Αντωνίου: “Δύο τοπ ποδοσφαιριστές και επένδυση στους νέους”

Νομίζω έχουν μεσολαβήσει πολλά πράγματα. Καταρχάς μία περίοδο δυστοκίας που δεν είχαν έρθει οι τίτλοι αλλά είχαν γίνει και τότε κάποιες σημαντικές προσπάθειες, είχαμε φτάσει αρκετές φορές πολύ κοντά. Βέβαια αυτό που είναι καθοριστικό είναι η κατάκτηση αυτού του τίτλου, του 20ου τίτλου, που πραγματικά μας κάνει όλους και ευχαριστημένους και υπερήφανους.




Τι είχε τώρα ο Παναθηναϊκός που δεν είχε τα προηγούμενα χρόνια;




Κοιτάξτε έχει γίνει πριν δύο χρόνια, ξεκίνησε μία πολύ μεγάλη προσπάθεια. Τα πρώτα εύσημα νομίζω ανήκουν στους μετόχους της ομάδας, οι οποίοι το εμπνεύστηκαν, το έχτισαν αυτό το πράγμα. Μετά υπήρξε μία περίοδο πολύ σκληρής δουλειάς. Από τη μεριά του προέδρου ως διοίκηση, και των ποδοσφαιριστών και των προπονητών ως αιχμή του δόρατος η οποία είχε αυτή την ευτυχή κατάληξη. Είναι πάρα πολλά πράγματα τα οποία έχουν αλλάξει. Έχουμε αλλάξει επίπεδο σαν ομάδα πρώτα νομίζω. Στο κομμάτι που φαίνεται που είναι ο αγωνιστικός χώρος, στο ρόστερ αλλά και σε πάρα πολλά πράγματα που δεν φαίνονται που νομίζω ότι το καλό που υπήρχε έγινε καλύτερο.




Πλέον ο στόχος είναι να γίνει ακόμα καλύτερο;




Στρατηγικά τους στόχους τους δίνουν πάντα οι άνθρωποι που είναι πάνω από το επίπεδο του ποδοσφαιρικού, είναι οι άνθρωποι που είναι ιδιοκτήτες, είναι οι μέτοχοι αυτοί βάζουν τους στόχους και μετά επιλέγουν τους ανθρώπους που θα τους υλοποιήσουν. Έτσι γίνεται σε όλες τις ομάδες και φαντάζομαι αυτή είναι η πρόθεση και των ανθρώπων του Παναθηναϊκού.




Τι συναισθήματα άφησε η χρονιά;




Σε ότι αφορά το πρώτο κομμάτι που η ομάδα πέρασε από σαράντα κύματα υπάρχουν δύο εικόνες. Η μία εικόνα κυριάρχησε ως εντύπωση, στον κόσμο έξω και πολλές φορές σε κάποια μέσα και υπήρχε και η εντύπωση των ανθρώπων που καθημερινά δουλεύαμε μαζί, που συνεργαζόμαστε που είχαν άμεση επαφή, που ήξεραν τι γίνεται, ήξεραν τι δουλειά γίνεται, τι οργάνωση είχαμε, τι προσπάθεια γίνεται, που ήταν τελείως διαφορετική. Εγώ να σας πω την αλήθεια αισθανόμουν κάποια στιγμή ότι αν ο Παναθηναϊκός δεν έπαιρνε αυτό το πρωτάθλημα, θα έπρεπε να φύγω από την Αθήνα, παρόλο που είμαι Αθηναίος, έπρεπε να φύγω από την Αθήνα και να πάω να μείνω στο εξοχικό μου κάνα δυο χρονιά να ξεχαστεί το θέμα. Ήταν τόσο πολύ η πίεση που υπήρχε. Το λέω και το καταλαβαίνω γιατί υπήρχε μεγάλη επιθυμία από όλο το σύστημα να πάρει το πρωτάθλημα. Αλλά από την άλλη μεριά σε σχέση με τη δουλειά που είχε γίνει θα ήταν άδικο αυτό το πράγμα, και σίγουρα το πρώτο συναίσθημα που ένιωσα όταν πήραμε το πρωτάθλημα ήταν ανακούφιση, ενώ όταν πήραμε και το Κύπελλο ένιωσα πάρα πολύ χαρά. Και νομίζω και όλοι μας όσοι προσπαθούσαμε για αυτό το σκοπό. Τελικά αποδεικνύεται ότι πολλές φορές η εντύπωση είναι λάθος και υπάρχει κάτι πιο πραγματικό πίσω από αυτήν.




Έχει δυνάμεις ο Κώστας Αντωνίου να συνεχίσει;




Εγώ αυτό που σκεφτόμουν και πριν και το σκέφτομαι και τώρα είναι το έξης. Πριν φτάσουμε στους στόχους το μυαλό μου ήταν συγκεντρωμένο και να μην σκέφτομαι παρακάτω. Εγώ ξέρω ότι ο Παναθηναϊκός μου πρόσφερε ένα διετές συμβόλαιο. Θέλω να ευχαριστήσω τους ανθρώπους όλους που με τίμησαν με αυτή τους την εμπιστοσύνη. Από εκεί και έπειτα θεωρώ ότι ένας πρώτος κύκλος έχει κλείσει. Κανένας δεν ξέρει αυτή τη στιγμή που μιλάμε ποια θα είναι η επόμενη μέρα στον Παναθηναϊκό. Και εγώ ακόμα δεν μπορώ να σας το απαντήσω αυτό το πράγμα. Περιμένω να δω ποιες θα είναι οι αποφάσεις, ποιες θα είναι οι προοπτικές. Αυτό που έχω να σας πω είναι ότι είτε τη συνεχίσω αυτή τη δουλειά είτε δεν τη συνεχίσω είμαι απόλυτα ευχαριστημένος και υπερήφανος με αυτό που έχει γίνει.




