Ο ΠΑΟΚ του Χάβου που ξανάγινε ομάδα
Κόντρα σε κάθε προγνωστικό ο αβοήθητος Μάκης Χάβος ανέβασε τον ΠΑΟΚ από την προτελευταία στην τρίτη θέση της βαθμολογίας, σε κοντινή απόσταση από την κορυφή. Ο Σάκης Γκίνας γράφει για τον υπηρεσιακό που γίνεται μόνιμος μετά τη νίκη επί της ΑΕΚ.
Το οικογενειακό κλίμα στην ομάδα επανήλθε και έφερε τα καλά αποτελέσματα. Φαίνεται καθαρά από τον γεμάτο ομοψυχία τρόπο που πανηγυρίζουν οι παίκτες τα γκολ, από το ασίγαστο πάθος τους κατά τη διάρκεια του αγώνα και από την υποστήριξη που παρέχει ο ένας στον άλλον μέσα στο γήπεδο και η οποία μεταφράζεται σε τρομερή αλληλοκάλυψη της άμυνας, αλλά και όλων των γραμμών, στοιχείο αποφασιστικό για μια ομάδα στο σύγχρονο ποδόσφαιρο.
Το υψηλό ομαδικό πνεύμα φάνηκε ακόμα και από την επίδειξη αλτρουισμού του Ζλάταν Μουσλίμοβιτς, ο οποίος παρότι σε άλλο ένα ματς κάθισε στον πάγκο και μπήκε αλλαγή στα τελευταία λεπτά και παρότι στην κρίσιμη φάση στις καθυστερήσεις είχε χώρο να προχωρήσει, αυτός πάσαρε δεξιά στον Βιεϊρίνια για το δεύτερο γκολ, ενώ δυο λεπτά μετά λειτουργώντας ως κεντρικός αμυντικός έσωσε με απόκρουση προ του Κρέσιτς την εστία του ΠΑΟΚ στο φάουλ της ΑΕΚ έξω από την περιοχή, πριν το σφύριγμα της λήξης. Μπράβο στον Βόσνιο επιθετικό για το ήθος, πρώτα απ’ όλα και για τον επαγγελματισμό του.
Για τον Χάβο τι να πει κανείς; Έχει “τρελάνει” κόσμο. Ξεκίνησε ως υπηρεσιακός και έχει πορεία που θα ζήλευαν πολλοί προκάτοχοί του στον πάγκο, οι οποίο ήρθαν στη Τούμπα «δαφνοστεφανωμένοι». Ο Φερνάντο Σάντος τον τρίτο χρόνο στην ομάδα πέτυχε το ρεκόρ των έξι σερί νικών, ενώ ο Χάβος το έφτασε μέσα σε μόλις 26 ημέρες από την ημέρα που ανέλαβε, με την Βιγιαρεάλ, μάλιστα, μεταξύ των θυμάτων.
Ο 42χρονος Έλληνας προπονητής πήρε την “ταυτότητα” και του πολυδιαφημισμένου Χιμένεθ, ο οποίος έχει την εικοσαπλάσια αμοιβή απ’ αυτόν. Εκτίμησε πάλι σωστά τις συνθήκες ενός αγώνα και έστησε την ομάδα πολύ έξυπνα, με άμυνα “τανάλια” και γρήγορη επίθεση, “εγκλωβίζοντας”, παράλληλα, τον αντίπαλο σε ένα αδιέξοδο παιχνίδι χωρίς νόημα. Είναι χαρακτηριστικό ότι η ΑΕΚ δεν δημιούργησε ούτε καν υποψία ευκαιρίας σε όλο το ματς και σκόραρε από το λάθος του Κρέσιτς στην ανατροπή του Τζιμπούρ.
Κόντρα σε κάθε προγνωστικό ο Χάβος ανέβασε τον ΠΑΟΚ από την προτελευταία θέση στην τρίτη θέση του βαθμολογικού πίνακα σε απόσταση μόλις 4 βαθμών από τον πρώτο. Και η επιτυχία του έχει ακόμα μεγαλύτερη αξία εάν αναλογιστεί κανείς ότι από την αρχή όχι μόνο δεν τον βοήθησε κανένας, αλλά ήταν και όλα και όλοι εναντίον του. Ήταν συντριπτικά εναντίον του οι πιθανότητες επιτυχίας και ήταν εναντίον του και ένα μεγάλο κομμάτι του κόσμου ύστερα από την απαραίτητη τιμωρία του Γκαρσία. Μια κίνησή του που απέβλεπε στην αποκατάσταση της πειθαρχίας μέσα στην ομάδα και αποδείχτηκε εκ των πραγμάτων πολύ αποτελεσματική. Ήδη κατάφερε πολλά ως υπηρεσιακός. Τον βοήθησε και η τύχη, βέβαια, σε αρκετά παιχνίδια, αλλά χωρίς τύχη κανείς δεν πετυχαίνει τίποτα.
