Το ΔΝΤ και η προσπάθεια του Ολυμπιακού στα πλέι οφ
Με σκέψη Δ.Ν.Τ. μαθαίνουμε να ζούμε και η αλήθεια είναι ότι μετά τον αρχικό εκνευρισμό και θυμό, αναζητούμε και κάτι καλό από όλη αυτή την ιστορία. Λέμε, μήπως... να ωφεληθούν οι επόμενες γενιές. Να πονέσουμε, να κλάψουμε εμείς, αλλά να βρουν κάτι άλλο τα εγγόνια μας.
Η ελπίδα ακολουθεί απρόσμενες διαδρομές. “Περπατάει” παντού. Ακόμα και σε οργισμένες καταστάσεις σαν και αυτή που βρεθήκαμε όταν συνειδητοποιήσαμε ότι ηπερίοδος ευημερίας ήταν ουσιαστικά απατηλή, σε αμήχανες σιωπές όταν κλείσαμε τα μάτια και αναρωτηθήκαμε γιατί να συμβαίνει σε εμάς αυτό. Θέλουμε μια ελπίδα. Να την δούμε να προσπαθεί να μπει από μια χαραμάδα. Θέλουμε να ελπίζουμε, ίσως και να… παραμυθιαστούμε ότι από αυτή την ιστορία κάτι καλό θα βγει.
Οπαδό του Ολυμπιακού και φίλο μου, τον άκουσα να λέει: “Θα ήταν ό,τι καλύτερο για τον Ολυμπιακό, θείο δώρο θα το χαρακτήριζα, να μην βγει πρώτος στα πλέι οφ. Μπορεί να μας υποχρέωνε να δούμε την πραγματικότητα. Ούτε ο Μπάντοβιτς φταίει, ούτε ο Ζίκο, ούτε ο Κετσπάγια. Υπάρχει μια αλήθεια που μόνο ένα σοκ μπορεί να μας κάνει να την δούμε στα μάτια. Ο Ολυμπιακός δεν έχει ποιότητα. Πάρε τους παίκτες έναν, έναν και πες μου ποια χρονιά η ομάδα είχε τέτοιο ρόστερ. Ποτέ δεν είχαμε 11 παικταράδες, αλλά υπήρχαν πέντε, έξι προσωπικότητες που έπαιρναν μαζί τους και τους άλλους. Τώρα, τι και ποιος; Χίλιες φορές καλύτερα στο… ΟΥΕΦΑ”.
Σκέφτηκα να του υπενθυμίσω ότι πλέον λέγεται Γιουρόπα Λιγκ, αλλά θυμήθηκα ότι έτσι συνήθιζε να λέει την διοργάνωση για να πικάρει φίλο Παναθηναϊκό της παρέας, για το που παίζει η ομάδα του στην Ευρώπη. Μου έκαναν εντύπωση όσα άκουσα γιατί έβγαιναν από χείλη άρρωστου Ολυμπιακού και όχι κάποιου σαλονάτου φίλου της ομάδας. Να βγάλουμε κάτι καλό από την ιστορία με το Δ.Ν.Τ., λέμε. Αυτό λένε και στον Ολυμπιακό. Να βγάλουμε κάτι καλό από τη χρονιά και αυτό είναι η αποδοχή της κατάστασης, της πραγματικότητας.
Στη διοίκηση δεν μπορούν φυσικά να σκεφτούν έτσι και δικαιολογημένα. Είναι τα λεφτά που θα μπουν στο ταμείο σε περίπτωση πρώτης θέσης και πρόκρισης στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ (ακόμα και αν αποκλειστεί στους πρώτους γύρους θα έχει ένα οικονομικό όφελος ο Ολυμπιακός). Τον οπαδό, όμως, καλώς ή κακώς, δεν τον ενδιαφέρει αυτό, όπως δεν τον ενδιαφέρει αν η Νέα Δημοκρατία ή το ΠΑΣΟΚ ευθύνονται περισσότερο για τα μαύρα μας χάλια.