Θα άλλαζε κάποια πράγματα από τον χρόνο της ομάδας ο τεχνικός διευθυντής του Παναθηναϊκού;




Έτσι είναι στο ποδόσφαιρο και γι αυτό πολλές φορές δεν πρέπει να προτρέχουμε και να κάνουμε δηλώσεις και να βγάζουμε συμπεράσματα. Θεωρώ ότι η πρώτη χρονιά ήταν μία δύσκολη χρονιά. Υπήρχε μια ελλιπής προετοιμασία και μία πίεση χρόνου και από την άλλη μεριά μια διάχυτη επιθυμία να τα αλλάξουμε όλα να πάμε μπροστά γρήγορα. Στο ποδόσφαιρο εμένα η αντίληψη μου είναι ότι και αγοράζεις και χτίζεις, ούτε μόνο χτίζεις ούτε μόνο αγοράζεις. Γίνανε λάθη και αν θέλετε ένα από τα μεγαλύτερα λάθη που έγιναν ήταν ότι δεν αντέξαμε την πίεση, να πούμε ότι αντί να πάρουμε επτά παίκτες να πάρουμε τέσσερις. Ώστε να πάρουμε ένα χρόνο να προετοιμαστούμε. Το εξάμηνο ήταν κοντά να κάνουμε τις διορθωτικές κινήσεις. Στην αυτοκριτική μου αν θέλετε θα έπρεπε και εγώ να είμαι πιο σκληρός και πιο έμπειρος για να αποφασίσω τη συγκεκριμένη στιγμή ότι θα προχωρήσουμε με πιο μικρά βήματα. Από την άλλη υπήρχε ένας περίγυρος που είχε πολύ συναίσθημα, ήθελε να σε πιέσει, υπήρχε μεγάλη επιθυμία να κάνουμε πράγματα. Εκεί νομίζω γίνανε και τα περισσότερα λάθη. Μετά το εξάμηνο θεωρώ ότι αυτά τα λάθη ήταν διαπιστωμένα, αλλά πάντα πρέπει να πορεύεσαι και αυτή είναι πλέον η λογική και η φιλοσοφία που εγώ έχω, οι παρεμβάσεις πρέπει να είναι πολύ υπολογισμένες, πολύ μετρημένες, πολύ προσεκτικές και πρέπει να αντέχουμε πολύ περισσότερο, το είδατε αυτό σε κάποιες μεταγραφικές περιόδους και την mediaκή πίεση. Για να σας φέρω ένα παράδειγμα όλοι είχανε τρελαθεί τον Δεκέμβρη να πάρουμε αμυντικούς παίκτες και δεν το κάναμε, αντέχοντας μία πίεση και πραγματικά παίρνοντας και ένα τεράστιο ρίσκο, να θεωρηθούμε ηλίθιοι στο τέλος της χρονιάς, που δεν μπορεί να είναι πραγματικό όταν έχεις φάει 20 χρόνια στο ποδόσφαιρο. Και αυτό το πράγμα τελικά λειτούργησε σωστά. Γιατί εμείς βλέπαμε ποδοσφαιρικά, όχι ότι δεν χρειαζόμαστε κάποιους παίκτες, πάντα χρειάζεσαι κάποιους παίκτες. Σίγουρα θα θέλαμε παίκτες προσωπικότητες στην άμυνα, όπως έχουμε στο κέντρο, όπως έχουμε και στην επίθεση, όλοι το βλέπουμε και τώρα και πριν. Η ουσία όμως είναι ότι μπορούσαμε να δημιουργήσουμε ανισορροπία τέτοια, φέρνοντας τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή μία προσωπικότητα, που θα κόστιζε πολύ περισσότερο από αυτό που θα ήταν η συνεισφορά αυτού του ποδοσφαιριστή. Επιλέγοντας αυτή την όχι και πολύ δημοφιλή στρατηγική τελικά πετύχαμε και είδατε μία άμυνα που έκανε αμυντικό ρεκόρ των τελευταίων 10-15 χρόνων, δεν ξέρω ακριβώς, και είχε μία πάρα πολύ καλή παρουσία. Και επειδή κάποιοι θα πουν μα ναι, ξέρεις στην Ευρώπη.. εγώ έχω να τους δώσω ένα πολύ εύκολο παράδειγμα για να το καταλάβουν. Αν δεις τη Ρόμα, από το Παναθηναϊκός – Ρόμα στο 81’- 90 που το 1-2 γίνεται 3-2 που η Ρόμα έχει τέσσερις διεθνείς ποδοσφαιριστές μεγάλης εμβέλειας που κάνουν όσο το μισό μας ρόστερ θα έλεγα. Τότε πρέπει να αλλάξεις όλη την άμυνα της Ρόμα την επόμενη μέρα. Η άμυνα δεν κρίνεται έτσι, κρίνεται συνολικά, κρίνεται στα 30-40 παιχνίδια. Ε το ίδιο έγινε και με μας με τη Σταντάρ. Αν έβλεπες την άμυνα στο ματς με τη Σταντάρ θα έλεγες έχουμε πρόβλημα μεγάλο, όμως άν έβλεπες τα 30 παιχνίδια του πρωταθλήματος δεν ήταν έτσι και εμείς το ξέραμε. Ήταν ένα μικροσκόπιο και ο κόσμος εστίαζε εκεί. Και αυτό δεν σημαίνει ότι δεν αναγνωρίζουμε την ανάγκη ως τεχνικό τιμ του Παναθηναϊκού και με τον προηγούμενο προπονητή της ομάδας αλλά και τον τωρινό ότι σίγουρα βοηθάει πολύ περισσότερο να έχεις μία προσωπικότητα στην άμυνα, απλώς ήταν η επιλογής γιατί πάντα τα μέσα ήταν περιορισμένα, οι πόροι δεν είναι απεριόριστοι, ήταν επιλογή μας αφού ο πρώτος στόχος μας ήταν το πρωτάθλημα, το πρωτάθλημα στην Ελλάδα το δίνει η επίθεση. Και εγώ ξέρω επειδή έχω πάρει και τέσσερα πρωταθλήματα με τον Παναθηναϊκό, σε καλές περιόδους με την ομάδα, ότι πάντα η μεσοεπιθετική ήταν η καλύτερη πλευρά του ρόστερ. Αυτό υπάρχει και μία ιστορική διαδρομή που το αποδεικνύει και αυτό ακολουθήσαμε και τελικά μας βγήκε.




