αμήχανες ματιές στο αθηναϊκό στάδιο και στους απέναντι “έμπειρους” στη νέο-γηπεδική κουλτούρα, οπαδούς του Ολυμπιακού. Για όσους -ουδέτερους- βρεθήκαμε κοντά στους φιλάθλους του Αστέρα Τρίπολης στον τελικό κυπέλλου, ήταν ένα ταξίδι στον ποδοσφαιρικό χρόνο.
Τότε που συνθήματα όπως “αίσχος-αίσχος”, ήταν αρκετά για να περιγράψουν τα συναισθήματα της εξέδρας, χωρίς να θίγουν και να υβρίζουν μητέρες, πατέρες και λοιπά συγγενικά πρόσωπα. Μια ολόκληρη πόλη σφηνωμένη σε κάτι λιγότερο από το μισό γήπεδο, για να αποδείξει με πείσμα και μέσα από έντεκα τύπους με κοντά παντελονάκια πως μπορεί να αγγίξει το όνειρο.
Φίλοι, ξαδέρφια και οικείες μεταξύ τους φυσιογνωμίες που συνήθως συναντιούνται στα καφέ της πόλης, έγιναν ένα, σε ένα ξένο -ποδοσφαιρικό αυτή τη φορά- στέκι.
Αυτό είναι με λίγα λόγια το σενάριο του ντοκιμαντέρ που ολοκληρώνεται αυτές τις ημέρες, μετά από πρωτοβουλία της ΠΑΕ, με κυρίαρχο θέμα την παρουσία του Αστέρα στο Ολυμπιακό Στάδιο.
Ένα ντοκιμαντέρ με επίκεντρο την αγάπη για όλες εκείνες τις παρεΐστικες, χαμογελαστές και δακρύβρεχτες στιγμές εκτός των ορίων του γηπέδου, που ζέχνουν μπύρα και ιδρώτα. Επισκιάζουν το ίδιο το άθλημα και παράλληλα μας κάνουν να το αγαπάμε πιο πολύ.
