Απαγορεύεται να σηκώσει κεφάλι…
Ο "ισόβιος" πρωταθλητής Ελλάδας εισπράττει το κατιτίς παραπάνω, ακόμα και όταν δεν το χρειάζεται. Έτσι από ...συνήθεια. Είπαμε ο εθισμός είναι άτιμο πράγμα. Ιδίως όταν γίνεται τρόπος ζωής. Το σχόλιο του Γιάννη Ξενάκη...
Από τη χτεσινοβραδινή κακόγουστη παράσταση στο Ολυμπιακό Στάδιο, καταδείχθηκε πόσο έξω έπεσε στους υπολογισμούς και στις εκτιμήσεις του το περασμένο καλοκαίρι ο Δημητρέλος. Και ακόμα πόσο έχει εθιστεί ο Ολυμπιακός σ’ αυτό που ξέρει πολύ καλά να κάνει. Να κερδίζει (και να διαλύει) τον αντίπαλο, όχι μόνο επειδή είναι η καταφανώς ανώτερη ομάδα στο αγωνιστικό κομμάτι. Ο “ισόβιος” πρωταθλητής Ελλάδας εισπράττει το κατιτίς παραπάνω, ακόμα και όταν δεν το χρειάζεται. Έτσι από …συνήθεια. Είπαμε ο εθισμός είναι άτιμο πράγμα. Ιδίως όταν γίνεται τρόπος ζωής.
Ο καυγάς δεν γίνεται επειδή βρέθηκε ένας Σιδηρόπουλος
Οι δικαιολογίες και τα άλλοθι μιας ομάδας (και στην προκειμένη περίπτωση της ΑΕΚ) ποτέ δεν μ’ άρεσαν. Ιδίως μάλιστα όταν έχουμε να κάνουμε με σκορ στο 0-4 και επί της ουσίας με την ΑΕΚ να μην κάνει επί 90 λεπτά ξεκάθαρη ευκαιρία στην εστία του Κάρολ. Ο καυγάς δεν γίνεται επειδή βρέθηκε ένας Σιδηρόπουλος και στέρησε από την ΑΕΚ τη νίκη ή την ισοπαλία. Ήταν τέτοια η διαφορά κλάσης (ασχέτως αν δεν αποτυπώθηκε στο α’ ημίχρονο) που και να ισοφάριζε στο πέναλτι – μαρς του 38ου λεπτού, ο Ολυμπιακός και λόγω της αριθμητικής υπεροπλίας πάλι θα βρισκόταν από πάνω.
Το γαμώτο είναι ότι κατά σύμπτωση σε ματς με τον Ολυμπιακό, στερείται από τον αδύναμο, από το αουτσάιντερ και τον ηττημένο, το δικαίωμα στην ελπίδα. Τι κακό θα πάθαινε δηλαδή ο Ολυμπιακός αν σφυριζόταν σε βάρος του το πέναλτι στο 38′; Πόσο θα διαταρασσόταν η ψυχολογία του “ισόβιου” πρωταθλητή Ελλάδας αν ο Σιδηρόπουλος έβλεπε στο 45′ το κεφαλοκλείδωμα του Παπάζογλου στον Κατίδη και σφύριζε ένα πέναλτι, απ’ αυτά που (κακώς) έχουμε μάθει να λέμε ότι δεν δίνονται, γιατί αλλιώς θα είχαμε 10 πέναλτι σε κάθε ματς; Αγωνιστικά δεν θα γινόταν καμία ζημιά. Το διακύβευμα είναι άλλο. Πρέπει πάση θυσία και σε κάθε ματς και όταν το απαιτούν οι περιστάσεις, να στέλνεται προς πάσα κατεύθυνση το μήνυμα για το ποιος είναι το αφεντικό. Εντός κι εκτός γηπέδου. Η λογική του “κάνω ο,τι γουστάρω” είναι βαθιά ριζωμένη σ’ αυτό το πράγμα που λέγεται ελληνικό ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα. Μια μικρογραφία του ελληνικού κράτους.
Φαντάζει αδύνατο να σηκώσει κεφάλι…
Για την ΑΕΚ, είτε βρίσκεται στα χαρακώματα και κηρύσσει τον ανένδοτο (βλέπε εποχές Ντέμη απέναντι σε Κόκκαλη και Γκαγκάτση), είτε ταυτίζεται με το κατεστημένο υπερψηφίζοντας την υποψηφιότητα Μώραλη στη Σούπερ Λίγκα, όπως έπραξε το περασμένο καλοκαίρι ο Δημητρέλος (και παραδέχτηκε στη γενική συνέλευση της ΠΑΕ την 1η Αυγούστου, τονίζοντας μάλιστα πως δεν ενημέρωσε το ΔΣ), το αποτέλεσμα είναι το ίδιο και απαράλλαχτο. Έχει μαστιγωθεί ανελέητα και σε εποχές που διέθετε και ομάδα και γήπεδο, αν θυμηθούμε λαμπρές φυσιογνωμίες του παρελθόντος όπως οι κ.κ. Δημητρόπουλος, Ποντίκης και Κασναφέρης. Σήμερα που είναι εντελώς αδύναμη σε όλα τα επίπεδα και το μοναδικό πράγμα το οποίο της έχει απομείνει είναι ένας κόσμος που δεν την εγκαταλείπει (αν κρίνουμε και από χτεσινή προσέλευση και ατμόσφαιρα στο ΟΑΚΑ), πρακτικά φαντάζει αδύνατο να σηκώσει κεφάλι.