Οι παίκτες τον αποδέχονται και τον στηρίζουν με δηλώσεις τους, είναι τύποι και υπογραμμός πλέον στις προπονήσεις, δεν γκρινιάζουν για το ποιος παίζει περισσότερο και ποιος λιγότερο, δεν κοιτάει ο ένας το άλλον με μισό μάτι στα αποδυτήρια, δεν παίζουν για πάρτη τους στα παιχνίδια, δεν υπάρχει διχαστικό κλίμα στα αποδυτήρια. Κοιτάνε τη δουλειά τους και είναι μονοιασμένοι ξανά για το καλό του συνόλου και το δικό τους.
Είναι αλήθεια ότι η διχόνοια ήταν όλη η αιτία του κακού ξεκινήματος του ΠΑΟΚ φέτος. Από την στιγμή που τη θέση της πήρε η ενότητα ήρθαν και τα καλά αποτελέσματα. Είναι ευκολονόητο ότι δεν τίθεται θέμα αντικατάστασης του Χάβου αυτή την στιγμή, διότι η ομάδα «πετάει» και δεν την πειράζει κανείς, πολύ περισσότερο ο Ζαγοράκης, έτσι όπως είναι τώρα.
Εξάλλου, οποιοδήποτε μεγάλο όνομα και εάν έρθει στην παρούσα φάση και μόνο για να μάθει τους παίκτες και την ομάδα θα χρειασθεί 2-3 μήνες, δηλαδή θα προσαρμόζεται στο νέο του περιβάλλον στο κρισιμότερο χρονικό σημείο της σεζόν. Πλέον, οι ρόλοι αντιστράφηκαν. Μάλλον ο νέος προπονητής θα είναι το “πείραμα” και όχι ο Χάβος, που ξέρει την ομάδα και εγγυάται μια μίνιμουμ σταθερότητα.
O εκκολαπτόμενος Έλληνας τεχνικός δείχνει ότι έχει ικανότητες. Από τον τρόπο που χειρίστηκε το θέμα Γκαρσία, μέχρι την απαιτούμενη απόσταση που κρατάει από τους παίκτες και τα λίγα λόγια στις προπονήσεις, τη σεμνότητά του, ακόμα και από την αυτοσυγκράτηση που δείχνει στον πάγκο όταν ο ΠΑΟΚ βάζει γκολ, παρότι ανδρώθηκε ποδοσφαιρικά σ’ αυτή την ομάδα και θα μπορούσε κάλλιστα να λαϊκίσει, πανηγυρίζοντας έξαλλα. Το εάν το μέλλον του στον πάγκο του ΠΑΟΚ θα είναι βραχύ ή μακροπρόθεσμο θα κριθεί, όπως για όλους, από τα αποτελέσματα.
Επιστρέφοντας στο ντέρμπι, ο ΠΑΟΚ το κέρδισε δίκαια, διότι “σμπαράλιασε” τα άκρα της ΑΕΚ με Βιεϊρίνια και Ελ Ζαρ και κυριάρχησε στο κέντρο με Γκαρσία και Βιτόλο, ελέγχοντας το ρυθμό του αγώνα, όπου και όπως ήθελε. Είχε ορθολογική τακτική και επιβραβεύτηκε η ανωτερότητά του με δυο γκολ στις καθυστερήσεις κάθε ημιχρόνου.
Η ομάδα του Χάβου είχε ένα εκρηκτικό πρώτο 20λεπτο ως γηπεδούχος, έκανε συντήρηση δυνάμεων στη συνέχεια, έβαλε το γκολ και πήγε με το 1-0 στα αποδυτήρια και από κει και πέρα στο δεύτερο ημίχρονο ήταν τακτική επιλογή από τον πάγκο να «δώσει» χώρο στην ΑΕΚ και να “χτυπήσει” στις αντεπιθέσεις με την ταχύτατη και αχώριστη, πλέον, τριάδα Σαλπιγγίδη, Βιεϊρίνια και Ελ Ζαρ. Η ατολμία και η απειρία του Κρέσιτς στις εξόδους κόστισε το πέναλτι, έφερε την ισοφάριση και αναγκαστικά άλλαξε τους σχεδιασμούς του Χάβου.
Πολύ σωστά, τότε, έβαλε τον Κριστιάνο στη θέση του πολύ καλού Φωτάκη, περνώντας τον Βιεϊρίνια δεξιά, ενώ αυτόματα μετά την αποβολή του Μανωλά έβαλε τον Μουσλίμοβιτς αντί του Ελ Ζαρ, για να “γεμίσει” με τον όγκο του ο Βόσνιος την περιοχή του Σάχα. Όλα του “βγήκαν” του Χάβου. Ο Μουσλίμοβιτς έκανε την πάσα και ο Βιεϊρίνια πέτυχε το γκολ της νίκης από τα δεξιά, εκεί όπου είναι και η φυσική του θέση.