Ζιλμπέρτο Σίλβα πέρυσι, Σισέ φέτος, είναι στα πλάνα του Κώστα Αντωνίου κάτι αντίστοιχο και για την άμυνα τώρα;




Κοιτάξτε αυτή τη στιγμή, έχω πει πάρα πολλά πράγματα από την πρώτη συνέντευξη που έδωσα, τότε στην Παιανία όταν αναλάβαμε όλο αυτό το πράγμα, τα οποία δεν ελήφθησαν πολύ σοβαρά υπόψη δεν τα έβλεπε κανείς. Τώρα που έχουμε μία επιτυχία πάρα πολλοί τα θυμούνται και τα βλέπουν. Είχα μιλήσει τότε για ελληνοποιημένο ρόστερ, είχα μιλήσει για ισορροπία νέων και έμπειρων ποδοσφαιριστών, είχα μιλήσει για μία τρίτη γενιά νέων παικτών που πρέπει να έρχονται από την Golden Team, και αυτά τα πράγματα ανεξάρτητα από το έχουν εμφανιστεί ή όχι υπάρχουν, αυτή τη στιγμή υπάρχει αυτή η ισορροπία στο ρόστερ και όταν έρχεται η οδηγία από την ΟΥΕΦΑ να έχουμε οκτώ έλληνες εμείς έχουμε 14, υπάρχει ηλικιακή ισορροπία, υπάρχουν κάποιοι ποδοσφαιριστές υψηλότατου επιπέδου, υπάρχουν κάποιοι αμέσως στο επόμενο επίπεδο, υπάρχει και μία τρίτη κατηγορία παικτών που είναι νέοι φιλόδοξοι, εντείνουν τον ανταγωνισμό μέσα στην ομάδα, και παράλληλα κάποιος από αυτούς ενδεχομένως να είναι ο επόμενος ΤΟΠ παίκτης της ομάδας μας. Και τέλος υπάρχουν και πίσω, στην ομάδα του Ρότσα, την Golden Team, η οποία έχει μόνο ένα χρόνο λειτουργίας, θα πρέπει να έχει και άλλο, αλλά ήδη φαίνονται τα πρώτα αποτελέσματα, υπάρχουν κάποια παιδιά τα οποία εν δυνάμει, θα έρθουν και θα μειώσουν και τις ανάγκες του Παναθηναϊκού για αυτό που λέμε μεταγραφές που δεν είναι ΤΟΠ, οι οποίες μέχρι τώρα υπήρχανε. Άρα λοιπόν ο Παναθηναϊκός μπορεί να εστιάζει μόνο σε μεγάλες επιλογές. Να παίρνει ένα-δύο ΤΟΠ ποδοσφαιριστές και πάντα να επενδύει στους νέους του.




Αν φύγει ένας παίκτης, πχ ο Σαλπιγγίδης, οι δύο παίκτες γίνονται αυτόματα τρεις;




