Οι δυο επιλογές της ΑΕΚ με Μπάγεβιτς και latin παίκτες
Ποιες είναι εν τέλει οι πραγματικές δυνατότητες τούτης της ΑΕΚ των μεταπτώσεων; Είναι αυτές που έδειξε την Τετάρτη με τον ΠΑΟΚ και έκανε τα ματάκια όλων μας να πονέσουν από το πανάθλιο θέαμα ή είναι αυτές που εμφάνισε (πριν από σαράντα μέρες) με τον ίδιο αντίπαλο στο δικό του σπίτι, όταν αφόπλισε 100% τον ΠΑΟΚ, πέτυχε γκολ και είχε ευκαιρίες να επαναλάβει τον θρίαμβο του 2008 (0-4);
Την Τετάρτη η αδιαφορία τσάκιζε κόκαλα. Ρωτήθηκε επ’ αυτού ο Μπάγεβιτς στη συνέντευξη Τύπου, αλλά το προσπέρασε. Προς χάριν της ηρεμίας, μη ρίξει τίποτα λάδι στη φωτιά και γίνουν μια… ωραία ατμόσφαιρα πριν από τον “τελικό” με τον Ολυμπιακό.
Η ίδια ομάδα που έτσι όπως έπαιζε, όχι δυο, αλλά είκοσι δυο ημίχρονα να περνούσαν γκολ δεν έβαζε στον ΠΑΟΚ, μπορεί να πάει την Κυριακή στο Καραϊσκάκη και να κάνει το “διπλό”. Και μετά όλοι μας θα αναρωτιόμαστε, μέχρι που φτάνουν τα όρια της ποδοσφαιρικής παράνοιας στην ΑΕΚ του 2010.
Αν ήταν να προσεγγίσω τις διαστάσεις, το μέγεθος, τη δυναμική της πραγματικής ΑΕΚ, περισσότερο θα κατέτεινα στο συμπέρασμα ότι είναι λάθος να χτίσεις στον κορμό τούτης της ομάδας. Καταρχάς δεν υπάρχει ούτε μια στο εκατομμύριο περίπτωση, να δει (από του χρόνου) προκοπή η ΑΕΚ με προπονητή τον Μπάγεβιτς και παίκτες τους σημερινούς Latin, τον Μαιστόροβιτς και τον Τζιμπούρ. Οι επιλογές είναι δύο, φεύγει ο προπονητής ή φεύγουν Αργεντινοί και σία. Έρχεται καινούριος προπονητής, δόξα τω Θεώ κυκλοφορούν αρκετοί… Στάρε στην Βόρεια Ευρώπη, που θα επιχειρήσει να τους βάλει σε μια τάξη, που θα προσπαθήσει να κόψει κουσούρια και παιδικές ασθένειες, ένας νέος προπονητής που θα τον βλέπουν ο Σκόκο, ο Μπλάνκο, ο Τζιμπούρ και λοιπά καλά παιδιά και (πιθανώς) δεν θα ξινίζουν τα μούτρα τους.
Αν ο Αδαμίδης αποφασίσει τελικώς να κρατήσει τον Μπάγεβιτς, δεν μπορώ να φαντασθώ τι θα προσδοκά η ΑΕΚ από τη συνύπαρξη του συγκεκριμένου προπονητή με τους συγκεκριμένους ποδοσφαιριστές. Ούτε ο Μπάγεβιτς θα αλλάξει στα 62, νοοτροπία, ιδέες, τρόπο δουλειάς. Ούτε ο Σκόκο θα καταλάβει ποτέ ότι ως επαγγελματίας, τον κόσμο τον ενδιαφέρει, πρωτίστως, να μην παρουσιάζεται (προκλητικά) αδιάφορος και δευτερευόντως αν θα βάλει κάποιο θεαματικό γκολ. Το έχουμε ξαναγράψει πως δεν έχει κανείς από τον Σκόκο την απαίτηση να παίρνει τα ματς μόνος του και να είναι ο κορυφαίος σε κάθε αγώνα. Από τον Σκόκο απαιτείς πάνω απ’ όλα να σέβεται την ομάδα (συμπαίκτες, προπονητή) και τον κόσμο της. Έτσι ώστε να μην καταφύγει κάποιος, απευθυνόμενος προς στον Αργεντινό, στην κραυγή “μας βλέπουν ρεεεεε!!!”