Εξανεμίσθηκε με το καλημέρα το βαθμολογικό πλεονέκτημα του Ολυμπιακού στα πλέι οφ. Δεν ήταν, όμως, μόνο αυτό. Κανείς φυσικά δεν περίμενε να δούμε μια άλλη ομάδα. Οι αδυναμίες, τα κενά θα την ακολουθούσαν και σε αυτή τη διαδικασία, αλλά μια προσμονή για κάτι καλύτερο υπήρχε. Το άσχημο δεν είναι ότι ισοβαθμείς με τον ΠΑΟΚ, ότι νοιώθεις την ανάσα του Άρη, αλλά ότι δεν μπορείς να είσαι σίγουρος για τίποτα. Υπό φυσιολογικές συνθήκες, την ΑΕΚ που είδαμε στο ματς με τον ΠΑΟΚ την είχε για παιχνιδάκι ο Ολυμπιακός, ακόμα και ο προβληματικός Ολυμπιακός. Αλλά με αυτόν τον Ολυμπιακό δεν μπορείς να είσαι σίγουρος για τίποτα.
Αυτό το βλέπει ο κόσμος και δεν μπορείνα τον ξεγελάσει κανένα επικοινωνιακό τρυκ. Ούτε η νέα τάξη πραγμάτων στο ποδόσφαιρο μας φταίει, ούτε η διαιτησία. Εμείς φταίμε… Είναι άλλο θέμα ότι στα δύσκολα, στα πολύ δύσκολα, ο Ολυμπιακός είχε σε βάρος του και κάποιες αποφάσεις και είναι άλλο θέμα ότι η ομάδα έχει αυτά τα χάλια και δεν είναι δικά της. Είναι σα να λέμε ότι μας φταίνε οι Γερμανοί, οι κερδοσκόποι, έτσι γενικά και αόριστα. Για ό,τι μας συνέβη οι δικοί μας πολιτικοί μας ευθύνονται. Η δική μας διαφθορά μας έφερε σε αυτή την οικονομική κατάσταση, δικοί μας, Έλληνες ήταν, αυτοί που πλούτισαν από το Χρηματιστήριο, δικοί μας ήταν οι εγκέφαλοι των σκανδάλων στο Βατοπέδι, στα ομόλογα, ελληνικός είναι ο πλούτος που βγήκε στην Ελβετία.
Όλα υπέρ του Ολυμπιακού ήταν την Τετάρτη (28/4) το βράδυ. Ομάδα κουρασμένη και σωματικά και ψυχολογικά είχε να αντιμετωπίσει, με πολλές απουσίες και ο Ολυμπιακός έχασε με κάτω τα χέρια. Αν θέλει κάποιος να ξεγελαστεί με τα δυο δοκάρια, ας το κάνει. Δεν μου λένε τίποτα όταν το ένα δεν το…θέλει ο Μπράβο και το άλλο είναι σουτ από 40 μέτρα.
Που ήταν οι οργανωμένες επιθετικές προσπάθειες του Ολυμπιακού; Που ήταν οι ευκαιρίες του στο διάστημα 60’ έως 90’, όταν έπρεπε να πιέσει;
Μερικά πράγματα στην ζωή είναι πολύ απλά. Ο Ολυμπιακός είχε παλιά τον Γιαννακόπουλο και τον Τζόρτζεβιτς στα πλάγια. Τον Καραπιάλη επιθετικό χαφ, τον Γκόγκιτς φορ, στην επόμενη γενιά τον Καρεμπέ αμυντικό χαφ, τον Ριβάλντο, τον Τζιοβάνι, Τώρα, ποιούς έχει;
Υ.Γ. Θα υπενθυμίσω κάτι. Το καλοκαίρι είχαμε αναφέρει για τον Μαρέσκα ότι στην Σεβίλλη την προηγούμενη χρονιά είχε πτωτικήπορεία. Ο Ολυμπιακός και κάποιοι συνάδελφοι είχαν τη δική τους απάντηση για μια μεγάλη μεταγραφή που δεν εκτιμήθηκε από μερίδα του τύπου. Όντως πολλές φορές μπαίνει στην αξιολόγηση το υποκειμενικό στοιχείο και δεν είναι θέμα δικαίωσηςή διάψευσης. Απλά, στον Ολυμπιακό θα πρέπει να μάθουν να βλέπουν και πίσω από τις κουρτίνες. Δεν αρκεί δηλαδή ότι ο Ντάτολο είναι από τα αγαπημένα παιδιά του Μαραντόνα. Πρέπεινα εξετάσεις και πολλά άλλα. Αν ξέρεις… Και επειδή κανείς δεν γεννήθηκε και να γνωρίζει τα πάντα, μαθαίνεις. Έτσι, κύριε Χρυσικόπουλε; Έτσι, κύριε Δημήτρη Θεοδωρίδη;