Αυτό που λες είναι σωστό, και αυτό δείχνει τη δυναμική και τη ζωντάνια που έχει το ρόστερ μιας ομάδος, γιατί ξέρεις πάρα πολλές φορές, ακούγεται σαν κριτική ότι βρέθηκες, ας πούμε, με τρία δεξιά μπακ. Αν το δεις στατικά είναι έτσι, αν δεν το δεις στατικά και το δεις σε μία ποδοσφαιρική λογική και καταλαβαίνεις ποδόσφαιρο, γιατί είναι αυτοί που βλέπουν ποδόσφαιρο, θα δεις ότι δεν είναι έτσι. Γιατί είχες ένα προπονητή που έλεγε, πχ ο Βύντρα είναι ο καλύτερος μας στόπερ, και έρχεται ένας άλλος προπονητής και λέει ο Βύντρα είναι ο καλύτερος μας δεξιός μπακ. Αυτό σου δημιουργεί μία ανισορροπία, ή έχει μία ευκαιρία στο τέλος της περιόδου της μεταγραφικής να πάρεις ένα ρίσκο για το Σεϊταρίδη. Ο Σεϊταρίδης σίγουρα ήταν ένας ΤΟΠ ποδοσφαιριστής, είχε κάποια προβλήματα, μπορεί να ξαναγίνει ΤΟΠ ποδοσφαιριστής, είναι ένα ρίσκο που μία ομάδα αξίζει να το πάρει, τώρα αν θα βγει δε θα βγει, θα κριθεί και θα το δούμε. Θα το κρίνουμε στο τέλος της διαδρομής. Υπάρχουν κάποια πράγματα που έχουν να κάνουν με το ότι το ρόστερ δεν είναι μία στατική κατάσταση, είναι μια δυναμική κατάσταση που εξελίσσεται, και πάντα όταν προσθέτεις ποιότητα στο ρόστερ σου, την επόμενη μέρα ενδεχομένως κάποιοι να μην είναι επαρκείς, δηλαδή δεν πρέπει να το ξεχνάμε αυτό. Ενώ πριν ένα χρόνο έλεγες ότι αυτός ο σχεδιασμός είναι εξαιρετικός, η πορεία σου δείχνει ότι κάποιοι παίκτες ξεπετάχτηκαν, έφτασαν σε ένα επίπεδο διαφορετικό, και ίσως πλέον να βλέπεις ανεπάρκειες. Δηλαδή αυτό είναι κάτι που το παρακολουθούμε συνέχεια, συζητάμε συνέχεια, είναι οι προπονητές, είναι η δική μου δουλειά, είναι οι σύμβουλοι που έχουμε, είναι οι σκαουτς που έχουμε, είναι ένα σύστημα που δουλεύει γύρω από αυτό.




Θα μπορούσε να φτάσει ο Παναθηναϊκός εδώ με λιγότερα χρήματα δηλαδή;




Κοιτάξτε αυτό κανείς δεν μπορεί να το πει. Μπορεί κάποιοι να πουν ναι εγώ θα το έκανα με λιγότερα, και να είχαν αποτύχει. Μπορεί να ξοδεύονταν πολύ περισσότερα, και πάλι μπορεί να μην είχαμε πετύχει. Υπάρχει ένα πραγματικό αποτέλεσμα αυτή τη στιγμή. Ξοδέψαμε κάποια χρήματα και πετύχαμε τους στόχους μας. Αυτό που για μένα είναι σημαντικό να βλέπει κάποιος, δεν είναι το πόσα λεφτά χρειάστηκαν, είναι αν η αξία του ρόστερ του Παναθηναϊκού αυτή τη στιγμή περιέχει αυτά τα λεφτά και δεν το λέω εστιάζοντας σε έναν-έναν παίκτη, εστιάζοντας στην αξία του ρόστερ. Γιατί εμείς για παράδειγμα θα σας θυμήσω, πήραμε ένα Νίνη που είχε παίξει τέσσερα παιχνίδια, και φέτος έχουμε ένα Νίνη που έπαιξε 31 παιχνίδια, έχει την ίδια αξία; Βλέπουμε ότι δώσαμε 3-3,5 εκ. για το Λέτο ενώ έκανε πράγματα για πολλά περισσότερα. Μπορώ να πω το ίδιο και για το Σιμάο. Και παίρνω παίκτες που ήταν ήδη στο ρόστερ και παίκτες που ήρθαν με μεταγραφή για να δείξω, ότι εμείς δεν το βλέπουμε χωριστά. Όταν είσαι σε μία ομάδα βλέπεις αξίες, βλέπεις ποιότητες. Ο Σισέ, αυτή τη στιγμή, κοστίζει περισσότερα από όσα ξοδέψαμε, και αυτό το ξέρω γιατί είμαι σε μία θέση που μπορώ να ξέρω το ενδιαφέρον της αγοράς. Υπάρχει μία αγορά που ενδιαφέρεται για πολλούς από τους παίκτες μας. Και αφορά και αυτούς που ήταν στο ρόστερ και αυτούς που ήρθαν και με μεταγραφές. Κάποιοι πήγαν καλά κάποιοι όχι, έτσι είναι το ποδόσφαιρο.




Η απόφαση για την έλευση του Νιόπλια ήταν δική σου και σου βγήκε.




Και δική μου. Πάντα ξέρετε, εγώ δεν προσωποποιώ ποτέ, και αυτή είναι λογική μου, και γενικά σαν ποδοσφαιριστής ήμουν team-player, δεν ήμουν ο σταρ, η βεντέτα, και δεν έχω τέτοια λογική ούτε στις δουλειές μου, ούτε όταν έπαιζα ποδόσφαιρο, άρα θεωρώ ότι κάθε απόφαση που παίρνεται είναι συλλογική. Κάποιος την εισηγείται, άλλες φορές κάποιος την απορρίπτει, κάποιος την συνδιαμορφώνει. Η ομάδα είναι ένα σύνολο πολλών πραγμάτων, για να πάει καλά μία ομάδα, δεν αρκεί να δουλεύει ένας καλά. Χρειάζεται να δουλεύει ένα σύστημα καλά, από τους φιλάθλους μας, τους μετόχους μας, τους ανθρώπους που εργάζονται μέσα στην ομάδα, πρωτίστως ο πρόεδρος, που έχει τον τελικό λόγο για όλα, δηλαδή θεωρώ ότι η απόφαση αυτή, έχει να κάνει και με τη δική μου εισήγηση αλλά έχει να κάνει και με την αποδοχή της εισήγησης από τον πρόεδρο.