Δεν ήμουν ποτέ υπέρ των μεγάλων προσθαφαιρέσεων στο ρόστερ της ομάδας. Δέκα και πλέον μετεγγραφές κάθε καλοκαίρι κάνεις μόνο στο football manager. Εβδομήντα οχτώ μετεγγραφές μέσα σε τέσσερα χρόνια κάνεις μονάχα στο pc. Έχω ξαναγράψει ότι η ΑΕΚ θα έχει φτάσει σε υψηλό (αγωνιστικό) επίπεδο, μόνο αν έρθει το καλοκαίρι που θα χρειαστεί το πολύ δυο προσθήκες (έτοιμων ποδοσφαιριστών).
Δυστυχώς, όμως, απέχει πολύ απ’ αυτό το επίπεδο, οι αδυναμίες της είναι χτυπητές ιδίως στον άξονα (τα χειρότερα χαφ στην ιστορία της) και επιμένω πως θα είναι λάθος ή -για να ακριβολογούμε- ρίσκο να χτίσει πάνω στο σημερινό κορμό. Περισσότερο επειδή πρόκειται για παίκτες που στα πιο πολλά ματς, σου δίνουν την εντύπωση ότι ενδιαφέρονται περισσότερο για την πάρτη τους και λιγότερο για την ομάδα. Για παίκτες που είναι μπολιασμένοι με τη νοοτροπία του στιλ “τα πρωταθλήματα είναι εφήμερες χαρές”. Άρα, νομιμοποιείται ο Μαιστόροβιτς, να βγαίνει κάθε λίγο και λιγάκι στην Αφτονμπλάντεντ της Στοκχόλμης και να δηλώνει πόσο καλά νιώθει στην Αθήνα, πόσο ευτυχισμένος είναι στην ΑΕΚ που είναι μια ομάδα η οποία βρίσκεται πάντα στις πρώτες θέσεις του ελληνικού πρωταθλήματος. Με οχτακόσια χιλιάρικα ετησίως, συμφωνώ κι εγώ, η Αθήνα είναι η ομορφότερη πόλη του κόσμου.
Υπάρχει και το οικονομικό ως παράμετρος στην ιστορία. Δεν μπορώ να φαντασθώ, ότι ο συγκεκριμένος πρόεδρος, με την πολιτική λιτότητας που εξήγγειλε, θα καλέσει τον Μπλάνκο για επέκταση του συμβολαίου με θεαματική αναπροσαρμογή των αποδοχών του. Από πεντακόσια στο ένα εκατομμύριο. Πολλά λεφτά, πάρα πολλά για έναν ποδοσφαιριστή που βρίσκεται σε διαρκή φθίνουσα πορεία. Και να μην γίνω πάλι κουραστικός, ότι του λείπουν αρκετά βασικά και στοιχειώδη πράγματα (από το κοντρόλ μέχρι τη σωστή πάσα στα δυο μέτρα) για να τον κατατάξεις στους ολοκληρωμένους και ποιοτικούς επιθετικούς. Το συμβόλαιο του Μπλάνκο λήγει το 2011. Διαλέγει και παίρνει η ΑΕΚ. Νέο συμβόλαιο με σχεδόν διπλά λεφτά ή πώληση από τώρα;
Δεν μπορώ να φαντασθώ ότι αν ο Σκόκο απορρίψει την πρόταση ανανέωσης, θα κάνει ο Αδαμίδης αυτό που πρότεινε ο Μελισσανίδης: να του καρφιτσώσει, δηλαδή, το δελτίο για ένα χρόνο και από το καλοκαίρι του 2011 να πάει στην ευχή της Παναγίας. Η ΑΕΚ τα έχει ανάγκη, τα όποια χρήματα φέρει στο ταμείο της ο Αργεντινός. Περισσότερο ανάγκη όμως έχει η ίδια από αυτοπροστασία. Να σεβαστεί ο Αδαμίδης την ιστορία της και να μην τον πουλήσει σε “πράσινους” ή “κόκκινους”. Κι ας χάσει και πεντακόσια χιλιάρικα (που λέει ο λόγος) από μια πρόταση που ενδεχομένως θα έρθει από το εξωτερικό.