Επί της ουσίας δεν το δικαιούται αν πιστέψουμε τα λόγια του κ. Καραπαπά, ότι η ΑΕΚ θα πρέπει κιόλας να ευχαριστεί (!) τον Ολυμπιακό που παίζει στη Σούπερ Λίγκα. Αν καταλάβαμε καλά και δια στόματος του εκπροσώπου Τύπου, ο Ολυμπιακός είναι το μεγάλο αφεντικό του ελληνικού ποδοσφαίρου που κανονίζει ποιες ομάδες πρέπει να συμμετέχουν στη Σούπερ Λίγκα και άρα θα πρέπει να υπάρχει υποχρέωση και να του αποδίδονται οι ανάλογες ευχαριστίες.
Ποδόσφαιρο made in Greece…
Επίσης σύμφωνα με τη λογική Καραπαπά, εφόσον υπάρχει αυτή η “υποχρέωση” πρέπει να σκύβεις το κεφάλι και να το βουλώνεις. Ποδόσφαιρο made in Greece εν έτει 2013 (πήγα ένα χρόνο μπροστά, γιατί δεν τρέφω αυταπάτες ότι θα αλλάξει κάτι του χρόνου).
Από τη χτεσινοβραδινή ιστορία γεννάται μια ακόμα απορία και έχει να κάνει με τις επικείμενες εξελίξεις για αλλαγή ιδιοκτησιακού καθεστώτος στην ΠΑΕ ΑΕΚ. Προσπαθώ να καταλάβω για ποιο λόγο να επενδύσει κάποιος στην ομάδα και στο αρρωστημένο ελληνικό ποδοσφαιρικό περιβάλλον, σε πρώτη φάση 10-15 εκατομμύρια ευρώ, όταν εκ προοιμίου είναι γνωστό ότι τα χρήματα αυτά θα πέσουν στον βρόντο, ακόμα κι αν με πολύ κόπο, υπομονή και επιμονή γίνουν οι μεγάλες παρεμβάσεις προς την κατεύθυνση δημιουργίας ανταγωνιστικής ομάδας;
Ο σύμβουλος του Βιντιάδη και ο… Ρέμος!
Αναφέρομαι φυσικά στον Δημήτρη Βιντιάδη που όπου να ‘ναι θα μας ανακοινώσει τις “παραμέτρους της προσφοράς” για το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών της ΠΑΕ και όλοι ευελπιστούν πως θα αλλάξει σελίδα η ΠΑΕ. Η ευχή όλων των ΑΕΚτζήδων είναι να έχει βρει τα απαιτούμενα κεφάλαια ο Βιντιάδης και επιπροσθέτως να έκλεισε μάτια και αυτιά. Χτες και σήμερα. Να μην είδε και να μην άκουσε τίποτα για το ντέρμπι με τον Ολυμπιακό και τη διαιτησία Σιδηρόπουλου. Μπορεί να φροντίσει γι’ αυτό και να τον καθοδηγήσει αναλόγως, ο προσωπικός του σύμβουλος και πρώην πρόεδρος της ΠΑΕ, Σταύρος Αδαμίδης. Παρέα διασκέδαζαν άλλωστε το Σαββατόβραδο, πρώτο τραπέζι πίστα, στου Ρέμου το μαγαζί.
ΥΓ: Τι Φουρτάδο, τι Κατσικοκέρης, μια απ’ τα ίδια. Ένα σέντερ φορ τον Γενάρη όπως και να’ χει! Διάθεση και πάθος είχε η ΑΕΚ στο πρώτο ημίχρονο. Και ρυθμό. Και τρεξίματα. Μέχρι εκεί όμως. Φάσεις δεν μπορεί να βγάλει, μ’ αυτά τα χαρακτηριστικά των παικτών που διαθέτει.
* Δείτε σε video πως σχολιάζει τις επίμαχες φάσεις του ντέρμπι μεταξύ της ΑΕΚ και του Ολυμπιακούστην εκπομπή SUPER BALL της Κυριακής, ο Κωνσταντίνος Παπασταμάτης.