Για τον Τεν Κάτε:




Ο Χενκ ήταν ένας άνθρωπος ο οποίος πρόσφερε στον Παναθηναϊκό, για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, έφερε την κουλτούρα του, την προπονητική του δυνατότητα. Υπήρχε κάποιο πρόβλημα για να είμαστε ειλικρινείς, στο θέμα της αντίληψης της ελληνικής πραγματικότητας, και με κάποιους παίκτες το θέμα της διαχείρισης τους. Εγώ αυτό που διαπίστωσα, ήταν ότι κάποια στιγμή δεν μας οδηγούσε πουθενά και αυτό δεν το έβλεπα μόνο στο γεγονός ότι κάτι δεν κάνει καλά αυτός, το σύστημα δεν πήγαινε πουθενά. Είχε χαθεί η καλή χημεία που χρειάζεται για να πας πιο κάτω. Έγινε η αλλαγή, πάντα οι αλλαγές τονώνουν την ψυχολογία, τονώνουν την διάθεση. Ο Νίκος ανταποκρίθηκε πάρα πολύ καλά σε αυτή την πρόκληση. Θεωρώ όπως θεωρούσα και πριν έρθει στον Παναθηναϊκό, ότι είναι ένας από τους ανθρώπους που μπορούν να γίνουν πάρα πολύ καλοί προπονητές, να εξελιχθούν σε σημαντικές προσωπικότητες, στον ελληνικό ποδοσφαιρικό χώρο και ειδικά στον τομέα που ασχολείται, την προπονητική. Εξαρτάται από αυτόν, εξαρτάται από τη διάθεση του, από τη δουλειά που θα βγάλει από εδώ και πέρα. Εμένα η εκτίμηση μου είναι αυτή και γι’ αυτό τον πρότεινα να έρθει στον Παναθηναϊκό. Από την άλλη μεριά οφείλω και ένα ευχαριστώ στον Χενκ, γιατί παρόλο που είχαμε διαφωνίες σε αρκετά θέματα, και πολλές φορές αυτές είχαν γίνει γνωστές είχαμε συνεργαστεί σε πολύ καλό επίπεδο.




Αξίζει δεύτερη ευκαιρία ο Νιόπλιας;




Εγώ θα υποβάλλω μία έκθεση στον Παναθηναϊκό και θεωρώ ότι ναι, άλλωστε είναι και μία ιδέα που έχω για το ποδόσφαιρο. Ο Παναθηναϊκός πρέπει να χτίζει τους προπονητές του, υπάρχει και μία διεθνής στάση τέτοια. Βλέπετε ας πούμε τον Γκουαρντιόλα, βλέπετε το Λεονάρντο, βλέπετε σε μεγάλες ομάδες να υποστηρίζονται παίκτες που βρίσκονται μέσα από τα σπλάχνα της ομάδας. Θεωρώ ότι ο Νίκος πρέπει να έχει μία μεγαλύτερη ευκαιρία, και το μέλλον του να είναι ο Παναθηναϊκός και την επόμενη χρονιά. Και σας το λεώ γιατί είμαι οπαδός και μίας άλλης θεωρίας, ότι οι ομάδες χτίζουν την κουλτούρας τους, χτίζουν την τεχνογνωσίας τους. Ο Παναθηναϊκός είναι τόσο μεγάλο κλαμπ, που μπορεί αυτά τα πράγματα να τα έχει, είμαστε αναλογικά δηλαδή, η Μπαρτσελόνα της Ελλάδος, δεν μπορούμε να δούμε τους εαυτούς μας έξω από αυτή την λογική. Άρα λοιπόν πρέπει να χτίζουμε τη δική μας κουλτούρα, την δική μας τεχνογνωσία, και τα πρώτα βήματα για αυτή την κατεύθυνση υπάρχουν. Μην ξεχνάτε ότι στον Παναθηναϊκό τα τελευταία δύο χρόνια ήρθαν στον Παναθηναϊκό 15 παιδιά, που αν θέλετε να τους δούμε και κριτικά δεν είναι και οι καλύτεροι τεχνοκράτες, κάποιοι είναι κάποιοι δεν είναι, όμως αν μη τι άλλο έχουν κουλτούρα Παναθηναϊκού, μεταφέρουν την ιστορία και την ψυχή της ομάδος. Και αυτό πολλές φορές είναι σημαντικότερο από το να είσαι τεχνοκράτης, δηλαδή ήρθε ο Ρότσα, ήρθε ο Νιόπλιας, ήρθε ο Βαζέχα, ήρθε ο Γκμοχ, ήρθε ο Φραντζέσκος, ήρθε ο Μαραγκός και ξεχνάω και άλλους, έτσι ήρθε ο Παπαπαναγής, αυτό συντελεί στο ότι η ομάδα λειτουργεί καλύτερα, να υπάρχει μία χημεία στην ομάδα.