Με τον Μπάγεβιτς και μ ‘ έναν πρόεδρο που θα τον στηρίζει 100% η ΑΕΚ μπορεί να έχει τύχη, μόνο αν στραφεί σε ελληνοποίηση της ομάδας, με αρκετούς ταλαντούχους παίκτες. Και ξένους, από ευρωπαϊκές αγορές. Ανατολική Ευρώπη, βόρεια και κεντρική Ευρώπη. Έτσι κι αλλιώς με τους λάτιν προκοπή δεν είδε η ομάδα. Μονάχα ο Ριβάλντο πρόσφερε με το μοναδικό του ταλέντο τα μέγιστα, χαιρόσουν να βλέπεις κάθε του κίνηση. Αλλά άφησε πίσω του (χωρίς να ευθύνεται ο ίδιος) ένα στοκ από… χιλιάδες απούλητες φανέλες (βλέπε σκάνδαλο Empire, για το οποίο πρέπει να αποδοθούν μια μέρα ευθύνες) και μια ομάδα στα κρύα του λουτρού τις τελευταίες μέρες του Αυγούστου.
Προς το παρόν ας βγάλουν όση από την επαγγελματική ευσυνειδησία τους έχει απομείνει. Για να μην υποχρεωθεί η ΑΕΚ να παίξει από τις 15 Ιουλίου στην Ευρώπη με τίποτα ψαράδες από τα χωριά του Γκρέταρσον. Επίσης ας παραδειγματιστούν μερικοί – μερικοί από την ωριμότητα του Μανωλά. Ο μικρός (και) στο ματς της Τετάρτης, το φώναζε από μακριά. Ότι γι’ αυτόν είναι πολύ σπουδαίο πράγμα να παίζει ποδόσφαιρο. Έκανε μπαμ από μακριά, πόσο σοβαρά το αντιμετώπιζε την ώρα που οι πιο πολλοί από τους συμπαίκτες του μας νανούριζαν με τις κινήσεις τους σε slow motion…
ΥΓ: Άσχετο. Την επόμενη φορά, για να μην καταγγείλει ο Γκώνιας τον Μουρίνιο για “ποδοσφαιρικό ευνουχισμό”, την επόμενη φορά που η Ίντερ θα μείνει με 10 παίκτες στην έδρα της κορυφαίας, πιο ποιοτικής και πιο ελκυστικής ομάδας του κόσμου, καλό θα είναι να παίξει επιθετικό και θεαματικό ποδόσφαιρο ο Ζοζέ. Και μόλις αρπάξει την τεσσάρα θα αγαπήσει ξανά το ποδόσφαιρο ο Τάκης…
ΥΓ 2: Ξανά άσχετο. Μήπως να καταργήσουμε τις άμυνες για να βλέπουμε μονάχα τακουνάκια, ντρίμπλες και σόου επίδειξης; Και αν τελικώς δεν τις καταργήσουμε, μήπως πρέπει να παραδεχτούμε ότι θέαμα στο ποδόσφαιρο είναι και μια πραγματικά καλή άμυνα; Αν δεν είναι θέαμα ο τρόπος με τον οποίο μαρκάρεις και αναχαιτίζεις τον Μέσι, τότε να γυρίσουμε στο προπολεμικό ποδόσφαιρο με ποδοσφαιρικά σκορ …υδατοσφαίρισης. Αν δεν είναι θέαμα ο Μαικόν και ο γερο-Ζανέτι, ο Λούσιο και ο αναγεννημένος Σάμουελ, αν δεν είναι θέαμα το κορυφαίο “εξάρι” στον κόσμο (Καμπιάσο), τότε να παρακαλάμε να παίζει αντίπαλος του Μέσι ο Σανιά, ο Κλισί και ο Εμπουέ. Για να χορτάσουμε θέαμα…