Δεν χρειαζόταν αυτό το παιχνίδι, φυσικά, για να διαπιστώσουν όλοι το πόσο μεγάλος ποδοσφαιριστής είναι ο Βιεϊρίνια. Αν ρωτήσετε τον έμπειρο Πατσατζόγλου θα σας το πει με λεπτομέρειες. Ο Βιεϊρίνια τα έχει όλα. Εκρηκτικός, γρήγορος, τεχνίτης και νέος. Τυχερός ο ΠΑΟΚ που τον έχει στο ρόστερ του. Αναμφισβήτητα είναι ο MVP του αγώνα, αφού έδωσε την ασίστ στο πρώτο γκολ και πέτυχε το δεύτερο.
Επίσης δεν χρειαζόταν αυτό το παιχνίδι για να διαπιστωθεί η σπουδαία κλάση του Ελ Ζαρ. Αδιάψευστος μάρτυρας, κυριολεκτικά και μεταφορικά, ο Λάγος που πέρασε τα πάνδεινα από τον Μαροκινό.
Ο Φωτάκης έβαλε ένα πανέμορφο γκολ, επισφραγίζοντας έτσι άλλη μια μεστή εμφάνισή του. Ο Γκαρσία ήταν στυλοβάτης στο κέντρο και έκανε την εξαιρετική μακρινή μπαλιά στον Βιεϊρίνια από την οποία ξεκίνησε το πρώτο γκολ, ενώ ο “μίστερ μπαταρία ντούρασελ” Βιτόλο… τρέχει ακόμα. Η άμυνα, δε, ήταν αδιαπέραστη, πάρα τα κάποια λάθη του Μαλεζά και, δευτερευόντως, του Τσιρίλο.
Κλείνοντας, κατ’ εμέ είναι σωστό το ότι δεν εξέδωσε ανακοίνωση κατά της διαιτησίας ο Θόδωρος Ζαγοράκης. Καταρχάς, δεν συμμετείχε στη γραφική έως γελοία τακτική των περισσοτέρων ελληνικών ομάδων, οι οποίες μετά τα παιχνίδια βγάζουν ανακοινώσεις κατά της διαιτησίας για να καλύψουν τα χάλια τους και δεύτερον, διότι, έτσι, δεν ήταν ανακόλουθος σε όσα είπε στη συνεδρίαση της Super League, ότι, δηλαδή, πρέπει να πέσουν οι τόνοι και να αφήσουμε τους διαιτητές να παίξουν.
Αυτή η “αρρώστια” των παραγόντων και του κόσμου με τη διαιτησία στην Ελλάδα ξεπερνάει τα όρια. Στο συγκεκριμένο παιχνίδι ο Κάκος φυσικά είχε μια κακή διαιτησία. Μέχρι εκεί, όμως. Τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο. Τις περισσότερες φορές στην Ελλάδα στις υπερβολικές κρίσεις οδηγεί η προκατάληψη που υπάρχει στους φιλάθλους μιας ομάδας για ένα διαιτητή.
Ας δούμε, λοιπόν, την απόδοση του Κάκου χωρίς “δαιμονοποιήσεις” και άναρθρες κραυγές. Στις περισσότερες κρίσιμες φάσεις είναι γεγονός ότι είχε λάθος υποδείξεις, αλλά δεν “τίναξε” και το ματς στον αέρα, όπως λένε πολλοί. Μην τρελαθούμε τελείως. Ήταν λάθος του το ότι δεν απέβαλε, παρότι ήταν κοντά στη φάση, με απευθείας κόκκινη τον Τζιμπούρ στα μέσα του πρώτου ημιχρόνου για την αντιαθλητική σκαριά πάνω στο καλάμι του Γκαρσία. Ήταν σωστή η υπόδειξη του πέναλτι, γιατί ο Κρέσιτς έκανε κακό υπολογισμό και καθαρά έπεσε πάνω στον Τζιμπούρ και τον ανέτρεψε. Ήταν υπερβολική έως άδικη η απευθείας κόκκινη του Μανωλά στο μαρκάρισμα πάνω στον Κριστιάνο. Ήταν λάθος του ο μη καταλογισμός του πέναλτι προς το τέλος του αγώνα από το αντικανονικό μαρκάρισμα του Λαγού πάνω στον Βιεϊρίνια.
Τέλος, ήταν σωστή η αποβολή του καθισμένου στον πάγκο Δέλλα, ο οποίος δέχτηκε ένα μπουκάλι από έναν ανόητο της εξέδρας, αλλά όσο εγκληματική κίνηση ήταν αυτή του χούλιγκαν, δυο φορές περισσότερο εγκληματική κίνηση ήταν αυτή του Δέλλα, ο οποίος πέταξε πίσω στην – γεμάτη κόσμο – εξέδρα το μπουκάλι. Δεν επιτρέπεται επαγγελματίας διεθνής ποδοσφαιριστής να προβαίνει σε τέτοιες ενέργειες επ’ ουδενί λόγο.