Για τον Μάτος και τους δανεικούς




Αυτό είναι μία συζήτηση που δεν έχει γίνει ακόμα. Εγώ έχω μία άποψη που δε θέλω να δημοσιεύσω διότι πρέπει να συζητήσω με τον προπονητή, πρέπει να δούμε και τις οικονομικές παραμέτρους που έχει η κάθε περίπτωση, που είναι και θέμα του προέδρου, διότι έτσι πρέπει να λειτουργεί μία ομάδα, και είναι ένα θέμα που θα το δούμε αργότερα δεν είναι επί του παρόντος.




Ένα μήνυμα στον κόσμο:




Οπωσδήποτε χρειάζομαι την ανάγκη να απευθύνω ένα μεγάλο ευχαριστώ γιατί πραγματικά ήταν κοντά μας και σε στιγμές δύσκολες, δεν ήταν όλα όπως ήταν στο τελευταίο διάστημα που όντως ήμασταν φαβορί και πηγαίναμε για τον τίτλο. Υπήρχαν και κάποιες φορές, μέσα στη χρονιά αυτή που είχαμε μείνει πίσω και χρειάστηκε αυτοί οι άνθρωποι να έρθουν κοντά μας σε δύσκολες έδρες και πραγματικά μέτρησε η παρουσία τους. Και νομίζω ότι πρέπει να δείξουν μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στην ομάδα, να συνεχίσουν να την αγκαλιάζουν, και να την υπερασπίζονται όπως το κάνουν τώρα. Και θεωρώ ότι μία πολύ καλή εποχή έχει ανοίγει για τον Παναθηναϊκό




Σαλπιγγίδης και Σαριέγκι:




Αυτό αφορά εμένα και τον προπονητή περισσότερο, εμείς περιμένουμε να έχουμε μια ξεκάθαρη οδηγία από την πλευρά της διοίκησης, θα υποβάλλουμε τις προτάσεις μας. Οι λόγοι που κάποια θέματα δεν έχουν κλείσει είναι διάφοροι, για μεν τον Σαλπιγγίδη του έγινε κάποια στιγμή μία πρόταση, δεν την απάντησε μέχρι τώρα, έχει κάνει ήδη δηλώσεις έχει πει μέχρι τίνος πρόκειται. Για τον Γιόσου θεωρούμε ότι ακόμα υπάρχει χρόνος δεν μπορούμε να πούμε ότι έχει φτάσει στο παραπέντε, για να πάρουμε μία θέση. Δεν θέλω να πω κάτι παραπάνω θα κριθεί στις επόμενες μέρες.




Αν φύγει υπάρχει αντικαταστάτης, κάποιο δεξι χαφ-εξτρεμ;




Καταλαβαίνω ότι τα θέματα τα ποδοσφαιρικά είναι πιο ζουμερά για σας αλλά ναι αν φύγει κάποιος καλό παίκτης συνήθως ενισχύεσαι σε αυτή τη θέση.




Το αβαντάζ του χρόνου στην προετοιμασία:




Είναι ιδιαίτερα σημαντικό, αν και πρέπει να σκεφτούμε ότι από κάποια στιγμή και έπειτα, λόγω Μουντιάλ οι αγορές θα μικρύνουν. Δηλαδή ναι μεν φαίνεται να υπάρχει πολύς χρόνος αλλά είναι ένα διάστημα πριν ξεκινήσει το Μουντιάλ και ένα διάστημα μετά το Μουντιάλ. Συνήθως αυτό γίνεται. Είναι επαρκής ο χρόνος, είναι μεγαλύτερος από την περσινή χρονιά αλλά μη μας καθησυχάζει




Το σχέδιο ανεξάρτητα από τα πρόσωπα.




Αυτό είναι κάτι που θέλω να το πω. Αυτή τη στιγμή υπάρχει καλή προετοιμασία, υπάρχει ένα σχέδιο, το οποίο μπορεί να ακολουθηθεί ανά πάσα στιγμή, ανεξαρτήτως προσώπων. Ακόμα εκκρεμούν κάποια πράγματα, εκκρεμούν οι εκθέσεις του προπονητή, εκκρεμούν οι συζητήσεις με τον πρόεδρο για θέματα μπάτζετ και τέτοια εκκρεμούν ακόμα πράγματα ώστε να γίνουν πιο συγκεκριμένα. Και λίστες προσώπων υπάρχουν και προετοιμασία υπάρχει και σίγουρα τα πράγματα είναι πιο εύκολα.




Για τον Αντρέας Ίβανσιτς:




Δε θέλω να μπω σε μία τέτοια λογική και να μιλήσω για το συγκεκριμένο θέμα χωρίς να υπάρχει καμία επίσημη ενημέρωση, Αυτή τη στιγμή ξέρω ότι ο Ίβανσιτς είναι δανεικός, με μία οψιόν αγοράς. Μέχρι στιγμής δεν υπάρχει κάτι που να μας λέει ότι μπορεί να γίνει κάτι άλλο από αυτό. Δεν υπάρχει αντικείμενο σχολιασμού για μένα.




Στο θέμα του σκάουτινγκ γίνεται δουλειά συνέχεια;




Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που κοιτάνε συνέχεια, και βλέπουν και εγκρίνουν και προτείνουν ποδοσφαιριστές για να υπάρχουν σε μία λίστα αναμονής έτσι ώστε ανάλογα τα προφίλ και τους παίκτες που θα μας ζητήσει ο προπονητής να είναι έτοιμες οι λύσεις.




Μπορντόν, Κάτα Ντίαζ, Κρόλντρουπ, είναι στα σχέδια ένας τέτοιος killer;




Εγώ δε θέλω να αναφερθώ σε κανένα όνομα, θεωρώ ότι εφόσον μας δοθεί η ευκαιρία και η δυνατότητα η έλευση μιας προσωπικότητας στον χώρο της άμυνας θα είναι προτεραιότητα. Αν σας ικανοποιεί αυτό.




Πόσους παίκτες χρειάζεται ο Παναθηναϊκός για τη νέα χρονιά;




Είναι αυθαίρετο να μιλήσουμε για αυτό το πράγμα πριν συμφωνήσουμε σαν τεχνικό τιμ μεταξύ μας.




Για τον Καντέ και την αμφισβήτηση παικτών που δεν παίζουν




Εγώ γενικά επιμένω στο ότι δεν πρέπει να αμφισβητούνται τέτοιοι ποδοσφαιριστές, Είτε είναι ο Καντέ που είναι ένας έμπειρος ποδοσφαιριστής με σημαντική θητεία στο γαλλικό πρωτάθλημα είτε είναι ο Πετρόπουλος, ή ο Χριστοδουλόπουλος ή ο Ρουκάβινα ή ο Κλέιτον. Νομίζω ότι πρέπει να είμαστε υπομονετικοί, γιατί εγώ βλέπω ότι αν δούμε σε μεγάλες ομάδες, σε ψηλότερη θέση από μας, στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο, θα δούμε ότι υπάρχουν πάρα πολλές περιπτώσεις παικτών που έκατσαν δύο τρία τέσσερα χρόνια και σημαντικοί σε μία ομάδα δεν είναι μόνο οι βασικοί ποδοσφαιριστές είναι και οι αναπληρωματικοί, αλλιώς θα είχαμε δώδεκα. Το ότι έχουμε 24 σημαίνει ότι αυτοί παίζουν ένα ρόλο, στο να εντείνεται ο ανταγωνισμός, στο να υπάρχει μία καλή ισορροπία, να μην υπάρχουν γκρίνιες, δεν είναι δηλαδή κατά ανάγκη ένας ποδοσφαιριστής που έπαιξα δέκα παιχνίδια και δεν έπαιξε τριάντα άχρηστος. Είναι πάρα πολύ χρήσιμος, και ειδικά για τον Καντέ αυτό που ήθελα να πω είναι ότι εγώ έχω μία αρχή στη ζωή μου, στη ζωή δεν είναι εύκολα τίποτα τυχαίο. Ξέρεις μπορεί προσωρινά εύκολα να αδικηθείς ή να ευνοηθείς, το παιδί αυτό είχε έξι χρόνια παρουσίας στο γαλλικό πρωτάθλημα, τα τρία από αυτά ήταν αρχηγός στη Νις, η Νις είναι συνήθως στο 6-10 (στη βαθμολογία), το γαλλικό πρωτάθλημα είναι τρίτο, νομίζω, στο ranking της ΟΥΕΦΑ, δηλαδή δεν είναι δυνατόν να μην έχει επίπεδο, άρα πρέπει λίγο να είμαστε υπομονετικοί, τώρα αν μου λέτε αν υπάρχουν καλύτεροι παίκτες, θα σας πω ότι πάντα υπάρχουν καλύτεροι παίκτες.




Για τον Βύντρα:




Είναι ακριβώς μία ίδια περίπτωση. Και φανταστείτε το χαρακτήρα αυτού του παιδιού να αντεπεξέλθει. Και να σας πω και εγώ μία αλήθεια, και μένα πάρα πολλές φορές μου πέρναγε από το μυαλό, ξέρεις υπάρχει τόσο πολύ αρνητική ενέργεια γύρω που ίσως είναι καλύτερο να φύγει. Αλλά τελικά βλέπετε ότι δεν είναι τα πράγματα έτσι, αλλά πρέπει να είμαστε λίγο πιο πολύ υπομονετικοί. Αυτός που λέει ότι αγαπάει την ομάδα, να την αγαπάει, ας αγαπάει τους παίκτες τους, ας αγαπάει και τον κακό παίκτη ρε παιδί μου, δεν είναι κακό. Και πάντα υπάρχουν άνθρωποι που τα βλέπουν αυτά, και αν δεν το καταλάβαμε στους πέντε μήνες, πάντα υπάρχουν άνθρωποι που τα βλέπουν αυτά θα το καταλάβουν στους δέκα. Δηλαδή η ομάδα είναι ένα ζωντανό πράγμα, δεν είναι ένας άνθρωπος είναι πάρα πολλοί άνθρωποι.




Ας μην πιάσουμε έναν έναν ξεχωριστά. Με βάση αυτούς τους παίκτες εγώ θέλω να περάσω ένα μήνυμα. Θέλω να είμαστε πιο υπομονετικοί, να έχουμε ανοχές, βέβαια αντιλαμβάνομαι και το γιατί δεν είμαστε έτσι; Γιατί είχαμε την πίεση της έλλειψης τίτλων. Και είναι φυσικό ο καθένας να το θέλει, να είναι απαιτητικός, και εγώ πολλές φορές πήγαινα στο σπίτι μου και λέω τι γίνεται. Βέβαια από την άλλη μεριά πρέπει να πρυτανεύει η λογική, και να υπάρχει ένα πλάνο ένα σχέδιο, και να το εμπιστευόμαστε και να το στηρίζουμε.




Για το ρίσκο της μεταγραφής του Σισέ
:




Αν θέλετε να σας εκμυστηρευτώ στη μεταγραφή του Σισέ υπήρχε το μεγαλύτερο ρίσκο. Δεν υπάρχει πιο εύκολο πράγμα στη δουλειά μου να πάω να πάρω έναν ελεύθερο παίκτη, ο Καντέ ήταν ελεύθερος, ποιος θα με κατηγορήσει; Γιατί τον πήρα ελεύθερο; Το να πας να χαλάσεις 7,5 – 8 εκ. που ήταν το κόστος του Τζιμπρίλ είναι πάρα πολύ δύσκολο, δεν είναι εύκολο, εκεί δεν πρέπει να κοιμάσαι πάρα πολλά βράδια για να πεις ναι τον παίρνω αυτόν τον ποδοσφαιριστή. Για μένα αυτές είναι οι μεταγραφές οι δύσκολες, γιατί ακούω πολλές φορές μα ο τάδε, εντάξει άμα πάρω τριάντα παίκτες ελεύθερους οι πέντε μπορεί να μου βγούνε.




Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι να γίνει μία μεταγραφή;




Κοιτάξτε κάθε μεταγραφή είναι πάρα πολύ δύσκολο να γίνει, ακόμα και αυτή που θεωρείς δεδομένη, γιατί πάντα προκύπτουν διάφορες δυσκολίες, πάντα. Ξέρεις ακόμα και η δημοσίευση της που είναι ένα παιχνίδι που γίνεται ανάμεσα στην ομάδα και τους δημοσιογράφους ας πούμε, μπορεί να κρύβει παγίδες. Είτε να μπει κάποια τρίτη ομάδα στην ιστορία, είτε να ανέβουν οι απαιτήσεις, είτε να καθυστερήσει το πράγμα προκειμένου να καταλαγιάσει έτσι ώστε αυτό να ισορροπήσει τις συνθήκες συναλλαγής, γι’ αυτό και υπάρχει αυτή η δυσκολία.




Του Πεγεράνο τη μέρα έφτιαχνε και τη νύχτα χάλαγε, γενικώς υπάρχουν περιπτώσεις που τους είχατε σίγουρους τους παίκτες και μετά χάθηκαν;




Του Πεγεράνο ήταν μία περίπτωση που δημοσιογραφικά έβγαινε έτσι, η πραγματικότητα είναι ότι δεν υπήρξε ποτέ συμφωνία και ποτέ δεν έγινε. Υπήρχε προσπάθεια για συμφωνία. Άλλες περιπτώσεις που ήταν εξαιρετικές δύσκολες ήταν του Σισέ, εξαιρετικά δύσκολη ήταν η περίπτωση του Λέτο, εξαιρετικά δύσκολη ήταν η περίπτωση του Κατσουράνη, δηλαδή οι μεταγραφές αυτές ήταν εξαιρετικά δύσκολες και ήθελαν ιδιαίτερο χειρισμό και για αυτό καθυστέρησαν. Η μία περίπτωση που χάσαμε ήταν του Ένχελάαρ. Στην οποία είχαμε μιλήσει με τον ποδοσφαιριστή, είχαμε συμφωνήσει να έρθει, τα είχαμε βρει με την ομάδα και ξαφνικά υπαναχώρησε και εκτεθήκαμε όλοι στη συγκεκριμένη περίπτωση.




Η οποία βγήκε σε καλό γιατί ήρθε ο Κατσουράνης..




Εντάξει ο Κατσουράνης ήταν παράλληλη επιλογή, δεν ήταν ή ο ένας ή ο άλλος.




Κάποια άλλη ιστορία που μπορεί να ήρθατε πολύ κοντά…




Δε θέλω να αναφερθώ γιατί μετά θα πρέπει να εξηγήσουμε γιατί πως και τέτοια που αναφέρεται και σε άλλους ανθρώπους και εγώ θέλω να το αποφύγω.




Με το Μέλμπεργκ για παράδειγμα τι είχε γίνει;




Νομίζω ότι είναι μία γνωστή ιστορία, έχει εξηγηθεί, υπήρξαν και δηλώσεις κάποιων ανθρώπων για το συγκεκριμένο θέμα. Σημασία έχει ότι δεν έγινε, σημασία έχει ότι το αποτέλεσμα μας δικαιώνει αυτή τη στιγμή, πήραμε εμείς το πρωτάθλημα, και αυτό είναι το σημαντικό δεν έχει νόημα αυτό το πράγμα.




Σας έχουν ενοχλήσει σκάουτερ μεγάλων ομάδων για παίκτες του Παναθηναϊκόυ;




Αυτό είναι μία πραγματικότητα, στον τελευταίο χρόνο ειδικά, υπάρχει έντονο ενδιαφέρον από πολλές ομάδες, με την έννοια της παρακολούθησης, έρχονται πάρα πολλές ομάδες και επίσημα και ανεπίσημα και μας βλέπουν. Υψηλού επιπέδου.




Τι είχε ο Παναθηναϊκός σε σχέση με τους συνδιεκδικητές του στο φετινό πρωτάθλημα και στέφθηκε πρωταθλητής;




Είναι απλή η απάντηση, καλύτερη ομάδα σε όλα τα επίπεδα, καλύτερη διοίκηση, καλύτερη οργάνωση, καλύτερο ρόστερ, καλύτερους προπονητές πάντα έτσι γίνεται στο ποδόσφαιρο.